Semua Bab Too Late To Regret, Mr. Billionaire: Bab 221 - Bab 230

KINABUKASAN, dahan-dahang namulat ang mga mata ni Talia. Mabigat pa rin ang katawan niya, ngunit pakiramdam niya ay para siyang natulog nang napakahaba at nalunod sa isang napakalayong panaginip.Tahimik niyang pinagmasdan ang puting kisame ng silid habang mababaw ang paghinga. May bahagyang hilo pa rin siyang nararamdaman at tila nanlalambot ang buong katawan niya.Ilang segundo pa ang lumipas bago marahang bumukas ang pinto ng kuwarto.Pumasok si Lyndon habang may dalang tray ng mainit na lugaw, herbal soup, at mga gamot. Nakaayos ito sa itim na suit ngunit kapansin-pansing seryoso ang ekspresyon nito. Maingat na inilapag ni Lyndon ang tray sa maliit na mesa sa tabi ng kama bago ito tahimik na tumingin kay Talia.“Ma’am,” mababa nitong saad, “tapos na po ang lahat ng work sa laboratory.”Bahagyang nagsalubong ang kilay ni Talia habang nakikinig.“Naayos na rin po ang compensation ng buong research team. May naka-assign na ring maghahatid sa kanila papuntang airport mamaya.”Unti-unt

MARAHAS na sumasayaw sa malamig na hangin ang mga sanga ng matandang wishing tree habang unti-unting lumalalim ang dilim ng kalangitan.Tahimik na huminto si Talia sa ilalim ng puno bago dahan-dahang napaangat ng tingin. Nakatali pa rin doon ang dalawang wishing balls na sabay nilang isinabit noon ni Caden. Isang pula, isang berde.Magkadikit ang dalawa habang marahang umiindayog sa hangin. Matagal iyong tinitigan ni Talia bago siya dahan-dahang nagtaas ng kamay at itinuro iyon.“Lyndon,” mahina niyang saad. “Help me take them down.” Halos walang emosyon ang boses niya.Mabilis namang tumango si Lyndon kahit kinakabahan. “Yes, Ma’am.”Hindi na ito nagtanong pa, at agad itong humanap ng mahabang kawayan saka maingat na inabot ang dalawang wishing balls na nakasabit sa mataas na bahagi ng puno. Pagkaraan ng ilang sandali ay tuluyan ding bumagsak ang mga iyon.Mabilis na sinalo ni Talia ang mga bola gamit ang dalawang kamay. Kasabay niyon ay biglang tumunog ang cellphone ni Lyndon. Agad

TAHIMIK itong napahawak sa sentido habang pilit inaalala ang kung anong nawawala sa isip niya. Ngunit habang tumatagal ay lalo lamang gumugulo ang ekspresyon nito.Samantala, tuluyan nang namuo ang luha sa mga mata ni Talia habang nakatingin dito. Pakiramdam niya ay may unti unting pumupunit sa puso niya. Ilang sandali pa'y mula sa likuran ay marahang lumapit ang isa sa mga bodyguard at mahinang nagsalita.“Hindi pa po kumakain si Sir buong araw.”Tahimik na napapikit si Talia bago mabilis na tumalikod papunta sa kitchen. Ilang minuto lamang ang lumipas ay bumalik siya dala ang mainit na bowl ng seafood noodles. Maingat niya iyong inilapag sa harapan ni Caden.Agad na naamoy ni Caden ang pagkain. Bahagyang gumalaw ang mga daliri nito. Ngunit makalipas lamang ang ilang segundo ay marahan nitong iniwas ang mukha. Hindi nito ginalaw kahit isang subo dahil wala na itong panlasa.“Lumayo ka sa’kin... get out!”Muling umalingawngaw ang paos ngunit galit na boses ni Caden sa malamig na terr

SAMANTALA, lalo pang lumakas ang ulan sa Grey Wharf. Mabibigat na patak ng ulan ang walang tigil na humahampas sa malalaking salamin ng mansyon habang malalakas na alon naman ang nag uumpugan sa malayong pantalan.Tahimik na nakatayo si Bea sa veranda habang nakatanaw sa madilim at maulang kalangitan. Pakiramdam niya ay para siyang nakakulong sa isang malamig at tahimik na mundo na wala nang daan palabas.Pitong araw na ang lumipas. Pitong araw mula nang sabihin ni Mr. Crest na ipapadala siya palayo sa Grey Wharf. At hanggang ngayon, hindi pa rin iyon nangyayari. Mahigpit niyang niyakap ang sarili habang pilit nilalabanan ang malamig na hanging dala ng ulan. Ngunit maya maya lamang ay may biglang tumakip na makapal na coat sa mga balikat niya. Mainit pa iyon, tila kahuhubad lamang.Bahagyang nanigas si Bea. Dahan dahan siyang lumingon. At agad niyang nakita si Mr. Crest na nakatayo sa likuran niya. Matangkad itong nakaharang sa malamig na hangin habang tahimik ding nakatingin sa malak

MAS LALO lamang dumami ang dugong tumutulo mula sa ilong ni Caden hanggang tuluyan nang mabasa ang puting panyo sa kamay ni Talia.Nanlaki ang mga mata niya habang nanginginig ang mga daliri.“Caden... don’t sleep...” basag na basag ang boses niyang saad. “Aakyat tayo sa loob. Tatawag tayo ng doctor... okay?”Ngunit mahina lamang na napangiti si Caden habang mas lalo siyang niyayakap.“Don’t be scared...” paos nitong bulong. “Mawawala rin ’to after a while.”Halos wala nang lakas ang boses nito. Mabigat na rin ang buong katawan nitong nakasandal sa kaniya. Halos madurog si Talia sa bigat at takot na sabay niyang nararamdaman.Ngunit kahit ganoon ay mahigpit pa rin siyang hawak ni Caden.“I just want...” mabigat nitong hingal, “to look at the stars a little longer.”Tuluyang bumagsak ang mga luha ni Talia. Pakiramdam niya ay may malamig na kamay na dahan dahang pumipiga sa puso niya.Maya maya ay mahina muling nagsalita si Caden.“Talia...” paos nitong tawag. “May wish ka pa ba?”Napah