All Chapters of The Marriage We Never Meant: Chapter 21 - Chapter 30

58 Chapters

KABANATA 20: my family

“Nakakahiya,” bulong ko sa sarili ko.Tapos na nga ang pag-announce ni Rowan na “wife” niya ako. Sigurado naman ako na nasa social media na 'to ngayon. Sikat ba naman si Rowan sa Pilipinas.Bumaba na nga kami ng stage dahil tapos na ang hosting. Kumakain na ngayon ang mga bisita.Nakahawak ako sa braso ni Rowan habang naglalakad kami.May nakakalokang ngiti ang nabuo sa labi ko nang mapadaan kami sa table ng mga dati kong kaklase. Natahimik silang lahat at mainam lang akong tiningnan. Ano kayo ngayon?! Chee!Gusto kong sabihin yun, pero di pwede. Right, peke lang ang kasal na 'to. Hindi naman ako para pagmayabang na “asawa” ako ni Rowan. Naka-complete pa talaga ang name ko; Lunarae Faye Dela Vega-Velasquez. Hmp! Sarap sa ears.Gentleman naman ni Rowan. Pinagbuksan pa talaga ako ng pintuan ng kotse. Sana laging ganito. Charizz.Pero syempre, kaya siya ganyan dahil sa may mga matang nakatingin sa amin. Masyado ka

Last Updated : 2025-11-02

KABANATA 21: chismis

“Oh,” inabutan ako ni Rowan ng anim na libo sa kamay.“Para saan 'to?”“Sweldo mo nga. Ang tigas ng ulo mo,” pinaikotan ko siya ng mata.“Di naman na ako nagtatrabaho eh,” ibinalik ko sa kaniya ang pera. Pero sayang pala.“Meron,” ibinalik niya ulit sa akin.“Fine! Ibabayad ko na lang sa utang ko 'to,” bulong ko pa.“Ang bata mo pa may utang ka na,” umupo siya sa kama at tinanggal ang sapatos at medyas niya. Habang ako ay nasa harapan ng salamin nagsusuklay.“Tsk. Basta.” umikot ako paharap sa kaniya. “Aalis pala ako bukas. Pupunta ako sa…bahay,” “Ihahatid kita. What time?” tumingin siya sa akin. Wag mo akong tingnan, luluhod ako. Kimi.“Hindi na, kaya ko naman.” sasagot pa sana siya ng inunahan ko na ito. “May trabaho ka pa bukas, mr Velasquez.” tumayo na ako at akmang aalis na ng kwarto nang magsalita siya.“Okay ms Velasquez,” tangina, ang galing magpakilig, wala namang gusto sa a

Last Updated : 2025-11-03

KABANATA 22: treat

“WHAT'S with that face, huh?” Rowan asked, but I just shook my head.“Ano nga?” he insisted again, but I didn't respond.Kasalukuyan kaming nasa kwarto namin. Hapon na nang makarating kami dahil sa malayo ang lugar namin kumpara sa mansyon ni Rowan.“Wala nga,” humiga ako ng patagilid sa kama at nagtalukbong. Naramdaman ko rin agad ang pag-uga ng kama at ang pagtabi niya sa akin.“Ayaw mong sabihin?”“Ayaw.”“Sige, kakatalsan ko ang—” agad akong bumangon na masama ang titig sa kaniya.“Fine! Pinagchismisan ako ng mga kapitbahay namin tungkol sa relasyon natin na kumakalat online. Okay ka na?” humiga ulit ako.“Kaya ka na-upset?”“Malamang,” mahinang sagot ko.“So, ano ang sinabi nila?” he asked again.“Basta,”“Ano nga,” “Wala nga eh!” napalakas na nga ang boses ko. Paulit-ulit naman nito.“Okay.” naramdaman ko muli ang paghiga niya sa kama.

