All Chapters of วันไนต์วาเลนไทน์ ( NC 18+): Chapter 21 - Chapter 30

“น้องรินมาแล้วจ้าวครู” พี่นวลร้องเรียกแม่ฉันเมื่อเห็นฉันเดินลงมาจากรถ พี่พกหิ้วของฝากมากมายมาฝากแม่ และคนเจ็บแต่ยังอยากมาลำบากผู้ติดตามอีกสองคนต้องลำบากพาลงมานั่งอยู่กลางห้องรับแขก“คิดถึงแม่จัง” ฉันเข้าไปกอดแม่อย่างคิดถึง“แม่ก็คิดถึงริน สวัสดีจ้าพก แล้วนั่นใครมาด้วยเพื่อนรินเหรอลูก” แม่หันไปถามสามคนที่นั่งอยู่ตรงโซฟา“พี่บอม จ๊อดแล้วก็น้องเจน เพื่อนของรินเองค่ะ” ฉันแนะนำให้แม่รู้จักกับพวกเขาทั้งสามคน“สวัสดีครับคุณแม่ผมบอมนะครับ” เขาแนะนำตัวยกมือไหว้แม่อย่างเกร็ง ๆ แม่รับไหว้ทั้งสามคนและยิ้มให้อย่างใจดี เห็นไหมบอกแล้วว่าแม่ใจดี“ตามสบายนะ แม่ทำกับข้าวไว้เยอะเลยรอแป๊บนะ” แม่หายเข้าไปในครัวอีกครั้งตามด้วยพี่พกที่เดินตามแม่อย่างสนิทสนม คนตัวโตขาเจ็บมองตามพี่พกอย่างไม่ชอบใจแต่เพราะทำอะไรไม่ได้เลยต้องเลยตามเลย“หนู แม่หนูจะชอบเฮียไหม”“เฮียเป็นคนดีไหมล่ะ แม่ชอบคนดี”“ดีกว่าเฮียก็พระแล้วหนู” เขาตอบยิ้ม ๆ ตอนนี้จ๊อดกับเจนเดินออกไปนอกบ้านคงเพราะอยากให้เราทั้งสองใช้เวลาร่วมกันนั่นแหละ“แม่ไม่ชอบคนเจ้าชู้ ไม่ชอบคนแพรวพราว ไม่ชอบคนหล่อ” นี่แหละปัญหาสำคัญที่แม่อาจไม่ชอบเขา เพราะเขาหล่อเกินไป เห

“ไม่ต้องขนาดนั้น แค่อาทิตย์ละครั้งก็พอ”“ครับ” ผมกับทีมงานลาแม่ จากนั้นเราขึ้นไปนั่งบนรถปล่อยให้แม่กับรินได้คุยกันสักพัก รินบอกผมว่าไม่คิดจะปิดบังเรื่องผมกับแม่ เธอให้โอกาสผมนั่นแหละผมรู้ดี ต่อจากนี้ไปเราคงต้องใช้เวลาด้วยกันให้มากขึ้น ความสัมพันธ์จะได้พัฒนาขึ้นเร็ว ๆเรากลับมาถึงคอนโดในตอนเย็นของวันนั้น ขากลับไม่มีไอ้หมาพกมาคอยกันซีน ไม่รู้มันไปไหนแล้วได้ยินว่ามันวิ่งตามสาวออกจากร้านกาแฟไป สมน้ำหน้าอยากให้คู่อื่นร้าวฉานขอให้มันร้าวฉานบ้าง เวรต้องระงับด้วยการไม่จองเวร ไม่เคยจองเวรกับมันก่อนเลยถ้ามันไม่แกล้งผม แม่ของรินท่านเข้าใจทั้งเรื่องเจาะหู ทั้งเรื่องสักและเรื่องอยู่ก่อนแต่ง ไอ้หมาพกมันแกล้งผม แต่สิ่งที่แม่ไม่ชอบเรื่องการขี่มอเตอร์ไซค์มันกลับไม่บอกผม ไอ้อดีตเพื่อนชั่ว ไอ้กเฬวราก “หนูไปส่งห้องหน่อย” ผมอ้อนเธอให้พาไปส่งห้องของผม ไปถึงแล้วจะขังไว้ไม่ให้ออกไปไหนเลย อยากนอนกอด กอดเฉย ๆ นะไม่ทำอะไร จริงจริ๊งไม่ทำอะไรจริง ๆ “ให้จ๊อดไปส่งสิคะ” “จ๊อดต้องไปส่งน้องเจน” ไอ้จ๊อดไอ้เป็นงาน ไอ้ลูกน้องฟ้าประทาน ผมอยากจะจ่ายโบนัสมันสักห้าเดือนกับสิ่

