บททั้งหมดของ หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง: บทที่ 341 - บทที่ 350

425

บทที่ 341

เธอยกไวน์แดงในแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด ก่อนจะวางแก้วลงบนโต๊ะ “ฉันไปพักผ่อนแล้วนะคะ”“จ๊ะ” ซูเมี่ยนดื่มจนหมดแก้วเช่นกัน เขานั่งลงที่เดิมแล้วจ้องมองโทรศัพท์มือถือด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนซูย่างกลับมาที่ห้อง หลังจากจัดการเก็บของขวัญที่ทุกคนส่งมาให้และอาบน้ำชำระล้างร่างกายเสร็จ เมื่อเธอนั่งลงที่ขอบเตียงเวลาก็ล่วงเลยไปถึงห้าทุ่มครึ่งแล้วในมือของเธอกำสร้อยข้อมือที่หรงอวี้ส่งมาให้พลางเหม่อลอยไปไกลทำไมเขาถึงไม่มา? มีเรื่องอะไรด่วนจนปลีกตัวมาไม่ได้เชียวหรือ?อีกแค่ครึ่งชั่วโมงวันเกิดของเธอก็จะผ่านพ้นไป เธอได้รับคำอวยพรมากมาย แต่กลับไม่ได้รับคำอวยพรจากเขาเพียงคนเดียวขณะที่เธอกำลังเหม่อลอย เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้น เธอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูและพบว่าเป็นข้อความมัลติมีเดียที่มีทั้งข้อความและรูปภาพหนึ่งใบคนในรูปที่กำลังหลับสนิทอยู่นั้นคือหรงอวี้ หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งครา ส่วนข้อความด้านล่างส่งมาจากเวินจ่าน “คุณซูคะ ฉันเวินจ่านนะคะ ก่อนอื่นต้องขอสุขสันต์วันเกิดคุณด้วย! พี่อวี้อยากไปร่วมงานวันเกิดของคุณมากจริง ๆ ค่ะ แต่เพราะฉันมีธุระนิดหน่อยเขาเลยไปไม่ได้ คุณอย
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 342

ในวินาทีนั้นเอง หรงอวี้พลันรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกอย่างรุนแรง เขารู้ดีว่าบางสิ่งบางอย่างอาจจะเปลี่ยนไปแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่คิดที่จะล้มเลิกความตั้งใจที่มีต่อซูย่าง“ย่างย่าง เมื่อวานเป็นเพราะเวินจ่านบอกว่าเธอเกิดอุบัติเหตุ...”“หรงอวี้ คุณรู้ไหมว่าเรื่องที่สนามม้าเป็นฝีมือของเธอ?” ซูย่างเบิกตากว้าง เธอต้องการคำตอบจากปากเขาหรงอวี้ค่อย ๆ พยักหน้าตอบรับ “รู้ครับ”“คุณรู้แล้วทำไมไม่พูด? เธอจงใจจะทำร้ายฉันนะหรงอวี้ คุณทำให้ฉันผิดหวังจริง ๆ ฝากบอกเวินจ่านด้วยว่าความอดทนของฉันมีขีดจำกัด” ซูย่างเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาพูดจบเธอก็ผลักหรงอวี้ให้ออกไปจากห้องให้คำปรึกษา พร้อมกับคืนของขวัญให้เขา “ในเมื่อเลิกกันแล้วก็ไม่ต้องติดต่อกันอีก”เธอปิดประตูใส่หน้าเขาอย่างแรงพร้อมกับดึงม่านปิดสนิทหรงอวี้กลับมาที่ห้องทำงานด้วยท่าทางเหงาหงอยเหมือนวิญญาณออกจากร่าง ผู้ช่วยเห็นเข้าก็รีบกระซิบที่ข้างหูเขาว่า “คุณหรงครับ คุณเวินมาครับ”เมื่อหรงอวี้ก้าวเข้าไปในห้องทำงานอย่างเร่งรีบ ก็เห็นเวินจ่านนั่งอยู่บนเก้าอี้ของเขา พลางมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มคลุมเครือ“พี่อวี้ ในที่สุดพี่ก็กลับมาสักที นี่คือร่าง
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 343

