Todos los capítulos de Too Late To Regret, Mr. Billionaire: Capítulo 181 - Capítulo 190

LUMALABAS na ang “Dylan” na na-kidnap ng grupo ni Allen ay hindi talaga totoong si Dylan na nawawalang kuya ni Bea, kundi ito si Mr. Santiago, ang kanilang daddy. Pinalabas lang ni Talia na si Dylan ang nabihag ng mga kalaban upang hindi gaanong mag-alala si Bea. Dahil kilala niya ang kaibigan, sa oras na nalaman nitong ang daddy niya ang nasa bingit ng panganib, maghi-hysterical ito at magpupumilit sumama.“A-Anak... Ikaw ba talaga 'yan?” tanong ni Mr. Santiago sa lalaking naka-motorsiklo at naka-mask ng itim at tumulong sa kanila.Bahagyang nanginig ang boses ni Mr. Santiago. Kumapit siya sa braso ni Talia upang hindi matumba, ang mga mata ay nakatutok sa lalaking nasa harap nila, nangingilid ang luha habang pilit pinipigilan ang emosyon.Tahimik lamang na nakatayo ang lalaking naka-mask. Hindi siya lumingon, ni hindi siya nagsalita. Ngunit ang mahigpit na pagkakakuyom ng kanyang mga kamao ay sapat upang ipakita ang pinipigil niyang damdamin.Napuno ng luha ang mga mata ni Mr. Santi

PARANG biglang bumigat ang hangin ng mga sandaling iyon. Sa may entrada ng restaurant, isang matangkad at matikas na pigura ang dahan-dahang lumitaw. Si Caden. At sa mga oras na iyon ay wala na itong suot na maskara. Sa ilalim ng ilaw ng chandelier, malinaw ang matalim na features ng kanyang mukha, malamig, marangal, at may presensyang kayang magpatahimik ng buong silid. Napatigil si Talia. ‘Caden...’ usap niya sa isipan. Sa isang iglap, mabilis itong lumapit kay Talia. Parang bakal ang pagkakahawa ng kamay nito nang sunggaban niya ang pulso ni Mr. Gold, ang kamay na nakahawak kay Talia. “Ah—!” napangiwi ang lalaki sa sakit, napasigaw. “M-Mr. Monclair! Misunderstanding lang ‘to! I was just joking—” Ngunit pinutol ni Caden ang ano pa mang sasabihin nito. “Hindi ako mahilig makipag-biruan,” saad naman ni Caden. “Lalo na sa mga taong tulad mo.” Kasunod niyon ay mabilis na sumugod si Caden at malakas na binalya si Mr. Gold. Sa lakas ng puwersa, tumilapon ang lalaki at bumagsak

BANDANG tanghali, bumalik si Talia sa Bundok Resort. Sa lobby pa lang, agad niyang napansin si Bea na masayang nakayakap sa braso ng amang si Mr. Santiago, tila excited na excited habang nagkukuwento.“Pupunta tayo sa confession event! Sabi nila ang saya raw doon!” masiglang pagkukwento ni Bea.Pagkakita ni Mr. Santiago kay Talia, agad kumunot ang noo nito. Lumapit siya, sinuri ang mukha ng dalaga.“Talia? Bakit ang pula ng mata mo?” tanong niya, puno ng pag-aalala. “May nangyari ba? May nang-api ba sa’yo?”Bahagyang natigilan si Talia. Pero mabilis niyang inayos ang ekspresyon.“Wala po, dad,” kalmado niyang sagot. “Napuyat lang po ako. May pumasok lang na alikabok sa mata ko.”Tahimik siyang pinagmasdan ni Mr. Santiago, pero wala na itong sinabi. Sa halip, marahan nitong tinapik ang kamay ni Talia.“Okay. Bukas, uwi na tayo sa atin,” mahinahon nitong saad.Sa gilid, sumingit si Bea, bahagyang nakasimangot.“Hindi pa nga ako ready umalis,” reklamo niya. “Wala pa akong passport. Ikaw

NANG bigla-bigla, may kung anong sumabog sa loob ni Caden. Walang babala, tumalikod siya at mabilis na lumabas ng tent na parang isang hayop na nawalan ng kontrol.Sa ilalim ng madilim na gabi, dumiretso siya sa isang matarik na bahagi ng bangin malapit sa dalampasigan. At mariin niyang sinuntok ang kamao sa matigas na bato.Isang beses.Dalawang beses.Tatlong beses.Hanggang sa mapunit ang balat ng kanyang kamay at magsimulang umagos ang dugo. Ngunit wala siyang naramdamang sakit, kahit katiting.“Sir Caden!”“Mr. Gold!”Mula sa dilim, biglang lumitaw ang ilang bodyguards na kanina pa nakabantay sa paligid. Agad silang tumakbo palapit at hinawakan ang kanyang mga braso, pilit siyang pinipigilan.“Bitawan niyo ako!” paos niyang sigaw.Namumula ang kanyang mga mata, ay halos hindi na makilala ang boses. Muli na namang nawawala ang kontrol niya, at lahat ng iyon ay dahil sa epekto ng lason sa katawan niya...---KINABUKASAN...Dahan-dahang nagmulat ng mga mata si Talia. Isang mainit at

BIGLANG nagkagulo ang buong club. Mabilis na lumabas si Lyndon mula sa loob at tumabi kay Caden. Bahagya niyang hininaan ang boses. “Sir, may kailangan ba tayong gawin?” Nanatiling malamig at matigas ang ekspresyon ni Caden. Dahan-dahang umikot ang tingin niya sa paligid, sa ilaw, sa mga anino, sa kaguluhan na parang walang kahit anong nakakaapekto sa kanya. “Wala,” maikli niyang sagot, kasinglamig ng hangin. “Hindi na kailangan. Umalis na tayo.” Hindi na siya lumingon pa at diretsong naglakad palabas. Paglabas, hinubad niya ang coat at walang pakialam na itinapon iyon sa basurahan sa gilid. Kumapit kasi doon ang pabango ng babaeng iyon at nasusuka lang siya sa amot niyon. Samantala, isa-isang binubuksan ng search team ang mga private room. Nang marating nila ang isang VIP room, bumungad sa kanila si Mr. Crest na kampanteng nakahiga sa sofa, may dalawang babae sa magkabilang gilid. Ang isa’y nakasandal, at ang isa nama’y nagpapainom alak dito. Malakas ang amoy ng alak at pa