หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า のすべてのチャプター: チャプター 371 - チャプター 380

ในขณะเดียวกัน ณ เมืองเจียงเฉิงเหวินฉู่ได้รับโทรศัพท์สายปริศนาจากหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่ง ปลายสายเปิดเผยเรื่องอาการป่วยด้วยโรคมะเร็งของฮั่วจินเฉิน เธอถึงกับชะงักงันไปครู่ใหญ่ ก่อนจะเค้นเสียงหัวเราะเยาะหยันออกมา “ฉันไม่สนหรอกนะว่าคุณเป็นใคร แต่จะกุเรื่องหลอกลวงอะไรขึ้นมา ก็ช่วยหาหลักฐานมาประกอบบ้างเถอะ”อีกฝ่ายนอกจากจะไม่โกรธเคืองแล้ว กลับส่งเสียงหัวเราะตอบกลับมา “ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณไม่มีทางเชื่อกันง่าย ๆ งั้นถ้าฉันบอกคุณว่า ฉันรู้เห็นเบื้องหลังอุบัติเหตุรถชนที่ซ่งอวี่ชูเป็นคนวางแผนไว้ และแท้จริงแล้ว ตัวการใหญ่ที่บงการอยู่เบื้องหลังทั้งหมดก็คือคุณใช่ไหมล่ะ?”ใบหน้าของเหวินฉู่แข็งค้างไปในทันที “คุณเป็นใครกันแน่?”“อย่ามัวเสียเวลาสนใจเลยว่าฉันเป็นใคร เอาเป็นว่าฉันไม่ใช่ศัตรูของคุณก็พอ” หญิงสาวปริศนาหัวเราะร่วน น้ำเสียงแฝงความเยือกเย็น “อุบัติเหตุที่คุณยุยงให้ยัยนั่นลงมือวางแผน ส่งผลให้คุณฮั่วต้องอันตรธานหายไปจากสายตาของสาธารณชนทันทีหลังจากยื้อชีวิตกลับมาได้ คนตระกูลฮั่วปิดข่าวเรื่องเขาเงียบกริบ พร้อมกับป่าวประกาศออกไปว่าเขาเดินทางไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ ในขณะที่เสิ่นชูเองก็ยังคงถูกรั้ง

พยาบาลสาวถึงกับต้องเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นยิ้ม “ประธานฮั่วคะ เชิญทานมื้อเช้าก่อนนะคะ อีกสักพักจะต้องเตรียมให้ยาทางสายน้ำเกลือตามกำหนดแล้วค่ะ”เขาขานรับ อืม แผ่วเบาในลำคอพลางปรายตามองเสิ่นชูทว่าเธอกลับสะบัดหน้าหนีอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินออกไปจากห้องพักเมื่อแผ่นหลังของคนอื่นพ้นสายตาไปหมดแล้ว ลี่ลี่ที่จดจ้องรอจังหวะอยู่ก็รีบถลาเข้าไปใกล้เสิ่นชูทันที พร้อมกระซิบถาม “พี่สะใภ้คะ ตกลงว่าพี่กับพี่จินเฉินกลับมาคืนดีกันแล้วเหรอ?”“เปล่า”“อ้าว แล้วทำไมถึงลงเอยด้วยการนอนเตียงเดียวกันได้ล่ะคะ?”เสิ่นชูหลุดหัวเราะออกมาด้วยความแค้นเคือง “ก็น่าจะเป็นเพราะพี่ชายของคุณนั่นแหละที่หน้าไม่อายแอบย่องขึ้นมานอนบนเตียงฉันเองโดยไม่บอกไม่กล่าว”ลี่ลี่ถึงกับอึ้งกิมกี่ ยืนแข็งทื่อไปในทันทีอีกด้านหนึ่ง เหวินฉู่เดินทางมายังโรงพยาบาลศัลยกรรมตกแต่งซือเอินตามพิกัดที่ได้รับมา พยาบาลสาวในชุดเครื่องแบบเรียบกริบนำทางเธอตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัวของผู้อำนวยการ หญิงสาวที่นั่งหันหลังอยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ค่อย ๆ หมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับผู้มาเยือนอย่างช้า ๆ “มาถึงแล้วสินะ เชิญนั่งก่อนสิ”เหวินฉู่นั่งลงด้วยท

“ตอนนี้เขาปลอดภัยแล้ว แต่คุณหมอกังวลว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะทำให้เขาได้รับการกระทบกระเทือนทางจิตใจค่อนข้างรุนแรง อีกอย่างพี่หมิงเย่วเองก็กลัวว่าเหวินฉู่จะยังไม่ยอมรามือ พวกเราก็เลยถือวิสาสะจัดการเรื่องย้ายตัวมาที่โรงพยาบาลของพวกเราก่อน”ขอบตาของเธอร้อนผ่าวและสั่นไหว “เสี่ยวเหวิน เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ต้องขอบคุณพวกเธอทุกคนจริง ๆ”“ไม่เป็นไรเลยค่ะพี่เสิ่นชู”“แต่ทางนั้นก็น่าจะจำหน้าคุณได้แล้วเหมือนกัน อีกไม่กี่วันพี่จะรีบหาทางกลับเมืองเจียงเฉิง ช่วงนี้คุณต้องระวังตัวให้มาก อย่าเพิ่งไปปะทะหรือเผชิญหน้ากับยัยนั่นตรง ๆ นะ”เสี่ยวเหวินพยักหน้ารับ “รับทราบค่ะ” เธอเงียบไปอึดใจหนึ่งราวกับฉุกคิดบางอย่างขึ้นได้จึงรีบเอ่ยต่อ “อ้อ จริงด้วยค่ะ เรื่องในวันนี้ต้องยกความดีความชอบให้คุณหมอกู้กับเฉิงโย่วจริง ๆ นะคะ ส่วนตอนนี้ทางโรงพยาบาลกำลังเร่งตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดอย่างละเอียดอยู่ค่ะ”เสิ่นชูชะงักงันไปชั่วครู่ ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ หลุบตาลงต่ำ “อื้อ”ทว่าทันทีที่วางสายและหมุนตัวกลับไป เสิ่นชูก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อพบกับฮั่วจินเฉินที่มายืนพิงกรอบประตูจ้องมองเธออยู่ก่อนแล้วดูเหมือนว่าเขาจะทันได้ย

