All Chapters of I Am the Lawyer's Contracted Wife: Chapter 81 - Chapter 90

ROCKY’S POV I felt her body freeze a bit. Marahan niyang ipinilig ang ulo sa akin, ang noo ay bahagyang nakakunot. “May gusto kang sabihin sa akin?” ulit niya. Tumango ako. “Yeah. I want to be honest with you in this relationship, so I want to start by telling you about something in my past.” I saw how her eyes glistened with recognition. Iniwas niya ang mga mata sa akin na para bang alam niya na ang mga sasabihin ko. Hindi ko naman ito pinansin at nagsimula sa pagkukwento. “You see how my parents love me that much, right? Kitang-kita mo naman kung paano ako kalapit kina Mom and Dad,” panimula ko. Tumango siya sa akin at bahagyang ngumiti. “Of course. Gustong-gusto ko iyong relasyon mo sa mga magulang mo. Kitang-kita sa mga mata nila na mahal na mahal ka nila.” I sighed softly. “But the truth is—I’m just their adoptive son, Cristianna.” We both went silent. Tinitigan ko siya at hinanapan ng kahit anong reaksyon pero wala akong nakita kundi isang malamyos na ngiti lang sa labi

CRISTIANNA’S POVHanggang sa opisina ay hindi pa rin ako makapag-focus nang maayos dahil sa tawag na natanggap ko kanina. Pagkatapos ko kasing sabihin na wala si Mom Mary ay mabilis na ibinaba ng babae ang tawag.Base sa pagkakarinig ko, galing daw siya sa Correctional Services mula sa Canada. Pasimple ko iyong ni-research sa cellphone ko habang bumabyahe papunta sa opisina at nakita ko na kulungan iyon. Hindi rin naman lingid sa kaalaman ko ang murder case na sinampa ni Mom laban sa suspek na pumatay sa mga magulang ni Rocky.Ang lubos na ipinagtataka ko lang ay kung bakit bigla itong tumawag, at sa dinami-daming numerong tatawagan ay sa landline pa ni Rocky.Iniisip ko tuloy kung ano ang pwedeng mangyari kung sakaling si Rocky ang nakasagot ng tawag. Wala pa naman siya kaalam-alam sa murder case na iyon.Napabuntong-hininga ako nang malalim. Kanina pa ako nakatitig sa computer ko pero hindi ko ito magalaw-galaw. Dapat ay gumagawa ako ngayon ng invitation para sa darating na pro-bono

CRISTIANNA’S POV Pro-bono ball. Bukas na ang araw na hinihintay ng buong law firm—maliban kay Rocky na ayaw sa mga social gathering gaya nito. Syempre excited ako dahil bukod sa first time kong umattend sa mga ganito, nasasabik din akong kumilala ng mga bagong tao. Kahit papaano ay gusto ko rin i-enhance ang socializing skills ko, ‘no. Maaga ang naging labas namin sa opisina para raw makapaghanda ang mga dadalo bukas. Kami naman ni Rocky ay diretso uwi na rin dahil dumating na raw ang gown at suit na susuutin namin bukas. Mas lalo tuloy akong nae-excite! “I never thought you’d be excited for this one, langga,” komento ni Rocky habang bumabyahe kami pauwi. Bumaling naman ako sa kanya na may ngiting halos labas na ang gilagid. “Oo naman! First time ko rin kasi at gusto ko ring makipag-socialize. Nakakasawa rin kaya ‘yung opisina-bahay lang ang lakad natin araw-araw.” His eyebrows knotted and glanced at me. “Then, you should’ve told me para naman nakakagala tayo kahit papano.”

ROCKY’S POVThe entire pro-bono ball consists of me socializing with other attorneys, talking to some businessmen who might be my potential clients, and dragging Cristianna away from Velasquez’s secretary.Hindi ko alam pero ayaw niya rin talagang tantanan ang babae kahit na sinabihan kong huwag niya na lang patulan.“Naiinis ako, Rocky. Hindi ko kayang palagpasin ‘yung mga ganyang bagay,” sabi niya lamang sa tuwing sinasaway ko siya.Napapailing na lang ako bilang sagot sa kanya. Kahit papaano ay natutuwa naman ako dahil marunong siyang depensahan ang sarili niya laban sa ibang tao. Naiinis lang ako dahil nagpapadala siya sa pang-aasar noong babae tapos kay Velasquez na wala namang ginagawa para patigilin ang sekretarya niya.I scoffed under my breath. Palibahasa kay ay nag-eenjoy siya kung paano lumingkis sa kanya ang babae at kung paano halos idikit na nito ang dibdib nito sa braso niya.“Nakakainis. Akala mo kung sinong mala-anghel ang itsura, ubod naman ng itim ang budhi,” reklam

CRISTIANNA’S POVOur routine returned back to normal after the pro-bono ball. Trabaho rito, trabaho roon. Sa mga lumilipas na araw kung saan papalapit na ang pro-bono month, mas lalong nagiging busy si Rocky. Kabi-kabilaan ang hearings na inaattendan namin, pero lahat naman iyon ay palaging panalo. Nagkaroon din ng small awarding para kay Rocky dahil sa dami ng cases na naipanalo niya.Ngunit kaakibat noon ay ang unti-unting pagliit ng oras namin nang magkasama. Kahit na nasa iisang opisina at bahay lang kami, para na rin kaming hindi magkakilala dahil bibihira na lang ulit kami maglambingan. Magkasabay kaming papasok sa umaga at kakain ng almusal pero kapag dating namin sa opisina ay may sari-sarili na kaming mundo. Bihira na lang kaming kumain sa labas tuwing lunch time at minsan ay ako na lang ang mag-isa sa cafeteria. Dinadalhan ko lang siya ng pagkain pero hindi niya rin naman nauubos dahil ang lagi niyang sinasabi ay sayang daw sa oras ang kumain.Lagi ko siyang sinesermunan pe