“เรื่องจริงครับ!” เสิ่นหยวนรุ่ยรีบเอ่ยด้วยความลนลาน “เมื่อก่อนคุณหนูตระกูลฉีคนนั้นถูกน้องชายกับน้องสะใภ้ของผมเลี้ยงดูจนโตมา ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ ลองสืบทะเบียนบ้านในอดีตของเธอ เจอแน่นอนครับ!”ฝางถัวยื่นแขนยาวเหยียดออกไป พาดลงบนไหล่ของเสิ่นหยวนรุ่ย “ไอ้แก่ ขอให้มันจริงอย่างที่พูดเถอะ ถ้ากูสืบไม่เจอละก็ กูจะ... จัดการมึงก่อนเป็นคนแรกเลย”ใบหน้าของเสิ่นหยวนรุ่ยพลันซีดเผือดลงในทันใดเขาชักมือกลับ พลางโบกมือส่งสัญญาณให้ชายชุดดำที่ยืนอยู่ด้านหลัง “ไปพาตัวไอ้เด็กเสิ่นฮ่าวนั่นออกมา”พูดจบ สายตาก็ปรายมองไปยังครอบครัวนั้นวูบหนึ่ง “ให้เวลาพวกมึงห้าวัน ถ้ากูยังไม่เห็นเงิน กูจะมาตามคิดบัญชีกับพวกมึง คิดจะแอบซ่อนตัวไปก็ไร้ประโยชน์ กูรู้ที่อยู่ของพวกมึงหมดแล้ว”ชายชุดดำสองคนเดินเข้าไปในห้องแล้วประคองตัวเสิ่นฮ่าวที่หมดสติออกมา ยามกลุ่มของพวกเขาเดินลับหายไป เสิ่นหยวนรุ่ยก็แทบจะทรงตัวยืนไว้ไม่ไหว ขาพับเสียจนเกือบจะล้มลงคนกลุ่มนี้ เป็นใครมาจากไหนกันแน่!ถึงขั้นรู้ที่อยู่ของพวกเขาทั้งหมด!“ไอ้เวรเอ๊ย ไอ้เด็กห่านั่น มันไม่ได้บอกหรอกเหรอว่าเงินสองล้านห้าแสนนั่นเป็นเงินกู้ยืมมา!”หลิวอวิ๋นเซียงโมโหแทบเ
Read more
LOGIN