ในวันต่อมา เสิ่นชูก็ได้รับรายงานสรุปผลการสืบสวนที่เสี่ยวเหวินเร่งส่งมาให้ ซึ่งเนื้อความในนั้นเป็นไปตามที่เธอคาดการณ์เอาไว้ไม่มีผิดเพี้ยนหลักฐานยืนยันที่อยู่ของเหวินฉู่ในเวลาที่เกิดเหตุคือโรงพยาบาลศัลยกรรมตกแต่งซือเอินโดยมีซ่งจื่อเสียนออกโรงเป็นพยานปากเอกให้ซ่งจื่อเสียนยอมเอาชื่อเสียงตัวเองเข้าแลกเพื่อขัดขวางไม่ให้เธอกลับเข้าสู่ตระกูลฉี เพียงเพราะความแค้นที่มีต่อคนในตระกูลนั้นจริง ๆ น่ะหรือ?ช่างน่าเสียดายที่ในตอนนี้ เธอแทบไม่มีข้อมูลเบื้องลึกเบื้องหลังเกี่ยวกับความบาดหมางในอดีตที่จะเอามาใช้ไขปริศนานี้ได้เลย“เสี่ยวชู?!”ฝีเท้าของเธอหยุดชะงักลงโดยพลัน เมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างของฉีเวินเหยียนและถังจวิ้นที่บริเวณล็อบบี้ของโรงพยาบาลฮวาเจ๋ออย่างพอดิบพอดีเธอเกือบลืมเลือนไปเสียสนิทว่าคุณนายฉีก็กำลังพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลฮวาเจ๋อเช่นกัน เพียงแต่อยู่กันคนละชั้นเสิ่นชูจ้องมองฉีเวินเหยียนที่กำลังสาวเท้าตรงมาหาเธอด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วนและสับสน ในใจเธอได้แต่ตำหนิตัวเองที่ควรจะเฉลียวใจให้เร็วกว่านี้ ว่าการที่ทุกคนต่างอยู่ภายใต้ชายคาโรงพยาบาลเดียวกัน สักวันความลับเรื่อ

ทันทีที่คุณนายฉีตอบตกลงอย่างไม่ลังเล ฮั่วจินเฉินก็ยื่นนิ้วก้อยออกมาเป็นเชิงขอคำมั่นสัญญา ซึ่งคุณนายฉีเองก็ดูจะแพ้ทางให้กับลูกไม้ที่แสนใสซื่อราวกับเด็ก ๆ นี้เข้าอย่างจังน่าเหลือเชื่อที่ผู้ชายคนนี้สามารถกอบกู้รอยยิ้มของคุณนายฉีให้กลับคืนมาได้สีหน้าของฉีเวินเหยียนพลันมืดครึ้มลงทันตา ทว่าเขากลับไร้ซึ่งถ้อยคำโต้แย้งใด ๆ หากจะนึกโทษสิ่งใดในยามนี้ ก็คงต้องโทษตัวเองที่ไม่ได้พบตัวน้องสาวก่อนที่เธอจะต้องผูกพันธะแต่งงานกับชายที่ชื่อฮั่วจินเฉินคล้อยหลังที่คุณนายฉีเข้าสู่เวลาของการพักผ่อน ทั้งสามคนจึงพากันก้าวออกจากห้องพัก ทว่าทันทีที่บานประตูงับปิดลง ยังไม่ทันที่เสิ่นชูจะได้อ้าปากเอ่ยคำใด ฉีเวินเหยียนก็ปรี่เข้ากระชากคอเสื้อของฮั่วจินเฉินเข้าหาตัวอย่างแรงพลางจ้องหน้าเขม็ง “การที่ประธานฮั่วเลือกใช้เล่ห์เหลี่ยมชั้นต่ำกับผู้ป่วยที่มีอาการทางจิตแบบนี้ คิดว่ามันเหมาะสมแล้วอย่างนั้นหรือ?”เสิ่นชูที่เพิ่งได้สติรีบถลาเข้าไปห้ามทัพ เพราะเกรงว่าพี่ชายจะลงมือทำร้ายอีกฝ่ายจริง ๆ ซึ่งนั่นอาจลุกลามกลายเป็นชนวนเหตุให้ตระกูลฮั่วไม่ยอมจบเรื่องนี้โดยง่าย ลำพังแค่การรับมือกับหลี่ม่านยวี่เพียงคนเดียวเธอก็แทบจ