All Chapters of หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า: Chapter 521 - Chapter 530

ในขณะเดียวกัน เสิ่นชูกับฮั่วจินเฉินได้มาถึงร้านอาหารตะวันตกแห่งหนึ่ง ทว่าเขากลับไม่ได้ปิดร้านหรือจองห้องส่วนตัวไว้ หากแต่เลือกเพียงที่นั่งสำหรับสองท่านในโถงใหญ่เท่านั้น อาจเพราะไม่ใช่ช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ลูกค้าภายในร้านจึงค่อนข้างบางตา“คุณแม่ครับ ทำไมคุณลุงคนนั้นถึงใส่หน้ากากล่ะครับ เขาเล่นคอสเพลย์อยู่เหรอ?”เด็กชายโต๊ะข้าง ๆ เอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย พลางชี้นิ้วไปยังทางฮั่วจินเฉิน ผู้เป็นแม่รีบห้ามปรามลูกชายทันควัน ก่อนจะเอ่ยกดเสียงลงต่ำ “ห้ามเสียมารยาทกับคนอื่น เข้าใจไหมจ๊ะ”เสิ่นชูเหลือบมองฮั่วจินเฉินแวบหนึ่ง แววตาของเธอพราวระยับด้วยความนึกสนุก เธอเท้าคางมองเด็กน้อยพลางคลี่ยิ้มตอบ “ใช่แล้วจ้ะ ถึงคุณลุงคนนี้จะอายุมากแล้ว แต่เขาก็ยังชอบเล่นคอสเพลย์อยู่เลย”“คุณพ่อผมก็ชอบเล่นครับ ปกติชอบเล่นกับคุณแม่บ่อย ๆ เลย...”เด็กน้อยยังไม่ทันพูดจบก็ถูกคุณแม่เอามือปิดปากไว้ทันควัน หญิงสาวผู้เป็นแม่ยิ้มเจื่อนอย่างเขินอายพลางเอ่ยขอโทษ “ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะคะ เด็กคนนี้ปากไวไปหน่อย รบกวนเวลาอาหารของคู่รักหนุ่มสาวเสียแล้ว!”เสิ่นชูชะงักไปเล็กน้อยฮั่วจินเฉินกลั้นขำก่อนจะตอบรับสั้น ๆ ว่า อืม

หลี่ลี่รออยู่ที่ทางเดินด้านนอกครู่หนึ่ง จนกระทั่งเสิ่นชูเดินออกมา เธอรีบก้าวเข้าไปถาม “เป็นยังไงบ้างคะ?”เสิ่นชูถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก พลางชูเอกสารในมือขึ้น “เรียบร้อยแล้วล่ะ ขอบใจคุณมากนะ!”หลี่ลี่เดินเคียงข้างเธอไปพลางเอ่ยขึ้น “ฉันไม่นึกเลยนะว่าพี่จะเคยเจอกับน้าเฟิงมาก่อน สมแล้วจริง ๆ ที่เขาว่ากันว่าถ้ามีคนวงในช่วย งานก็จะเดินหน้าไปได้รวดเร็ว!”เสิ่นชูมองเอกสารในมือโดยไม่ได้พูดอะไรตอบไม่ว่าจะอยู่ในวงการไหน สายสัมพันธ์ก็นับเป็นเรื่องสำคัญที่สุดจริง ๆ เมื่อกลับมาถึงสถาบันวิจัย เสิ่นชูยื่นเอกสารโครงการให้กับกู้ฉือจวิน เฉิงโย่วที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หยิบมันขึ้นมาพลิกดูด้วยความประหลาดใจ “ทำสำเร็จแล้วงั้นเหรอเนี่ย?”ยังไม่ทันที่เสิ่นชูจะได้เอ่ยปากตอบ หลี่ลี่ก็กอดอกพูดขึ้นทันควัน “คนระดับพี่สะใภ้ฉันออกโรงเอง ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก”“เดี๋ยว... เดี๋ยวสิ สะใภ้อะไรนะ?” เฉิงโย่วหันขวับมามองเสิ่นชู “คุณไปเป็นพี่สะใภ้เขาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”“เธอเป็น...”“ฮั่วจินเฉินเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉัน แล้วฉันจะเรียกเสิ่นชูว่าพี่สะใภ้ไม่ได้หรือไง?” หลี่ลี่เท้าสะเอวตอบโต้ทันควัน“แหม ที่แท้ก็ญาติห

ยามเย็น เสิ่นชูหิ้วถุงของขวัญล้ำค่าหลายใบมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องชุดของฮั่วจินเฉิน เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจกดกริ่งไม่นานนัก ประตูห้องก็ถูกเปิดออกโดยฮั่วจินเฉินเขาน่าจะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เส้นผมยังเปียกชื้นอยู่เล็กน้อย ไอความร้อนระอุยังคงแผ่ออกมาจากร่างกายภายใต้ชุดคลุมอาบน้ำ ผสมผสานกับกลิ่นหอมสะอาดของเจลอาบน้ำเกรดพรีเมียมซึ่งเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเขา“ให้คุณค่ะ” เสิ่นชูเอ่ยขึ้นพลางยื่นถุงของขวัญในมือไปให้เขาก้มมองถุงเหล่านั้นปราดหนึ่งด้วยสายตาเรียบเฉย “คืออะไร?”“ของขวัญขอบคุณค่ะ”ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง “ขอบคุณเรื่องอะไร?”“เรื่องที่ตระกูลหลัวยอมมาขอโทษที่บ้านในวันนี้ คงเป็นฝีมือคุณใช่ไหมคะ?” เธอคิดทบทวนดูแล้ว คนเดียวที่น่าจะอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ได้ก็น่าจะเป็นเขาฮั่วจินเฉินไม่ได้ตอบคำถาม แต่กลับเบี่ยงตัวเปิดทางให้ “เข้ามาข้างในก่อนสิ”เสิ่นชูตั้งใจเพียงว่าจะวางของขวัญไว้แล้วรีบกลับทันที ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะหมุนตัวเดินออกไปนั้น ร่างที่ก้าวตามมาติด ๆ ของเขาก็ทำให้เธอตกใจจนสะดุ้งฝีเท้าของเธอถอยกรูดไปชนเข้ากับขอบโต๊ะจนเกือบจะเสียหลักล้มลงฮั่วจินเฉินค

