Semua Bab หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง: Bab 361 - Bab 370

จำไม่ได้สักนิดว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น แต่บนเตียงกลับฟุ้งด้วยกลิ่นหอมแปลกประหลาดเขารีบเปิดผ้าห่มออก พลันชุดชั้นในชิ้นหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมา เป็นชุดชั้นในสตรีเชฟหนุ่มตะลึงลานอยู่ครู่ใหญ่ จึงนึกขึ้นได้ว่าคล้ายเมื่อคืนหลินลู่ซีจะกลับมาพร้อมตนเองถ้าอย่างนั้น เขากับเธอก็...จ้าวเสี่ยวชียกมือนวดหว่างคิ้ว สภาพเขาตอนนี้เปลือยเปล่าล่อนจ้อนไม่ได้สวมใส่อะไรสักชิ้นยิ่งความทรงจำสับสนมากเท่าไหร่ ภาพของหลินลู่ซีในหัวก็ยิ่งแจ่มชัดขึ้นเท่านั้นจ้าวเสี่ยวชีลุกขึ้น ขณะกำลังจะเก็บที่นอน ก็พบรอยเลือดบนผ้าปูเตียงนี่คือ?ปลายนิ้วของจ้าวเสี่ยวชีสั่นระริก นี่คือเลือดพรหมจรรย์ของหลินลู่ซีงั้นหรือ?เธอกับเขาปั่มปั๊มกันแล้วจริง ๆ สินะ...วันที่สองหลังซูย่างฟื้นคืนสติ ในที่สุด หลินลู่ซีก็รวบรวมความกล้าหิ้วปิ่นโตเก็บความร้อนมาเยี่ยมเธอก่อนก้าวเข้าห้องผู้ป่วย หญิงสาวเดินเหม่อลอยมาตลอดทาง ในหัวยังคงครุ่นคิดถึงเรื่องราวเมื่อคืนก่อนเธอตั้งใจแค่จะไปดื่มเหล้าแท้ ๆ แต่ทำไมถึงกลายเป็นขึ้นเตียงกับจ้าวเสี่ยวชีไปได้นะ?ใบหน้าของหลินลู่ซีแดงเรื่อ ยิ่งคิดถึงเรื่องนั้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกเขินอายเท่านั้นถึงปากเ

ฝู่หยาฮุ่ยร้องไห้อยู่นาน ก่อนขึ้นเสียงด้วยความเดือดดาล "ฉันรู้แล้ว! ต้องเป็นเพราะกู้อวี่หนิงแน่ ๆ หล่อนท้อง แม่ถึงได้ปกป้องหล่อน! ดีกันเหลือเกิน ทิ้งฉันกันให้หมด! ไม่มีใครคิดช่วยฉันสักคน!"ฝู่หยาฮุ่ยร้องไห้พลางวางสาย รู้ดีว่าฝู่เฉินซีไม่ได้อยากช่วยเธอตั้งแต่คราวก่อนแล้ว ถ้าจะให้ขอร้องเขา ไม่สู้หาทางเองยังดีกว่าหลังรออยู่ทั้งวัน จนกระทั่งพลบค่ำ ฝู่หยาฮุ่ยก็ถูกตำรวจเรียกตัวออกไป เมื่อไปถึงห้องเยี่ยมญาติ ก็พบว่าคนที่มาหาเธอกลับกลายเป็นกู้อวี่หนิง"พี่สะใภ้?" ตอนแรกเธออุทานด้วยความประหลาดใจ แต่แล้วสีหน้าก็พลันเคร่งขรึมขึ้นทันที "กู้อวี่หนิง เธอมาทำไมไม่ทราบ คิดจะมาสมน้ำหน้าฉันใช่ไหม?""หยาฮุ่ย อย่าพูดแบบนั้นสิ นี่ฉันเป็นห่วงเธอนะถึงได้มาหา" ริมฝีปากของกู้อวี่หนิงประดับรอยยิ้มเล็กน้อยถ้าไม่ใช่เพราะมีเจ้าหน้าที่คอยเฝ้าดูอยู่ ฝู่หยาฮุ่ยคงพุ่งเข้าไปฉีกหน้ากากจอมปลอมของพี่สะใภ้ออกมาแล้วฝู่หยาฮุ่ยแค่นหัวเราะในลำคอ "กู้อวี่หนิง ตอนนี้พวกเราอยู่กันแค่สองคน เธอไม่ต้องเสแสร้งก็ได้มั้ง? รู้ ๆ กันอยู่ว่าเธอเป็นคนยืมรถฉันไป แต่พอพี่ฉันถามเธอกลับไม่ยอมรับ จะโทษก็ต้องโทษที่ฉันไว้ใจเธอเกินไป ถึงไ

