All Chapters of The Billionaire Doctor’s Hidden Marriage (RATED 18+): Chapter 111 - Chapter 120

Napako ang mga mata ng ilang pulubi kay Aurora. Ang tingin nila’y mapangahas at walang itinira, dahilan upang mapangiwi ito sa matinding pagkasuklam. Mabilis niyang tinakpan ang bibig, waring naduduwal.“Bakit ako ang tinitingnan n’yo?” matalim niyang sigaw. “Siya ang sa inyo ngayong gabi!”Itinuro niya si Cassie.Agad na lumipat ang tingin ng mga pulubi. Dahil sa gamot na ibinigay sa kanya, namumula ang mukha ni Cassie at mabigat ang kanyang paghinga. Kahit nanghihina, hindi maitatangging mas maayos pa rin ang anyo niya kaysa kay Aurora, malinis ang mukha, malinaw ang mga mata, at balanse ang pangangatawan. Lalong nagliwanag ang mga mata ng mga lalaki, parang nakakita ng bihirang premyo.“Ako muna,” sabik na sabi ng isa. “Mag-shower muna ako!” singit ng isa pa.Nag-unahan sila patungo sa banyo.“Tumigil kayo!” sigaw ni Aurora, galit na galit. “Anong paliligo? Kung gusto ko ng malinis at disenteng lalaki, sa tingin n’yo ba kayo ang pipiliin ko?”Sandaling natigilan ang mga pulubi. Sa

Biglang tumalon si Cassie mula sa kama, parang ibong galit na galit. Nanginginig pa ang boses niya sa inis habang nagsasalita. “Grabe, hindi ko akalaing ganito kababa si Axel. Para sa akin, kaaway ko si Aurora, pero sa kanya, siya ang asawa niya, ang ina ng anak niya. Tapos gagamitin niya lang nang gano’n? Sobrang kalkulado. Basura siya!”Hindi lang galit ang nararamdaman ni Cassie, kundi lamig na unti-unting gumagapang sa puso niya. Sa kabila ng lahat, bigla siyang nakaramdam ng kaunting awa para kay Aurora. ‘Hindi rin pala ligtas ang babaeng ’yon,’ naisip niya.“Wait… oh no!” Bigla siyang may naalala. Mabilis niyang binalot ang katawan ng kumot at nagpanik ang tingin sa paligid ng kwarto. “Nasaan ang damit ko? At saka, hindi ko nakita kagabi ’yong investor na dapat kong kausapin. Kung na-ghost ko sila, baka magalit sila sa ’kin!”Tumayo si Calix at kinuha ang isang bagong damit mula sa kabinet malapit sa pinto. Inabot niya iyon kay Cassie, kalmado ngunit may bahid ng biro sa tinig.

“Totoo namang maayos at matibay ang relasyon namin,” marahang wika ng babae, may bahagyang ngiti sa labi ngunit may lalim ang mga mata. “May mga pinagdaanan akong hindi madaling tanggapin, mga sugat mula sa nakaraan na minsan akala ko’y hindi ko na malalagpasan. Pero tinanggap niya ako, buo, walang tanong, walang sumbat. Kahit ano pa ang nakaraan ko, niyakap niya lahat iyon.” Habang sinasabi niya iyon, bahagyang nagliwanag ang kanyang mukha, tila isang babaeng tunay na masaya sa piling ng lalaking minahal siya nang walang kondisyon.Ngumiti si Carlo, may init at paghanga sa kanyang mga mata. “Auntie, mabait po kayo. ‘Yung ganitong klase ng kabutihan, sigurado akong may kapalit na biyaya. Good people will always be rewarded,” wika niya nang taos-puso.Napahinto ang babae, waring nabigla sa kanyang narinig. Saglit na lumabo ang kanyang mga mata, parang may iniisip na malalim, at ang tingin niya’y bahagyang nagkalat, tila may alaalang biglang sumagi sa isip.Akala ni Carlo ay hindi siya

Nang makita ni Dean na magkasabay na kumakain sina Calix at Cassie sa loob ng opisina, kusa siyang huminto sa paglakad. Tumigil siya sa may pintuan, parang naipit sa alanganing sitwasyon, nakakailang kung papasok, ngunit mas nakakailang kung hindi.“Dean, may kailangan po ba kayo?” mahinahong tanong ni Calix. Walang bakas ng kaba sa mukha niya. Tumayo siya agad, hindi para magpaliwanag, kundi para ipakita ang pinakapayak na paggalang.Naglakad paloob si Dean, inilapag ang mga dokumentong dala niya sa mesa. “May ipapadala lang ako,” sabi niya.Pagkatapos ay bahagya niyang sinulyapan si Cassie.Sa loob-loob ni Cassie, parang may sumabog. Nahuli siya ng magiging biyenan ni Calix habang sabay silang kumakain. Kahit pa sabihin niyang may “kontrata” sila, wala pa rin siyang lakas ng loob. Wala siyang kahit anong title, wala siyang karapatan.“Okay, ituloy n’yo lang ang pagkain,” sabi ni Dean, sabay talikod. “May iba pa akong aasikasuhin.”Buntong-hininga sana ang kasunod ni Cassie, ngunit b

Bahagyang lumalim ang tingin ni Calix. Saglit na umangat ang sulok ng labi niya, may halong biro at panganib ang ngiting iyon. “Ikaw… kapag nasa kama,” mababa ngunit malinaw ang boses niya, “sapat kang dahilan para mahulog ang loob ko.”Parang biglang nabutas ang dibdib ni Cassie. May kung anong humigop sa puso niya, iniwang hungkag at magulo ang pakiramdam. Mabilis siyang umiwas ng tingin, nag-roll ng mga mata at pilit ngumiti na parang wala lang. “Ang bastos mo,” sabi niya, kunwaring walang pakialam. “Color commentary.”Ngumiti lang si Calix at hindi na sumagot. Minsan, alam niyang ang ganitong uri ng mapang-akit na usapan ay sapat na para basagin ang tensyon at takpan ang awkward na katahimikan. At gaya ngayon, unti-unti ngang gumaan ang bigat sa pagitan nila.Ngunit maya-maya, biglang nagsalita si Cassie. Mahina ang boses niya, halos parang bulong, pero puno ng paninindigan. Malinaw ang bawat salita sa loob ng sasakyan. “Huwag mo na akong tulungan nang sobra sa susunod,” sabi niy