เสิ่นชูเอ่ยปากรับคำหลังจากโบกมือลาผู้อำนวยการโจวแล้ว เธอกับหลี่ลี่และเสิ่นฮ่าวก็เดินมายังลานจอดรถ เธอหยุดฝีเท้าลง หันกลับไปมองหลี่ลี่ “ตอนนี้คุณน้าของเธอเป็นยังไงบ้างแล้ว?”หลี่ลี่อึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะก้มหน้าลง “ยังเหมือนเดิมค่ะ ไม่เห็นทรงว่าจะดีขึ้นเลย คุณหมอบอกว่าโอกาสที่จะฟื้นขึ้นมาริบหรี่มากแล้ว”เมื่อเห็นเสิ่นชูนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา หลี่ลี่จึงเอ่ยต่ออีกว่า “พี่เองก็ไม่ต้องไปกังวลเรื่องอื่นหรอกนะ จริง ๆ แล้วคนในบ้านฉันไม่ได้โยนความผิดพวกนี้มาลงที่ตัวพี่หรอก อย่าไปฟังยัยเหอเมิ่งนั่นพูดจาไร้สาระเลย ตอนนี้ยัยนั่นอยากให้ตระกูลฮั่วยิ่งวุ่นวายเท่าไหร่ได้ยิ่งดี อ้อ จริงด้วย ยังมีฮั่วเจินเจินอีกคน พี่เองก็ต้องระวังตัวไว้ให้ดีเหมือนกันนะคะ”หลังจากหลี่ลี่พูดประโยคนี้ไปได้ไม่กี่วัน เสิ่นชูก็ได้มาเจอกับฮั่วเจินเจินเข้าจริง ๆ ซึ่งเกิดขึ้นในงานเลี้ยงรับประทานอาหารกับผู้อำนวยการโจว ณ ภัตตาคารแห่งเดียวกันในงานเลี้ยงของผู้อำนวยการโจวนอกจากเธอแล้ว ยังมีอดีตเพื่อนร่วมงานเก่าแผนกศัลยกรรมประสาทอีกสองคน พอทราบว่าเธอกำลังวิจัยและพัฒนาตัวยาใหม่สำหรับรักษาโรคอัลไซเมอร์ AD ก็รู้สึกสนใจเป็นอย่างมาก จึ
Read more