Todos os capítulos de ซูเมี่ยวจิน: Capítulo 191 - Capítulo 200

“คุณจะคิดมากไปทำไมกันครับ แค่บ้านกับรถที่คุณซื้อให้พวกเขาก็น่าจะพอแล้ว”“ไม่ได้หรอกนะคะ ปีใหม่ทั้งที ฉันก็อยากหาของดี ๆ ให้พวกเขาบ้าง” ซูเมี่ยวจินส่ายหน้าอย่างไม่ยินยอม ของที่เธอเคยให้ไปแล้ว จะมานับว่าเป็นของขวัญปีใหม่ได้ยังไงกัน“เฮ้อ ถ้าอย่างนั้นเอาไว้วันหยุดครั้งหน้า ผมจะพาคุณไปเลือกที่ห้างดีไหมครับ”“ตกลงค่ะ ขอบคุณนะคะ” ซูเมี่ยวจินยิ้มบางออกมาได้เสียทีหลี่จุนกลับเข้ามาในห้องหลังจากนั้นไม่นาน ซูเมี่ยวจินนำเอกสารต่าง ๆ มาอ่านฆ่าเวลา เพราะตอนนี้ยังไม่มีงานอะไรใหม่ให้เธอพิจารณา ต่างกับฉางเล่ยที่ยังต้องคอยติดตามการดำเนินงานของโครงการใหม่และภาพรวมรายได้จากโครงการเก่าที่กำลังดำเนินอยู่ตั้งแต่ฉางเล่ยเข้าเรียนเกี่ยวกับการบริหาร เขามีความสุขุมมากขึ้นและคิดทุกอย่างอย่างรอบคอบ เวลาว่างเขายังนำหนังสือพิมพ์ต่างประเทศมาอ่านเพื่อเสริมความรู้รอบตัวด้วย ฉางเล่ยมองว่าเทคโนโลยีจากต่างประเทศนั

เมื่อทั้งสองกลับถึงบ้าน บอดี้การ์ดรีบเข้ามาช่วยกันยกวัตถุดิบทำอาหารเข้าไปเก็บอย่างรวดเร็ว พวกเขารู้ว่าของพวกนี้จะถูกนำไปที่บ้านใหญ่ในวันพรุ่งนี้ฉางเต๋อเป่าวันนี้ถูกจับแต่งตัวเป็นลูกหมูสีฟ้าน่ารักน่าชัง เป็นซูเมี่ยวจินที่ซื้อชุดเด็กรูปแบบต่าง ๆ มาไว้เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เสื้อผ้าพวกนี้ราคาแพงมาก เพราะเป็นชุดนำเข้าจากต่างประเทศ แต่ความน่ารักของมันทำให้ซูเมี่ยวจินอดที่จะซื้อไม่ได้ พรุ่งนี้เธอจะแต่งตัวให้ลูกชายเป็นซานตาครอสเพื่อฉลองปีใหม่ด้วยฉางเซียงจูเล่นกับหลานชายระหว่างรอทานมื้อเที่ยงอย่างสนุกสนาน ของเล่นที่ซูเมี่ยวจินซื้อมาเพื่อเสริมสร้างพัฒนาการให้เต๋อเป่ามีหลายสิบชิ้น ทำให้เขาที่อายุเพียงแปดเดือนรู้ความมากขึ้น ช่วงปีใหม่นี้คาเฟ่ยังคงเปิดให้บริการตามปกติ เพราะพนักงานบางส่วนไม่ได้กลับบ้าน พวกเขาอยากเก็บเงินจึงขอทำงานล่วงเวลาในช่วงปิดปีใหม่นี้ ซึ่งหลิวเอ้อหลิงอนุญาตให้พวกเขาเปิดร้านได้ตามสบาย ยังไงเรื่องเงินโบนัสก็ถูกจ่ายให้ไปแล้วเมื่อสามวันก่อนพนักงานในบริษัทและบอดี้การ์ดทั้งหมดท