Last Updated : 2025-11-05

KABANATA 23: photo

“YOU feel so good na?” he asked while we were inside of the car, heading to his mansion.“Oo naman. Ang sarap kaya ng ice cream,” ngumiti ako habang nakatingin sa kanya kaya nagkasalubong ang mga mata namin.Naiinis pa rin ako kahit papaano sa mga kapitbahay namin na ang galing mag-imbento ng kwento. Pero at least nabawasan ang kalungkutan ko dahil sa dinala ako ni Rowan sa isang restaurant na ice cream lang ang inorder niya.Masaya ako hanggang sa naghalf-bath ako pagkadaring namin para naman presko ako kahit papaano.Sabay din kaming kumain ni Rowan ng hapunan dahil wala siyang pasok bukas dahil sa wala naman siyang meeting. Minsan kasi nauuna siyang kumain, o di kaya'y hindi na kumakain kapag may kailangan siyang tapusin na trabaho kinabukasan.Everything feels so good tonight. I feel asleep while Rowan is on the other side of the bed. We were sharing with no malice. We knew that all of these were fake. We need to fake it, I

Last Updated : 2025-11-06

KABANATA 24: birthday

“Ang sweet talaga!” nakakainis itong si Bellie, tili nang tili! Nang tingnan ko si Rowan, nagkasalubong ang mga mata namin. Seryoso lang siya. I saw his lips move just a little. I look away and pretended doing something.“May ginagawa pa ako, Bellie. Hindi ako makakafucos sa tili mo,” seryosong saad ko pero hindi naman tunog maldita.“Ayy sorry po. Sige mamaya,” kinindatan niya ako kaya pinanlikahan ko siya ng mga mata. Ang babaetang yun mahilig talagang mang-asar!I cleared my throat. “Tapusin mo na yan. Okay na agad,” utos ko kay Rowan. Hindi nakatingin sa kanya dahil sa ramdam ko ang titig niya. At yun ang pinanglalambot ng tuhod ko at ikinakabog ng dibdib ko.Nakita ko naman ang pagkilos niya kaya nagpaalam ako na kunwari iihi lang.Agad akong napatakbo sa kabilang kwarto at doon naglabas ng sama ng loob. Hindi talaga ako naiihi. Nahihiya lang akong harapin si Rowan.Sino ba kasing mabantot ang nagpicture sa amin ni

Last Updated : 2025-11-07

KABANATA 25: birthday gift

Namilog ang mga mata ko kaya dali-dali akong umakyat ng hagdan para puntahan si Rowan, nagbabakasakali na nasa balcony lang siya.Pero wala. Miski tasa na ginamitan niya sa pangkape niya, wala rin.Nasa trabaho siya…Bakit kailangan niya pang magpahanda? Hindi naman 'to ka special-special sa akin. I couldn't believe he could do this. No one in my life is getting ready when my birthday comes. Hindi ako sanay.Bumaba ulit ako. Nakakahiya naman! “Ate Loraine ako na.” saad ko kay Ate Loraine na nagsasala ng pasta.“Maam bawal ka pong tumulong. Special na araw mo raw 'to. Bawal ka raw humawak ngayon ng kahit na anong gamit sa pangluto o panglinis. Bilin ni Boss.” saad ng maid na si Jenna sa likuran ko kaya napalingon ako sa kanya.“Binilin niya…yun?” dahan-dahan pa ang pagkakabigkas ko. Tumingin siya sa akin at maliit na tumango. Matapos kaniya-kaniyang gawi ulit.Alas 8 palang ng umaga. Pero halos lahat s

Last Updated : 2025-11-08

KABANATA 26: bracelet

BUMABA ako ng hagdan suot ang mga pinadala ni Rowan. My heart full of happiness. I wish everyday would be like this.Nakangiti ako ng makitang handa na ang lahat. Wala na ring mga maid sa loob dahil sa iniasikaso nila ang mga bisita. First time in a lifetime…Hindi ko akalain na marami ang dadalo. Halata rin na mayaman ang mga yun. Wala ng tao sa loob ng mansyon maliban sa akin, lahat busy sa labas. May taong lumampas sa akin kaya tinawag ko siya.“Hi, good evening.” ngumiti ako kahit na hindi ko naman siya kilala. Kaedad lang ata siya ni Rowan.Nilingon niya ako ng may malamig na mata at walang emosyon na mukha. Tipid lang siyang tumango at umalis sa harapan ko. Ay, ang cold naman. Mas yelo pa kay Rowan. “Sandali…” gusto ko sana siyang i-greet dahil sa pagpunta. Kaya lang dire-diretso lang ang lakad niya palabas na tila paalis na o ano man.Nagkibit-balikat na lang ako. Ganyan na ba kapag mayaman ngayon? Ang