หรือว่าสิ่งที่เธอทำลงไปก่อนหน้านี้จะถูกเปิดโปงหมดแล้ว? ฝู่เฉินซีรู้เรื่องหมดแล้วงั้นเหรอ?เธอรู้สึกใจสั่นระรัวเหมือนกวางน้อยที่ตื่นตระหนก จะจัดการเรื่องพวกนั้นยังไงดี?ฝู่เฉินซีจ้องมองกระหม่อมของเธอด้วยสายตาเฉียบคม น้ำเสียงของเขายิ่งเย็นชาขึ้น “ไม่เข้าใจก็คือไม่เข้าใจ แค่ทำหน้าที่คุณนายฝู่ให้ดีก็พอ”พูดจบเขาก็ลูบหลังกู้อวี่หนิงพอเป็นพิธี ก่อนจะผลักเธอออกเบา ๆ แล้วเดินจากไปกู้อวี่หนิงรู้สึกเย็นวาบไปถึงขั้วหัวใจ คำพูดนี้หมายความว่ายังไงกันแน่? เขากำลังเตือนเธออยู่ใช่ไหม?พอคิดมาถึงตรงนี้ เธอก็แทบจะทนไม่ไหวอยากจะกวาดทุกอย่างบนโต๊ะทิ้งลงพื้นเสียให้หมด ทั้งหมดนี้เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียว!ทว่าที่นี่คือห้องทำงานของฝู่เฉินซี เธอจึงยังไม่กล้าทำตามใจเธอฝืนบังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์ลง เรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านมาทำให้ฝู่เฉินซีเริ่มเบื่อหน่ายเธอแล้ว ตอนนี้เธอต้องกอบกู้ภาพลักษณ์เดิม ๆ กลับคืนมาให้ได้......ฝู่เฉินซีเพิ่งเดินกลับเข้ามาในห้อง เสียงของกู้อวี่หนิงก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “คุณจะไปอีกแล้วเหรอคะ?”เขาหันกลับไปมองและเห็นกู้อวี่หนิงในชุดเดรสสายเดี่ยวในความทรงจำของเขา กู้อวี่หน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 344

“มันเป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน?” กู้อวี่หนิงตั้งคำถามอย่างไร้เสียง เขาทำกับเธอแบบนี้ได้อย่างไร?ณ มหาวิทยาลัยเอซูย่างกำลังเข้าประชุมอยู่ จู่ ๆ อธิการบดีหลินก็สั่งให้เธอเดินทางไปร่วมงานสัมมนาวิชาการที่เมืองเป่ยเฉิง ทางมหาวิทยาลัยยังได้จองห้องพักที่โรงแรมอู้เต่าไว้ให้เธอเป็นพิเศษ เพื่อเลี่ยงปัญหาหากการสัมมนาลากยาวจนดึกเกินไปทว่าข่าวนี้กลับแพร่ไปถึงหูของหรงอวี้ในทันทีคืนนั้นซูย่างเช็คอินเข้าพักที่โรงแรมอู้เต่า แต่แล้วเหตุการณ์ที่เธอไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นกลางดึก หรงอวี้ก้าวเข้าสู่โรงแรมอู้เต่าราวกับผีผลัก เขาลอบเข้าไปใกล้หน้าต่างห้องพัก เมื่อได้ยินเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอด้านใน เขาก็ตัดสินใจผลักหน้าต่างแล้วกระโดดเข้าไป ท่าทางดูไม่ต่างจากหัวขโมยเลยแต่ทันทีที่เขาเข้าใกล้ขอบเตียง กลับพบว่าซูย่างลืมตาตื่นอยู่ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเธอจ้องมองเขาเขม็งด้วยแววตาสว่างไสว“คุณ...” ซูย่างตกใจจนอ้าปากค้าง ทว่ายังไม่ทันได้พูดกี่คำ ใบหน้าของหรงอวี้ก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งริมฝีปากที่แห้งผากของเขาประทับลงบนริมฝีปากของเธอชั่วขณะนั้นสมองของซูย่างว่างเปล่าไปหมด เธอกุมที่ตำแหน่งหัวใจซึ่งกำลังเต้นระ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 345

