Todos los capítulos de หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า: Capítulo 721 - Capítulo 726

ที่ฉินซื่อกรุ๊ป ฮั่วจินเฉินกับหงซินเยว่นั่งคุมเชิงกันอยู่เช่นนั้นอยู่นาน จนกระทั่งหน้าจอโทรศัพท์ของเขาสว่างขึ้น เขาเหลือบมองหน้าจอเพื่อยืนยันข้อความ บรรยากาศตึงเครียดรอบตัวจึงค่อยผ่อนคลายลงเล็กน้อย "พูดมาตั้งนาน คุณก็แค่ต้องการบีบให้ผมถอนฟ้องตระกูลฉิน ใช่ไหมครับ?""อุบัติเหตุครั้งนั้น ต่อให้พวกฉันไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่ง ฮั่วเฉิงหยุนก็ลงมืออยู่ดี พวกฉันก็แค่ช่วยวางแผนตามน้ำ ช่วยให้เขาได้ผลลัพธ์ที่ต้องการก็เท่านั้น""พูดแบบนี้ แปลว่าพวกคุณบริสุทธิ์ผุดผ่องสินะ" ฮั่วจินเฉินหัวเราะเบา ๆ จากนั้นก็ยืดตัวตรง ประสานมือวางบนโต๊ะ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ เลือนหายไป "แต่ผมไม่ได้คิดแบบนั้น"สีหน้าของหงซินเยว่มืดคล้ำลงทันที "คุณอยากให้ตระกูลฉินให้คำตอบให้ได้ ก็คิดดูให้ดีก่อน ผลลัพธ์ของเรื่องนี้จะทำให้พวกเราพังพินาศไปทั้งสองฝ่าย!"น้ำเสียงของฮั่วจินเฉินเย็นชาประดุจน้ำแข็ง "ผมบอกแล้วไง ทุกคนที่มีส่วนร่วมกับเรื่องนี้ ผมจะไม่ละเว้นแม้แต่คนเดียว""ฮั่วจินเฉิน!" หงซินเยว่โกรธจัด ตบถ้วยชาบนโต๊ะร่วงลงพื้นแตกกระจายเขากระชับคอเสื้ออย่างใจเย็น แล้วลุกขึ้นยืนโดยไม่สะทกสะท้าน "ในเมื่อยายแก่อย่างคุณไม่กลัวความตา

"ไม่ใช่" กู้ฉือจวินมองเธอ ตอบกลับโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย"ถ้าอย่างนั้นมันเป็นเพราะอะไรกันแน่?""ก็แค่ตอบแทนบุญคุณที่คุณเคยส่งยาให้เมื่อตอนนั้นเท่านั้นแหละครับ" น้ำเสียงของเขาทุ้มพร่า พูดจบก็เข็นกระเป๋าเดินทางหมุนตัวเดินจากไปหลี่ลี่มองดูแผ่นหลังของเขาหายลับไปตรงสุดปลายทางเดิน เม้มริมฝีปากล่างแน่น จนกระทั่งรับรู้ได้ถึงรสหวานเค็มของเลือดที่ซึมออกมา เพราะใช้ฟันบดเคี้ยวแรงเกินไปจนปากแตก เธอยกมือขึ้นปาดหยดเลือดที่ไหลซึม ผสมปนเปไปกับน้ำตาที่เอ่อล้นอยู่ในขอบตามาครึ่งค่อนวัน "กู้ฉือจวิน คุณมันคนงี่เง่า!"...ยามเย็นมาเยือน เกล็ดหิมะนอกหน้าต่างร่วงหล่นลงมาโปรยปรายเสิ่นชูกำลังจัดกระเป๋าเดินทางอยู่ในห้องนอน กล่องเครื่องประดับใบเล็กกล่องหนึ่งพลันร่วงหลุดออกจากกระเป๋าเดินทาง ทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อยเธอเก็บกล่องขึ้นมา ค่อย ๆ เปิดมันออกสิ่งที่นอนสงบนิ่งอยู่ข้างในคือแหวนแต่งงานของเธอกับฮั่วจินเฉินเมื่อตอนนั้น เพชรบนแหวนยังคงเปล่งประกายทอแสงวาววับ สะท้อนประกายเล่นไฟอ่อน ๆ ใต้แสงไฟแหวนวงนี้ฮั่วจินเฉินนำมาให้เธอที่เมืองเจียงเฉิงเมื่อปีที่แล้ว หลังจากนั้นก็ถูกเธอเก็บไว้ในกระเป๋าเดินทางมาตล

"ขอโทษด้วยนะคะคุณฮั่ว คุณยังต้องนอนรักษาตัวอยู่ ออกไปจากโรงพยาบาลไม่ได้ค่ะ" พยาบาลรีบเข้ามาห้าม"อย่ามาเล่นแง่กับฉัน! โรงพยาบาลพวกแกนี่มันกักขังหน่วงเหนี่ยวชัด ๆ! ฉันจะฟ้องพวกแก—" ฮั่วเฉิงหยุนทั้งรีบทั้งโกรธ หน้าดำหน้าแดงไปหมด"งั้นคุณอาก็ไปฟ้องสิครับ"ฮั่วจินเฉินปรากฏตัวขึ้นตรงนอกประตูอย่างไม่รีบร้อนเสื้อโค้ตสีหมึกของเขาชุ่มไปด้วยลมหิมะ แผ่รังสีความเย็นชาจับขั้วหัวใจ ใบหน้าคมคายหล่อเหลาไร้ซึ่งความเกรงใจเหมือนในยามปกติ เหลือเพียงความเย็นชาล้ำลึกสุดจะคาดเดา"ฮั่วจินเฉิน แกต้องขังฉันไว้ให้ตายตรงนี้ให้ได้เลยใช่ไหมถึงจะสาแก่ใจ?"ฮั่วเฉิงหยุนขบฟันแน่น แผลผ่าตัดเจ็บจนเหงื่อเย็นผุดซึมเต็มหน้าผากฮั่วจินเฉินไม่ตอบ เพียงแต่เชิดคางขึ้นเล็กน้อย บอดี้การ์ดข้างกายก็รีบเข้ามาหิ้วปีกฮั่วเฉิงหยุนที่ทำท่าจะล้มพับไว้ทันทีเขาเอ่ยเสียงเรียบ "ผมแค่หวังให้คุณอารักษาตัวให้หายดี จะเรียกว่าขังไว้ให้ตายได้ยังไง?""เหอะ แกอย่ามาเสแสร้งทำเป็นว่าทำเพื่อฉันหน่อยเลย ในใจแกคิดอะไรอยู่ มีหรือที่ฉันจะไม่รู้? อยากหาเรื่องก็ไปหาฉินเจิ้งสิ ฉันบอกแล้วไง ทุกอย่างเขาเป็นคนสั่ง!"ฮั่วจินเฉินหยุดฝีเท้าลงข้างกายเขา