เขาพาซูย่างเดินเข้าไปในตรอกเล็กแห่งหนึ่ง กำแพงสูงตระหง่าน ชายคาแกะสลักลวดลายงดงามถนนแผ่นหินแผ่ไอเย็น มุมกำแพงมีดอกไม้ป่าสีแดงสดเบ่งบานอยู่น้อยนิดเมื่อถึงสุดทางเดิน หรงอวี้ก็ผลักประตูเล็กบานหนึ่ง พาซูย่างก้าวเท้าเข้าไปทางเดินสายน้อยที่เต็มไปด้วยวัชพืชทอดตัวคดเคี้ยวแห่งนี้ ซูย่างรู้สึกคุ้นเคยอย่างไรชอบกลสวนหลังบ้านแห่งนี้ได้รับการดูแลอย่างดี ทางทิศตะวันตกด้านไกลสุดมีต้นอู๋ถงปรากฏอยู่ต้นหนึ่งเมื่อเดินจากสวนหลังบ้านเข้าสู่ตัวอาคาร ทันใดนั้น เธอก็รู้ได้ทันทีว่าที่นี่คือที่ไหนโม่เซียงย่วน?โม่เซียงย่วนคือชื่อของร้านขายของเก่าอันโด่งดัง มีของเก่าตั้งแต่สมัยพันปีก่อนจนถึงยุคสาธารณรัฐเลยทีเดียวแต่ด้วยความพิเศษของวัตถุโบราณ ของที่วางอยู่ที่นี่จึงล้วนเป็นของจำลอง หรือไม่ก็เป็นของสะสมส่วนตัวที่เหล่านักสะสมนำมาจัดแสดงเพื่อปล่อยขาย หากมีคนสนใจซื้อ ทางร้านจึงจะติดต่อนักสะสมให้แต่ซูย่างค่อนข้างสงสัย ทำไมหรงอวี้ถึงพาเธอมาที่นี่?"ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะคะ?" เธอถามเบา ๆหรงอวี้กระซิบตอบ "ช่วงนี้ตระกูลเวินกำลังจ้องที่ดินของผู้เฒ่าหยางอยู่น่ะ""คุณหมายถึงที่ดินบนเกาะจูชุ่ยใช่ไหม?" ดวงตาของซ

ความทรงจำที่กระจัดกระจายพลันถาโถมดั่งพายุ ภาพเหตุการณ์ที่เธอไม่อยากจะนึกถึงพร้อมใจกันผุดพรายขึ้นมา ไม่ต่างจากกำลังฉายภาพซ้ำอยู่ตรงหน้า"ลู่ซี อย่าไปนะ" จ้าวเสี่ยวชีปวดศีรษะแทบระเบิดเพื่อนของฝ่ายชายพูดกับหลินลู่ซีว่า "คุณหลิน ฝากหมอนี่ด้วยนะครับ"พูดจบ พวกเขาก็เผ่นแน่บ หลินลู่ซีได้แต่มองตามไปด้วยความตกตะลึง "นี่พวกนาย..."เธอทำท่าจะเดินหนี แต่จ้าวเสี่ยวชีกลับคว้าแขนเธอไว้ หลินลู่ซีชักสีหน้าใส่ ก่อนจะผลักจ้าวเสี่ยวชีถอยออกไป "นะ นายจะทำอะไร?""นี่เธอได้ฉันแล้วก็จะทิ้งกันเลยใช่ไหม? ฉวยโอกาสแล้วไม่คิดรับผิดชอบหน่อยเหรอ?" จ้าวเสี่ยวชีกอดแขนเธอไว้ไม่ยอมปล่อย"ใครฉวยโอกาสฮะ?" หลินลู่ซีอยากผลักเขาลงไปกองกับพื้นใจจะขาด ฝ่ายเธอต่างหากเป็นผู้เสียหายไม่ใช่หรือไง?จ้าวเสี่ยวชีกอดแขนเธอหนึบ ไม่ยอมปล่อยมือหลินลู่ซีมองซ้ายมองขวาด้วยความกังวล นี่มันหน้าบ้านเธอนะ ขืนพ่อแม่มาเห็นเข้ามีหวังเป็นเรื่องใหญ่แน่"นายต้องการอะไร? รีบปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!"หลินลู่ซีแกะมือจ้าวเสี่ยวชีออกอย่างทุลักทุเล ก่อนจะรีบเดินหนีเข้าบ้านไปหรงอวี้หิ้วปิ่นโตใส่ซุปไก่ขับรถออกมาจากบ้านของซูเมี่ยนด้วยท่าทางเหม่อลอยคล้า

ซูย่างมองเห็นความอ้างว้างในแววตาเพื่อนรัก จึงรีบกุมมือหลินลู่ซี และพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "เรามาลองดูกันเถอะ""ลองดูเหรอ? ลองอะไรอะ?"น้ำเสียงของซูย่างฟังดูใส่ใจ ชวนให้ผู้คนเชื่อถืออย่างน่าประหลาด "ก็ลองดูว่าเขาชอบเธอหรือเปล่าไง""หา?"ซูย่างหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา จัดการเปิดคลิปเสียงให้อีกฝ่ายฟัง "เขาเมาแล้วก็เอาแต่เรียกชื่อเธอไม่หยุด หรงอวี้ส่งมาให้ฉัน ลองดูหน่อยไหมล่ะ? ถ้าเธอเองก็หวั่นไหวเหมือนกันน่ะ"ใบหน้าของหลินลู่ซีกลายเป็นสีแดงเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนยิ้มตอบว่า "งั้นลองดูก็ได้"พลบค่ำ ซูย่างต่อสายหาจ้าวเสี่ยวชี "จ้าวเสี่ยวชี คืนนี้ฉันอยากพาเพื่อนไปเลี้ยงข้าวที่หมิงเจินสักสองคน นายพอมีเวลาไหม?"ฉากสำคัญขนาดนี้ ขาดตัวเอกไปคงไม่ดีแน่ทุ่มครึ่ง ซูย่างก็พาหลินลู่ซีมาถึงภัตตาคารหมิงเจินตามเวลานัดหมาย และเมื่อจ้าวเสี่ยวชีเห็นหลินลู่ซีก็ถึงกับตะลึงลาน ด้วยคิดไม่ถึงเลยว่าเพื่อนที่ซูย่างพูดถึงจะเป็นเธอเขากำลังจะวางเมนูลงบนโต๊ะของซูย่าง ก็เห็นหลินลู่ซีโบกไม้โบกมือไปทางประตู ท่าทางดูตื่นเต้นดีใจเป็นพิเศษ"ทางนี้!" ซูย่างยิ้มละไม พลางอธิบายว่า "นั่นแฟนของลู่ซีน่ะ"มือที่ถือเมนูอย