Last Updated : 2025-11-09

KABANATA 27: crush

“Wala si Zyrus?” tanong ko kay Rowan. Tumingin siya sa akin at umayos ng upo.“I don't know if he'll come. He's with Zenna. They're working.”“Working,” napa-smirk pa nga ako at tumango-tango. Nasa banda ako nakatingin dahil ang ganda ng music nila. Nang lingunin ko si Rowan, nakatingin na pala siya sa akin.“You like it?” tukoy niya sa banda, tumango ako at tipid na ngumiti.Maraming gifts ang naiwan sa mesa sa harapan ko kung saan kami ngayon nakaupo ni Rowan. Nakasandal ang katawan ko sa bilog na mesa habang si Rowan nakasandal sa upuan.“Kumain ka na?” tanong ko ilang minuto lang ang nakalipas. Kanina pa ako tapos kumain, hindi ko lang alam kung pati siya.“No.” nilingon ko siya at may pagtataka amg mukha ko.“Uminom ka tapos hindi ka pala kumain?”“Ano pala dapat? Eat before drink?” huminga ako ng malalim.“Eat lang, walang drink ng alak.” inirapan ko siya, napangisi siya tuloy.

Last Updated : 2025-11-10

KABANATA 28: open up

“Drink water so your head wouldn't hurt tommorow.” inilapag niya ako sa kama at kumuha ng tubig para iabot sa akin. Napangiti tuloy ako na parang tanga at kinuha sa kamay niya ang tubig. Inubos ko ang laman nun at ibinigay sa kanya pagkatapos. Kinuha niya sa kamay ko ang baso at inilapag sa maliit na mesa sa gilid lang ng kama.“Ang sweet mo naman,” tinuro ko siya at tumawa ako na parang baliw. “Siguro crush mo na ako? Huwag ka ng mahiya, ako lang to.” nakapameywang ako habang may ngiti sa labi. Para akong superhero sa pustura ko.“Lunnie, you're drunk. Sleep.” utos niya sa akin pero umiling lang ako.“Hindi ako lasing,” pabida ko pa at ngumiti ng ubod ng tamis. Nakaluhod ang isang tuhod niya sa sahig. Ako naman ay bumangon at umupo. “At bakit mo ako tinatawag na ‘Lunnie’? Alam mo ba na may tumatawag na sa akin nun? Bawal mo na akong tawagin gamit ang pangalan na yan! Alam mo kung bakit?” lumapit ang mukha niya sa akin kaya kinilig ako ng kaunti.

Last Updated : 2025-11-11

KABANATA 29: realization

NAGISING ako mula sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko. Sinubukan kong bumangon, pero di ko magawa dahil may kung anong pumipigil sa bewang ko.Papungas-pungas pa ako para lang mamulat ang mga mata ko. Medyo masakit ang ulo ko, pero hindi ko alam kung bakit, hindi naman gaano kabigat sa pakiramdam kaya keri ko pa namang bumangon.Paano ako makakapabangon kung may kung anong nakayapos sa bewang ko na pinipigilan akong bumangon?Agad na dumapo ang ang paningin ko sa bagay na nakadagan sa bewang ko. Malaking braso! Kumakapit ang maugat niyang kamay sa bewang ko. Dahan-dahan kong nilingon kung kaninong braso ang nakayapos sa bewang ko.Doon palang nagulat na ang buong sistema ko. I can't breathe in shock. Why the hell was he holding my waist? Not holding, he was fucking hug my waist!Hindi ako masyadong makahinga, pero sinikap kong dahan-dahanin ang pagkuha ng kamay niya paalis sa bewang ko. Mas nahugot ko pa ang paghi

Last Updated : 2025-11-12

1 2 3 4 5 6

SCAN CODE TO READ ON APP