สายวันต่อมา ซูเมี่ยวจินเรียกผู้จัดการหลายฝ่ายมาประชุมหารือเกี่ยวกับการประกอบการโรงงานผลิตอาหารทั่วทุกภูมิภาคของประเทศ โครงการนี้นับว่าเป็นโครงการใหญ่ที่สุดเท่าที่บริษัทตระกูลฉางทำมา ซูเมี่ยวจินไม่แน่ใจว่าเงินลงทุนในครั้งนี้จะต้องใช้ไปมากเท่าไหร่“ทุกคนคงทราบว่าช่วงนี้สินค้าเกษตรที่ออกสู่ตลาดมีจำนวนมากเกินความต้องการ ฉันอยากขอความเห็นจากพวกคุณว่าถ้าบริษัทของเราสร้างโรงงานผลิตอาหารตามมณฑลต่าง ๆ เพื่อรองรับสินค้าเกษตรเหล่านี้ มันคุ้มค่ากับการลงทุนไหม” ซูเมี่ยวจินถามเมื่อเห็นทุกคนพร้อมที่จะรับฟังเธอ“นายหญิงพอจะบอกได้ไหมครับว่าอยากผลิตอาหารประเภทไหน” หวังจื้อหมิงถาม“อืม… ฉันสนใจผลิตอาหารกระป๋องที่เก็บได้นานเป็นปีนะ แต่ก็ไม่รู้ว่าสินค้าเกษตรพวกนั้นจะนำมาทำอะไรได้บ้าง ผู้จัดการจางพอจะมีความคิดดี ๆ ไหมคะ” ซูเมี่ยวจินหันไปถามผู้จัดการฝ่ายวิจัยและพัฒนาของบริษัท“ในประเทศตอนนี้มีโรงงานผลิตผักดองหลายแห่งครับ ถ้าเรา

เสียงปรบมือแสดงความยินดีดังไปทั่วทั้งงาน หลายคนที่เพิ่งเคยพบประธานบริษัทอย่างฉางเล่ยอดทึ่งไม่ได้ พวกเขาเห็นท่าทางซื่อ ๆ ของฉางเล่ยแต่แรกแล้ว พอได้เห็นเขาเดินขึ้นไปรับรางวัลด้วยสีหน้ายิ้มแย้มหลังจากส่งตัวลูกชายให้ซูเมี่ยวจินดูแลจึงได้มองฉางเล่ยอย่างเต็มตา“ขอบคุณสำหรับรางวัลในครั้งนี้ครับ ตระกูลฉางของเราจะพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้านอาหารออกมาอย่างต่อเนื่องเพื่อลดภาระสินค้าเกษตรล้นตลาดให้ได้ หวังว่าทางรัฐบาลจะยังคงสนับสนุนพวกเราต่อไป ขอบคุณครับ”ฉางเล่ยค้อมตัวคำนับแขกทุกคนอย่างนอบน้อม เสียงปรบมือดังไปทั่วทั้งงาน ฉางเต๋อเป่าเห็นคนอื่นปรบมือให้พ่อของเขา เด็กอ้วนจึงทำตามบ้างพร้อมกับหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างน่าเอ็นดู สร้างรอยยิ้มให้คนในสี่ตระกูลใหญ่ไม่น้อยฉางเล่ยกลับมานั่งที่ในเวลาไม่นานพร้อมกับโล่ประกาศเกียรติคุณ พวกเขายังคงฟังพิธีกรกล่าวอย่างออกรสหลังประกาศรางวัล“พวกคุณจะอยู่ร่วมทานมื้อเย็นด้วยกันหรือเปล่าครับ” อ้ายหวังซูถามขึ้น

ซูเมี่ยวจินและฉางเล่ยเข้าบ้านไปเล่นกับลูกชายก่อนถึงเวลาอาหารเย็น ระหว่างที่กำลังเล่นกันอยู่นั้น เสียงระบบก็ดังขึ้นมาในจิตใต้สำนึกของซูเมี่ยวจิน[ ยินดีกับเจ้านายที่ได้รับตำแหน่งเศรษฐีอันดับเก้าของประเทศครับ ][ หืม? นายรู้ได้ยังไง ][ ส่วนกลางแจ้งเข้ามาเมื่อสักครู่ครับเจ้านาย และยังมีรางวัลตั๋วรถไฟไปกลับฮ่องกงให้เจ้านายสี่ที่นั่ง สำหรับภารกิจเสริมเกี่ยวกับการนำผลผลิตทางการเกษตรมาแปรรูปได้สำเร็จและแก้ไขปัญหาสินค้าล้นตลาดครับ ][ อ่า… ไปฮ่องกงเหรอ อืม… น่าสนใจดีเหมือนกัน ][ ที่ฮ่องกงตอนนี้มีตลาดหุ้นเปิดแล้วนะครับ และที่นั่นยังมีอสังหาริมทรัพย์มากมายให้เจ้านายซื้อไว้เก็งกำไรได้ด้วย ] ระบบบอกตามที่ทราบข้อมูลมา[ แบบนี้ก็ดีสิ ฉันจะได้ใช้เงินที่เพิ่งได้จากการประมูลลงทุนก้อนใหม่ ว่าแต่มีกำหนดการสำหรับตั๋วรถไฟไหม ][ ไม่มีครับ เจ้านายต้องการเดินทางเมื่อไหร่ค่อยบอก