Todos os capítulos de ซูเมี่ยวจิน: Capítulo 221 - Capítulo 230

ช่วงบ่ายของวัน ซูเมี่ยวจินกับครอบครัวใช้รถยนต์สองคันเดินทางไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดังอย่าง Robert Sayle ที่พ่อบ้านบอกก่อนออกมา ครั้งนี้ซูเมี่ยวจินแบ่งเงินในกระเป๋าออกมาเพียงสองแสนดอลลาร์เท่านั้น เธอยังต้องพาลูก ๆ ไปเปิดบัญชีธนาคารเพื่อเอาไว้รับเงินที่เธอจะส่งให้พวกเขาใช้จ่ายในอนาคตด้วย เพียงแต่ซูเมี่ยวจินจะรอจนกว่าลูก ๆ จะสอบเสร็จ เธอจึงจะพาพวกเขาไปเปิดบัญชีเบนท์เลย์คันหรูมีฉางชิงหยู หลิวเอ้อหลิงและฉางเต๋อเป่านั่งอยู่ โดยมีปาไจ๋เป็นคนขับ ส่วนไคหลงนั่งคุ้มกันอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ปอร์เช่มีฉางเล่ยเป็นคนขับ ซูเมี่ยวจินนั่งด้านข้างคนขับ และฉางเต๋อชิงนั่งอยู่ที่เบาะด้านหลัง“ว้าว พ่อครับ แม่ครับ รถคันนี้นั่งสบายจังเลย ผมนึกว่าพอเข้ามาจะอึดอัดเสียอีก”“ฮ่า ฮ่า รถคันนี้แม่เลือกเองเลยนะลูก ถ้าลูกชอบ พ่อจะให้ลูกขับตอนโตดีไหม” ฉางเล่ยบอกลูกชายคนเล็กพร้อมหัวเราะท่าทางตื่นเต้นของเขา“ดีครับ ๆ แม่ล่ะครับ จะให้ผมขับคันนี้หรือเปล่า”

โชคดีที่พอพวกเขาออกมาจากห้างสรรพสินค้าแล้วรถไม่ติดอย่างที่คิด อาจเพราะการจราจรที่นี่ทุกคนเคารพกฎ จึงทำให้ไม่มีใครขับขี่ขวางทางเหมือนที่เมืองหลวง รถสองคันจึงขับกลับคฤหาสน์ในเวลาไม่นานพ่อบ้านเตรียมอาหารเย็นเอาไว้ให้ตามเวลาปกติ สิ่งของที่ซื้อมาวันนี้ถูกบอดี้การ์ดในบ้านมาช่วยกันนำเข้าไปเก็บอย่างรวดเร็ว“อีกสองวันพวกลูกก็จะสอบแล้วนะ มั่นใจกันแค่ไหนล่ะ” ฉางเล่ยถามลูกชายระหว่างที่กำลังทานมื้อเย็นในห้องอาหาร“ผมคิดว่าน่าจะเข้าเรียนที่เคมบริดจ์ได้ครับพ่อ หนังสือที่ซื้อมาวันนี้ผมก็จะใช้เวลาว่างวันพรุ่งนี้ลองทำข้อสอบดูสักหน่อย” ฉางเต๋อเป่าตอบด้วยสีหน้านิ่งเฉย“ผมก็คิดว่าการสอบไม่น่าจะยากนะครับพ่อ” ฉางเต๋อชิงที่มักจะอ่านหนังสือพี่ชายบ่อย ๆ ตอบอย่างสบาย ๆ เขาไม่ต้องสอบยากเหมือนพี่ชายอยู่แล้ว“อืม… มั่นใจแบบนี้ก็ดี ไม่ต้องเครียดมากล่ะ ถ้าสอบไม่ติดก็ไม่เป็นอะไร พวกลูกสามารถเรียนพื้นฐานที่นี่