“แกกำลังขู่ฉันเหรอ?” เวินจ่านจ้องมองชายคนนั้นด้วยความโกรธแค้นทว่าชายคนนั้นกลับไม่สะทกสะท้านและเอ่ยต่อไปว่า “มิบังอาจครับ ผมเพียงแค่ต้องการเตือนคุณหนูเวินว่า ผมกับคุณน่ะลงเรือลำเดียวกันแล้ว ถ้าเรื่องพวกนั้นถูกขุดคุ้ยขึ้นมา ผมว่าสีหน้าของคุณหนูตอนนั้นคงจะดูน่าชมไม่น้อยเลยทีเดียว”แม้จะโกรธจัด แต่เวินจ่านรู้ดีว่าเรื่องนี้จะให้หรงอวี้รู้ไม่ได้เป็นอันขาด“นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย กลับไปรอข่าวจากฉัน” เวินจ่านเอ่ยเสียงเรียบหรงอวี้แอบฟังเพียงเท่านี้ก็ปลีกตัวจากไป เขาไม่อยากฟังส่วนที่เหลืออีก เพราะแค่นี้เขาก็ได้ยินเต็มสองหูแล้วส่วนไอ้ที่ว่าครั้งสุดท้ายคือทำอะไร? และต้องกลับไปรอข่าวอะไรกันแน่?ก่อนที่ทั้งสองจะจบการสนทนา หรงอวี้ก็อันตรธานหายไปจากที่นั่นอย่างไร้ร่องรอยณ โรงแรมอู้เต่า การสัมมนาในช่วงเช้าเพิ่งจะสิ้นสุดลง ซูย่างนั่งทานอาหารอยู่ในห้องอาหาร โดยไม่มีใครสังเกตเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่เดินตรงเข้ามาด้วยท่าทางฮึดฮัดโกรธขึ้ง“ซูย่าง! ฉันเอง” กู้อวี่หนิงมองเธอด้วยสายตาอาฆาต“ห้ามติดต่อกับฝู่เฉินซีอีกเป็นอันขาด! ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม! ไม่อย่างนั้นฉันจะทำให้เธอต้องชดใช้อย่างสาสม!” กู้อว
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 346

แม่ฝู่เงียบงันไปอย่างไม่รู้จะตอบอย่างไร ฝู่หยาฮุ่ยยังคงคะยั้นคะยอต่อไป “แม่คะ แม่รีบบอกพี่เร็วเข้าสิ หรือไม่ก็ทำเหมือนคราวที่แล้วไง ไปหาคนมาทำใบรับรองแพทย์ตรวจสุขภาพจิต ขอแค่พิสูจน์ได้ว่าหนูมีปัญหาทางจิต แม่ก็ช่วยประกันตัวหนูออกไปได้แล้ว!”เธอร้องไห้อย่างหมดหวังยิ่งกว่าเดิม “แม่คะ หนูไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วแม้แต่วันเดียว!”แม่ฝู่มองลูกสาวด้วยความจนใจ หลายวันมานี้เธอพยายามกดดันให้ฝู่เฉินซีช่วยน้องสาวออกมา แต่ลูกชายคนนี้กลับใจแข็งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อย่าว่าแต่กลับบ้านเลย แม้แต่โทรศัพท์ของเธอก็ยังไม่ยอมรับสายเธอรู้ดีว่าครั้งนี้ฝู่เฉินซีไม่ช่วยฝู่หยาฮุ่ยอย่างเด็ดขาดจริง ๆ “แม่ว่าพี่ชายเราครั้งนี้เอาจริงนะ ไม่ใช่แค่เขาหรอก แม้แต่คุณปู่ยังโทรมาสั่งกำชับพวกเราว่าห้ามเข้าไปยุ่งเรื่องของแกเด็ดขาด”ฝู่หยาฮุ่ยไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เธอคว้าแขนแม่ไว้แล้วแผดเสียงร้อง “แม่! ถึงพี่กับคุณปู่จะไม่เชื่อใจหนู แต่แม่ต้องเชื่อหนูนะ! พวกเขาถูกนังแพศยานั่นหลอกหมดแล้ว! คุณปู่ก็ไม่ชอบพวกเราอยู่แล้ว ท่านรักแต่ซูย่าง ส่วนพี่ชายหลายวันมานี้ก็ผิดปกติมาก หนูได้ยินเพื่อนร่วมรุ่นบอกว่าพี่ไปปลอบซูย่างบ่อย ๆ เขา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 347