ส่วนฉันมีผัวแล้ว และตอนนี้ยังไม่คิดจะหาใหม่เร็ว ๆ นี้เป็นป้าได้ไม่ติดขัด “พรุ่งนี้ค่อยไปเล่นด้วย พรุ่งนี้รินหยุด” “หยุดก็เล่นกับเฮียบ้าง บุ้งกี๋ไปที่รีสอร์ตกับแม่เขา” บ้านของเฮียบอมทำรีสอร์ต สวนส้ม หอพักนักศึกษา สนามบอลหลายต่อหลายธุรกิจ คำว่าพ่อเลี้ยงที่หลายต่อหลายคนเรียกไม่ได้มาเพราะอยู่นาน แต่ได้มาเพราะความรวยจริง ๆ “เฮีย หนูอยากนอนตื่นสาย” “ก็นอนไป ใครจะกวนหนูกัน” “เฮียนั่นแหละ” ฉันย่นจมูกให้เขา เพราะเขาแหละชอบกวนฉันตอนเช้าทุกที “ไม่กวนพรุ่งนี้เฮียจะไม่กวน” “จริงนะคะ” ฉันตาโตเพราะความดีใจ “จ้ะพรุ่งนี้จะไม่กวน แต่คืนนี้ขอกวนหนัก ๆ” “ก็บอกอยู่ว่าวันนี้เหนื่อยมาก รินว่าจะไปหาหมอนวดสักหน่อยไม่ไหวปวดไปหมดทั้งตัว” นวดแผนไทยคลายเมื่อยได้ดี ที่เชียงใหม่ราคานวดไม่แพงมากนัก ฉันอยากจะนวดทุกอาทิตย์เลย “เดี๋ยวเฮียให้คนมานวดให้” “พูดจริงเปล่าเนี่ย” ฉันหรี่ตามองอย่างสงสัย “ร้านสปาบัวงามที่ดัง ๆ ของเชียงใหม่น่ะของแม่เฮียเอง โทร.ให้มานวดได้ถึงที่ นี่ลูกชายเ

“เฮียบอม!”“กูไปดีกว่า เหมาะกันดี”ไม่นานมันก็ขอตัวไปคุยกับลูกค้าโต๊ะอื่นต่อ ทนเห็นคนเขารักกันไม่ไหวล่ะสิ เชอะ อ่อนแอก็แพ้ไป อิจฉาก็ควรถอย “พี่บอม มาเที่ยวเหรอคะ” เสียงหวานแสนคุ้นเคยทักผม ตัวผมชาวาบไปทั้งร่าง อดีตเด็กดีในสังกัด ตอนนี้ไม่อยากเป็นเด็กดีเสียแล้ว ความวัวไม่ทันหายความควายก็มาอีก“...” ไอ้จ๊อดนิ่งเป็นหินไปแล้ว ส่วนคนข้างกายผมมองหน้าหญิงสาวที่เข้ามานั่งอย่างถือวิสาสะ“ครับมาเที่ยว เค้กมาเที่ยวเหรอครับ”“ค่ะ ดีใจจังที่พี่บอมยังจำได้” จำไม่ได้ก็เป็นโรคความจำเสื่อมแล้ว เลี้ยงเธอเป็นเด็กในสังกัดอยู่สักสามเดือนนี่แหละ จากนั้นก็ไม่ได้ต่อสัญญา หนุ่มโสดอย่างผมอยากได้อะไรที่ง่าย ไม่ต้องกินซ้ำกับใคร ถึงเวลาปลดปล่อย ครบสามเดือนก็แยกทาง คนที่เข้ามาส่วนมากก็รับข้อเสนอนี้ได้ แต่ดูแล้วไม่อยากจะรับข้อเสนอนี้เพราะเธอหวังจะได้ต่อสัญญา แต่ผมไม่ได้ต่อกับเธอผมเจอกับรินเสียก่อน หลังจากที่ไม่เคยขาดเรื่องอย่างว่า ผมกลับขาดเรื่องนั้นเป็นเดือนเพื่อตามหาริน ใครจะคิดว่าผมจะเจอ เธอจริง ๆ“ใครคะ” คำถามที่ทำผมหัวใจกระตุกและหน้าร้อน มือเท้าเย็นและขนหัวลุก“น้องเจน พี่เวียนหัวจังพาพี่ไปรับอากาศข้างนอกหน่

“บุ้งกี๋ คิดถึงป้าเหรอคะ” “ใช่ค่ะ ไม่ได้เจอตั้งหลายวัน ป้ารินคนสวย” ตั้งแต่เริ่มคบกันเขาก็เปิดเผยฉันกับครอบครัวทุกคน ทั้งเจ้บายและบุ้งกี๋ก็เข้ากับฉันได้ดี เราว่ายน้ำด้วยกัน ทำผมทำเล็บด้วยกันหลายครั้ง ครอบครัวเขาทำให้ฉันอบอุ่นใจทุกครั้ง “เดี๋ยวเฮียไปก่อนนะ เดี๋ยวรบกวนเวลางานของหนู” ฉันพยักหน้ารับ ก่อนจะโบกไม้โบกมือลาคนทั้งคู่ ตั้งแต่เฮียบอมขาหายเจ็บเขาก็มาส่งและมารับฉันทุกวันอยู่แล้ว แต่ที่เขาพูดคงเพราะอยากบอกให้คนอื่นรับรู้ ห้องไลน์ส่วนตัว Time_out : เฮียน่ารักไหม Parin_rin : ที่สุดของที่สุดTime_out : คืนนี้จะได้รางวัลไหมครับParin_rin : ทำดีหวังผลTime_out : เปล่า ทำดีหวัง...(สติกเกอร์รูปกระต่ายสีขาวจูบหมีสีน้ำตาลรัว ๆ) แค่นี้ฉันก็เข้าใจแล้วว่าที่เขาหวังคืออะไรParin_rin : ไฟแดงค่ะ งดTime_out : สติกเกอร์ตัวสีขาวร้องไห้ตากฝน “แหม...ยิ้มได้แก้มจะแตกแล้วค่ะ” น้องเจนแซวฉันในจังหวะที่ทุกคนกำลังสนใจกับขนมของฝาก ตอนนี้แทบไม่มีคนไข้แล้วเพราะใกล้เลิกงานเต็มที “น้องเจนบอกเฮียเหรอ” “ไม