เหวินฉู่ตวัดสายตามองอีกฝ่ายอย่างไม่สบอารมณ์ “ทักทายมั่วซั่วอะไรกัน ฉันเคยไปรู้จักกับพวกเธอตั้งแต่เมื่อไหร่?”หญิงผมสั้นที่เป็นหัวโจกได้ยินเช่นนั้นก็หุบรอยยิ้มลงทันควัน เธอหยัดกายลุกขึ้นแล้วเดินตรงดิ่งเข้ามาหาเหวินฉู่ อีกฝ่ายไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา ทันทีที่เข้าถึงตัวก็เงื้อมือขึ้นฟาดฉาดเข้าที่ใบหน้าเหวินฉู่เต็มเหนี่ยวแรงตบมหาศาลนั้นส่งร่างของเหวินฉู่ล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้น ทว่าพอเธอพยายามจะพยุงตัวตั้งสติขึ้นมาได้ ก็พบว่าบัดนี้ถูกผู้หญิงทั้งสามคนเดินเข้ามาล้อมเอาไว้ทุกทิศทางแล้วหญิงผมสั้นจิกทึ้งเส้นผมของเหวินฉู่แล้วกระชากขึ้น บังคับให้เธอต้องแหงนหน้าขึ้นมาสบตาอย่างเลี่ยงไม่ได้ “หัดตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองซะบ้างว่าตอนนี้ที่นี่มันที่ไหน เข้ามาอยู่ในนี้แล้วยังจะมีหน้ามาอวดดีอีก?”“พวก... พวกเธอจำคนผิดหรือเปล่า?” เหวินฉู่สัมผัสได้ถึงเจตนาร้ายที่ฉายชัดในแววตาของทั้งสามคน เธอจึงรีบละทิ้งศักดิ์ศรีแล้วเปลี่ยนท่าทีให้อ่อนลงในทันที“พวกฉันไม่มีวันจำคนผิดหรอก ก็นังคนที่ชื่ออะไรฉู่ ๆ นะ อ้อ! เหวินฉู่ ใช่ไหมล่ะ?” หญิงผมสั้นเลื่อนมือลงมาบีบขากรรไกรของเธอเอาไว้แน่น “เธอเคยไปทำเรื่องงาม
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