ฝู่หยาฮุ่ยมองตำรวจทั้งสองนายด้วยความหวาดกลัว “พวกคุณจะทำอะไร?”ทว่าไม่มีใครตอบเธอ เธอถูกพาตัวออกจากสถานีตำรวจ เมื่อมายืนอยู่ที่หน้าประตู เธอเห็นเวินจ่านกำลังยืนพิงประตูรถอยู่ “ขึ้นรถสิ”ขณะนั่งอยู่ในรถ ฝู่หยาฮุ่ยถึงได้สติและตระหนักได้ว่า เธอถูกปล่อยตัวออกมาแล้ว!เธอมองเวินจ่านอย่างตกตะลึง “คุณเวิน คุณช่วยฉันออกมาจริง ๆ ด้วย แต่ฉันอยากรู้ว่าคุณทำได้ยังไงคะ?”หลังจากเหตุการณ์ตกน้ำ หรงอวี้และซูเมี่ยนได้ร่วมมือกันกดดันตระกูลฝู่ นั่นเป็นสาเหตุที่ฝู่เฉินซีช่วยเธอไม่ได้การที่จะช่วยตัวเธอออกมาจากภายใต้เงื้อมมือของตระกูลหรงและซูเมี่ยนได้นั้น ต้องใช้กำลังไปไม่น้อยเลยทีเดียวเวินจ่านหัวเราะเบา ๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความเหยียดหยัน “ง่ายมาก ก็แค่หาแพะรับบาปมาสักคน”รอยยิ้มแบบนั้นทำให้คนรู้สึกหวาดผวา แม้แต่ฝู่หยาฮุ่ยเองยังอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น“สมกับเป็นคุณเวินจริง ๆ ค่ะ” ฝู่หยาฮุ่ยเอ่ยชมอย่างเกรง ๆ“อย่าเพิ่งดีใจเร็วเกินไปนัก ค่าตอบแทนในการช่วยเธอออกมาน่ะมันสูงมากนะ” เวินจ่านกล่าว“ฉันเข้าใจค่ะ คุณเวิน” ตราบใดที่เป็นเรื่องจัดการกับซูย่าง เธอพร้อมทุ่มสุดตัวข่าวการปล่อยตัวฝู่หยาฮุ่ยแพร่ไปถึง
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 348

นี่ถือเป็นครั้งแรกที่กู้อวี่หนิงระบายความในใจออกมา เธอแทบจะสติแตกอยู่แล้ว แววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นนั้นเปรียบเสมือนศรแหลมคมที่กรีดกระชากหน้ากากที่เธอสวมใส่มันมาอย่างยาวนานจนขาดสะบั้นฝู่หยาฮุ่ยยิ้มอย่างพึงพอใจ “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะพี่สะใภ้ ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดของซูย่างไม่ใช่พวกเราหรอก แต่พวกเราน่ะยืนอยู่ฝั่งเดียวกับเธอมาตั้งแต่ต้นแล้ว”กู้อวี่หนิงนิ่งคิดพลางพิจารณา ก่อนประกายตาวูบไหว “เธอหมายถึงคนคนนั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็นับว่าเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ดีมากเลยนะ”“แต่ก่อนอื่น ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องจัดการ” แววตาของฝู่หยาฮุ่ยปกคลุมไปด้วยความหม่นหมองเวลาหกโมงเย็น ฝู่เฉินซีเลิกงานกลับบ้าน เขายังไม่รู้เลยว่าฝู่หยาฮุ่ยกลับมาแล้วเขาพักผ่อนสายตาพลางนวดหว่างคิ้ว ในใจเขานึกไปถึงว่าทันทีที่ก้าวเข้าประตูบ้าน แม่คงจะพุ่งเข้ามารบเร้าให้เขาไปช่วยฝู่หยาฮุ่ยอีกแน่ ๆ ส่วนกู้อวี่หนิงก็คงยังโศกเศร้าเรื่องซูย่างไม่เลิกทันใดนั้น เมื่อประตูถูกเปิดออก ฝู่หยาฮุ่ยก็จ้องมองเขาด้วยความโกรธแค้นและแผดเสียงตะคอก “พี่! แค่เพื่อซูย่างคนเดียว พี่ถึงกับทำกับฉันแบบนี้เลยเหรอ? แม่ขอร้องพี่ตั้งเท่าไหร่พี่ก็ไม่ยอมช
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 349