สายวันต่อมา ฉางเล่ยขับรถพาซูเมี่ยวจินกับเด็ก ๆ ไปที่ถนนSt Andrew's ซึ่งเป็นที่ตั้งของธนาคารBarclays Bank เป็นพ่อบ้านที่แนะนำให้พวกเขาไปเปิดบัญชีที่นั่น ธนาคารนี้เป็นธนาคารที่มีชื่อเสียงที่สุดฉางเล่ยขับไปตามถนนไม่นานก็ถึงธนาคาร เขาจอดรถเอาไว้ริมฟุตบาทและพาทุกคนเดินเข้าไปในธนาคาร โดยซูเมี่ยวจินเป็นคนคุยกับพนักงานธนาคาร“สวัสดีค่ะ ฉันพาลูกชายมาเปิดบัญชีธนาคารสำหรับใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน”“สวัสดีค่ะ เชิญตามฉันไปเขียนเอกสารการเปิดบัญชีทางนี้ค่ะ” พนักงานนึกทึ่งไม่น้อยกับสำเนียงของซูเมี่ยวจิน เธอมองออกว่าพวกเขาเป็นคนต่างชาติแต่แรกซูเมี่ยวจินพยักหน้าแล้วเดินตามไป เธอขอหนังสือเดินทางของลูกชายมาไว้กรอกรายละเอียดในเอกสารก่อนหน้าแล้วเมื่อไปถึงเคาเตอร์ ซูเมี่ยวจินก็ยืนเขียนเอกสารสองฉบับในเวลาไม่นานนัก ฉางเล่ยถือกระเป๋าใส่เงินที่เหลืออยู่ทั้งหมดมาก็เดินเข้าไปหาซูเมี่ยวจิน“ภรรยาจ

สามวันต่อมาวันนี้ซูเมี่ยวจิน ฉางเล่ย ฉางชิงหยู หลิวเอ้อหลิงและบอดี้การ์ดสามคนต้องเดินทางออกจากอังกฤษแล้วเมื่อวานนี้พวกเขาบอกเรื่องราวหลายอย่างให้เด็ก ๆ จำเอาไว้ ส่วนใหญ่เป็นเรื่องการดูแลตัวเอง เพราะสภาพอากาศที่นี่ต่างกับในประเทศที่พวกเขาจากมาบอดี้การ์ดสามคนขับรถสองคันไปส่งคนทั้งหมด พวกเขายังเรียกแท็กซี่อีกหนึ่งคันสำหรับให้บอดี้การ์ดที่ติดตามซูเมี่ยวจินนั่งไปสนามบินด้วยตั๋วเครื่องบินจากอังกฤษไปยังฮ่องกงถูกซื้อเอาไว้ตั้งแต่พวกเขามาถึงที่นี่แต่แรก ทำให้คนทั้งกลุ่มไม่ต้องเสียเวลาหาตั๋วใหม่ในวันนี้ ตั๋วที่ซูเมี่ยวจินซื้อเป็นตั๋วในชั้นเฟิร์สคลาสทั้งเจ็ดที่นั่ง เธอแทบจะเหมาชั้นเฟิร์สคลาสทั้งหมดที่มีสิบที่นั่งมาไว้เพียงคนเดียวเลยทีเดียว นั่นเพราะระยะเวลาเดินทางไปฮ่องกงต้องใช้เวลานานเกือบหนึ่งวันเต็มรวมเวลาพักเครื่องระหว่างทาง ซูเมี่ยวจินจึงยอมจ่ายค่าตั๋วในราคาแพงเพื่อให้ทุกคนได้พักผ่อนอย่างเต็มที่พวกเขาไปถึงสนาม

“เฮ้อ ก็ได้ครับภรรยา ผมจะทำตามที่คุณว่า แล้วบ้านที่อังกฤษเราจะหายังไงดีครับ”“คุณส่งอีเมล์บอกเต๋อเป่าก็ได้ค่ะ เรากลับเมืองหลวงแล้วค่อยโอนเงินให้เขา” ซูเมี่ยวจินจำได้ว่าลูกชายอยากทำธุรกิจ เธอก็จะให้เขาลองทำบ้านเช่าดูก่อน“ตกลงครับ ผมจะอีเมล์บอกลูกเอง” ฉางเล่ยยิ้มกว้างออกมาได้เสียที ถ้าลูกชายเขาหาบ้านดี ๆ มาปล่อยเช่าได้ รายได้ของครอบครัวเล็ก ๆ ของเขาก็จะเพิ่มขึ้นอีก“วันนี้คุณอยากไปตลาดหุ้นหรือเปล่าคะ” ซูเมี่ยวจินเห็นว่าไหน ๆ ก็มาฮ่องกงแล้ว ถ้าจะกลับไปโดยไม่ได้ลงทุนหุ้นก็คงน่าเสียดายแย่“อืม… ก็ดีเหมือนกันนะครับ แต่ไม่รู้ว่าจะมีหุ้นตัวไหนน่าซื้อบ้าง ผมอ่านข่าวก็ยังมีเรื่องตลาดหุ้นตกต่ำอยู่เลย” ฉางเล่ยบอก“ถ้าเป็นอย่างที่คุณว่า รอบนี้เราก็ซื้อหุ้นที่มูลค่าไม่สูงสักสองสามตัวดีไหมคะ ส่วนหุ้นที่คุณถือเอาไว้ก็เก็บต่อไป ยังไงตอนนี้คุณก็ได้กำไรแล้วไม่ใช่เหรอคะ&rd