เมื่อเห็นฉีหวยหมิงปรากฏตัว สีหน้าของฉีเยี่ยนก็เต็มไปด้วยความประหม่าอย่างเห็นได้ชัดคุณนายเกาสังเกตเห็นปฏิกิริยานั้นจึงขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเบนสายตากลับมาแล้วครุ่นคิดในใจ“ทุกคนอยู่กันครบเลยนะ” ฉีหวยหมิงเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มบาง ๆ พลางพยักหน้าให้ผู้อาวุโสฉี “พ่อครับ”ผู้อาวุโสฉียกถ้วยชาขึ้นจิบ “กลับมาแล้วเหรอ เรื่องข่าวคราวที่เกิดขึ้นคงรู้แล้วสินะ?”นิ้วมือของฉีเยี่ยนกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกไม่มั่นคงถาโถมเข้ามาในใจ ตั้งแต่ที่พี่สามไปตีสนิทกับตระกูลโจวแห่งซิงโจว จุดยืนของเขาก็เอนเอียงไปยังฝั่งของน้องสี่อย่างชัดเจนการที่เขากลับมาอย่างกะทันหันในยามนี้ ต้องไม่มีเรื่องดีเกิดขึ้นแน่!“ผมทราบแล้วครับ กระแสบนโลกออนไลน์ส่งผลกระทบใหญ่หลวงจริง ๆ แต่ผมเชื่อว่าน้องสี่น่าจะมีวิธีรับมือของเขาอยู่แล้วไม่ใช่หรือครับ?” ฉีหวยหมิงกล่าวพลางนั่งลงบนโซฟาอย่างผ่อนคลายสาวใช้ที่ยืนอยู่ไม่ไกลค่อย ๆ ประคองถ้วยชาเดินเข้ามายืนข้าง ๆ ตัวฉีหวยหมิง ก่อนจะรินชาหลงจิ่งฉบับอวี่เฉียนที่หอมกรุ่นให้เขาอย่างระมัดระวังฉีซื่อเอินแค่นเสียง หึ ออกมาในลำคอ “เสี่ยวเหยียนกำลังจัดการเรื่องนี้อยู่ ส่วนเรื่องกระแสข่าวป

เขาสงสัยในตัวตนที่แท้จริงของ “เฉินจิ่นชู” มานานแล้ว ถึงแม้จะได้รับคำยืนยันจากโจวฉี่หลง แต่ความเคลือบแคลงใจนี้ยังคงตกค้างอยู่ในใจเขาเสมอมาผู้ชายที่เพิ่งมาถึงเมืองหรงได้ไม่นาน และพบกับน้องสาวของเขาเพียงไม่กี่ครั้ง จะมาวุ่นวายกับเรื่องของเธออย่างง่ายดายได้อย่างไร?นอกจากเขาคนนั้นเมื่อรู้ว่าถูกจับได้ ฮั่วจินเฉินก็ไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป เขาค่อย ๆ ถอดหน้ากากออกพลางเอ่ยเรียบ ๆ “ดูท่าผมคงปิดบังคุณไม่ได้สินะ”“ฮั่วซื่อกรุ๊ปตกอยู่ในสภาพแมลงวันไร้หัวมาเป็นปี แต่คุณกลับใช้ตัวตนปลอมเป็นเฉินจิ่นชูมาที่เมืองหรง จะว่าไปท่านประธานฮั่วก็ดูสบายใจเหลือเกินนะ”ฮั่วจินเฉินใช้นิ้วลูบขอบหน้ากากที่เย็นเฉียบ เมื่อเงยหน้าขึ้น อารมณ์ที่ปั่นป่วนในดวงตาก็สงบนิ่งลงจนกลายเป็นสีดำมืดมิดดั่งน้ำหมึก “คุณควรจะรู้ดีกว่าใคร ว่าคนที่ทำให้ผมยอมทิ้งศึกภายในอันวุ่นวาย และยอมเสี่ยงอันตรายเพียงลำพังมาที่เมืองหรงนั้น มีเพียงคนเดียวเท่านั้น”เขาวางหน้ากากลงบนโต๊ะน้ำชารับแขก เสียงโลหะกระทบโต๊ะดังบาดหูท่ามกลางความเงียบงันภายในห้อง“การแกล้งตายเป็นทางเลือกที่ผมเลี่ยงไม่ได้ อย่างน้อยที่สุด ผมก็ไม่อยากให้เธอเห็นผมในสภาพนี้”เ