กู้อวี่หนิงซบไหล่ฝู่เฉินซีพลางส่งยิ้มบาง ๆ ให้กับฝู่หยาฮุ่ยวันหยุดสุดสัปดาห์ ซูย่างไม่ต้องไปทำงาน เธอทำอาหารเช้าอย่างง่าย ๆ เป็นขนมปังโทสต์กับไข่ดาวทว่ายังไม่ทันจะได้ทานสักคำ เสียงเคาะประตูอย่างรุนแรงก็ดังขึ้นขัดจังหวะ เธอรีบไปเปิดประตูและพบกับหลินลู่ซีที่วิ่งเข้ามาด้วยดวงตาบวมแดง ทันทีที่เห็นหน้าซูย่าง หลินลู่ซีก็โผเข้ากอดเธอแล้วปล่อยโฮออกมาเสียงดัง“ย่างย่าง...” เสียงของหลินลู่ซียังสั่นเครือ แสดงว่าเธอต้องผ่านเหตุการณ์ร้ายแรงบางอย่างมาแน่ ๆซูย่างลูบหลังปลอบโยน “เกิดอะไรขึ้นลู่ซี? ใจเย็น ๆ แล้วค่อย ๆ เล่าให้ฉันฟัง”ผ่านไปครู่ใหญ่กว่าหลินลู่ซีจะสงบลง เธอยืนขึ้นทั้งน้ำตา “ซูย่าง คุณพ่อฉัน... ท่านประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์”“อะไรนะ? แล้วคุณลุงหลินเป็นยังไงบ้าง? ไปโรงพยาบาลหรือยัง?” ซูย่างถามด้วยความร้อนใจ“พ่อฉันไม่เป็นไร แต่รถของพ่อไปชนกับรถอีกคัน พ่อฉันปลอดภัยดี แต่คนในรถคู่กรณีศีรษะกระแทกกับถุงลมนิรภัยจนกระทบกระเทือนถึงระบบประสาทสมอง และมันช่างประจวบเหมาะเหลือเกินที่ครอบครัวนั้นเป็นคู่แข่งทางธุรกิจตัวฉกาจของพ่อ เดิมทีต่างฝ่ายต่างอยู่กันอย่างสงบ แต่ตอนนี้ครอบครัวนั้นพยายามอย่าง
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 350

“ย่างย่าง เธอดีที่สุดเลย” ในที่สุดหลินลู่ซีก็หยุดร้องไห้เสียทีซูย่างหยิบทิชชู่ให้เพื่อนเช็ดน้ำตา “คุณลุงหลินดีกับฉันมากเหมือนกัน ฉันไม่อยากเห็นท่านเป็นอะไรไปหรอกนะ”เช้าวันรุ่งขึ้น ซูย่างตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกสังหรณ์ใจแปลก ๆ ว่าวันนี้ทุกอย่างจะติดขัดไปหมด ตอนลุกจากเตียงมือเธอก็เผลอไปกระแทกขอบโต๊ะจนบวมปูดขึ้นมาเป็นลูกใหญ่ตอนทานข้าวก็สำลักน้ำ และในขณะที่นั่งรออยู่บนโซฟา จิตใจของเธอก็ว้าวุ่นกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูกณ หมู่บ้านลู่หลิง สถานที่พำนักของเหล่าเศรษฐีผู้มั่งคั่งหลินลู่ซีจอดรถที่หน้าคฤหาสน์หลังหนึ่งซึ่งค่อนข้างไกลออกไปเล็กน้อย จากนั้นซูย่างเปิดประตูรถก้าวเดินออกมาหลินลู่ซีเคาะประตู แต่พ่อบ้านกลับขวางเธอไว้ “คุณชายของเราไม่อยากพบคุณครับ”ซูย่างก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว “ลู่ซี เธอกลับไปก่อนเถอะ”เธอหันหลังเดินตามพ่อบ้านเข้าไปในตัวคฤหาสน์ สไตล์การตกแต่งของบ้านตระกูลลู่นั้นแตกต่างจากบ้านของซูเมี่ยนโดยสิ้นเชิงเธอตามพ่อบ้านขึ้นไปที่ชั้นสอง เมื่อก้าวเข้าไปในห้องนอน เธอก็พบว่าภายในห้องมืดสนิท ไม่ได้เปิดไฟ แถมม่านหนาทึบยังปิดกั้นแสงแดดไว้จนหมดส่วนกลางห้องมีเตียงขนาดใหญ่ตั้
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
3334353637
...
43
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status