All Chapters of Trapped in Seduction: Between CEO and Mafia Boss: Chapter 21 - Chapter 30

Mabigat ang ulap ng gabi habang nakasilip si Aurora sa bintana ng hotel kung saan sila pansamantalang nagkubli. Sa kabila ng mga ilaw ng siyudad, ramdam niya ang panggigigil at pananabik—isang halong takot at pagnanasa na parang sumisigaw sa loob ng kanyang dibdib. Sa ilang araw na nakalipas, nakalayo siya kay Samuel sa tulong ni Lucas. Ngunit alam niyang hindi pa tapos ang lahat.Lumapit si Lucas mula sa likuran, nakasuot ng itim na coat, dala ang isang makapal na folder. Mahigpit ang pagkakahawak nito, at sa mga mata niya ay may apoy ng determinasyon.“Handa ka na ba?” tanong ni Lucas, mababa ang boses.Napalingon si Aurora at tumango. “Kung ito lang ang paraan para malaman ko ang katotohanan, gagawin ko.”“Ang proyekto ni Samuel,” sabi ni Lucas habang binubuksan ang folder, “ito ang sentro ng lahat. Ang Red Crest ay hindi lang alaala. Isa itong lugar ng yaman, mga lihim, at dugo. Doon niya tinatago ang mga kasunduan, mga pangalan, at lahat ng taong ginamit niya.”Hinaplos ni Aurora

Basang-basa ang sapatos ni Aurora habang naglalakad sila ni Lucas sa madilim na eskinita papunta sa lumang bahay na nagsisilbing taguan. Sa bawat hakbang ay naririnig niya ang tibok ng sariling puso. Sa labas, umuulan, pero ang mas matindi ay ang bagyong paparating mula kay Samuel.“Dito muna tayo,” sabi ni Lucas habang binubuksan ang kalawangin na pinto. “Hindi tayo matutunton dito.”Umupo si Aurora sa sira-sirang sopa. Nakatitig siya sa makapal na folder na hawak niya, basa sa ulan at nanginginig ang mga kamay.“Hindi ko alam kung hanggang kailan tayo makakatakas,” mahina niyang sabi. “Ramdam ko si Samuel. Para siyang aninong hindi nawawala.”Lumapit si Lucas at hinawakan ang kanyang balikat. Mainit ang kamay nito, kabaligtaran ng lamig ni Samuel.“Magtiwala ka sa akin,” bulong ni Lucas. “Hinding-hindi ko hahayaang makuha ka niya ulit.”Napapikit si Aurora. Sa init ng haplos ni Lucas, bumalik ang mga alaala ng nakaraan—ang mga gabing siya’y minahal nito, ang mga pangakong nasira nan

Mabigat ang hangin sa loob ng silid ng lumang villa sa isla. Humahampas ang alon sa mga batong nakapaligid, tila sinasabayan ang kaba ni Aurora habang nakatanaw sa madilim na dagat. Sa ibaba, nakikita niya ang mga tauhan ni Samuel na nagmamadaling nagbabalot ng mga kahon at dokumento. Unti-unti nang nabubuwag ang imperyong itinayo niya sa loob ng maraming taon. At siya, si Aurora, ang pinakasusing dahilan kung bakit.Pumasok si Lucas sa silid, basang-basa ang buhok sa ulan. Tahimik siyang lumapit at inilapag ang baril sa mesa. Huminga siya nang malalim at tumingin kay Aurora.“Hindi na natin kayang magtagal dito,” sabi niya. “May mga pulis at dating kasosyo ni Samuel na paparating. Pero hawak pa rin niya ang mga bata.”Napakapit si Aurora sa kanyang dibdib. “Kailangan ko silang makuha bago tayo umalis,” mahina niyang sagot. “Hindi ko sila kayang iwanan.”Lumapit si Lucas at hinawakan ang kanyang kamay. “Gagawin natin,” bulong niya. “Pero kailangan mo ring maging matatag. Alam kong gag

Humigpit ang kapit ni Aurora sa balikat ni Lucas habang sumasakay sila sa kotse. Nakalampas sila sa checkpoint ng mga tauhan ni Samuel pero ramdam niya pa rin ang malamig na hininga ng panganib na humahabol sa kanila. Sa labas, kumakabog ang ilaw ng mga poste sa dilim; bawat kalsadang dinaraanan nila ay parang balangkas ng isang bitag.Kay Lucas nakatuon ang mga mata niya. “Sa isang tao na kilala ko. Siya lang ang puwedeng tumulong sa atin ngayon. Pero… hindi ka dapat basta magtitiwala.”“Bakit?” tanong ni Aurora, mas lalong kumapit sa kanyang coat. “Sino ba siya?”Huminga nang malalim si Lucas. “Isabella de Vera. Dating protégé ni Samuel. At dating kaibigan ko… sa paraang ayaw mong malaman.”Napasinghap si Aurora. Ang pangalan pa lang, parang kilala na ng katawan niya. “Bakit siya?”“Dahil may hawak siyang ebidensiya laban sa Red Crest,” sagot ni Lucas. “Kung wala siya, hindi natin mabubuwag ang imperyo ni Samuel.”Tahimik silang dalawa habang patuloy ang kotse sa pag-ikot sa madidil

“Akala ko kapag na-freeze natin ang pera niya, tapos na,” mahina pero matalim na sabi ni Aurora. “Pero parang… mas lalong lumalamig ang hangin.”Hindi tumingin si Lucas pero marahang hinawakan ang kamay ni Aurora. “Ganito siya,” bulong niya. “Kapag nasaktan, mas nagiging mabangis.”Nag-iba ang tunog ng keyboard ni Isabella. “May galaw siya,” sabi nito. “Nag-activate siya ng isa pang network. Mga ghost accounts. At may bagong kontrata sa isang private army.” Itinaas niya ang kanyang tingin at tumingin sa kanilang dalawa. “Hindi lang ito pera. He’s bringing war.”Nang sandaling iyon, umingit ang mga lumang speakers ng bodega at isang pamilyar na boses ang umalingawngaw. “Magandang gabi, mga taksil,” tinig ni Samuel, malamig at mababa. “Akala ninyo ba’y natapos na ang laro?”Biglang nagsindi ang isang projector sa kabilang dulo ng bodega at lumabas ang live feed: dalawang bata, nakaupo sa isang maliwanag na kwarto, hawak ng dalawang lalaking nakamaskara. Kinilabutan si Aurora, parang nah