All Chapters of สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC: Chapter 91 - Chapter 99

“แต่เมื่อข้าได้ยินแผนการของท่าน ข้าจึงสบโอกาสทดลองใช้เชือกเส้นนี้ร่วมด้วย เพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือให้มากขึ้น และจากการกระทำของเฝิ่นกงกงก็ทำให้ข้ามั่นใจได้ถึงเก้าส่วนแล้ว”“ว่าเชือกเส้นนี้เป็นสัญญาณลับระหว่างพวกมันจริง ๆ และการที่เฝิ่นกงกงกระโจนลงในหลุมพรางของท่าน โดยไม่คิดสิ่งใดให้มากความ เป็นการยืนยันให้เห็นว่าการที่มีเชือกเส้นนี้ปรากฏขึ้น นั่นหมายความว่าเป็นฝีมือของตระกูลจวง ไม่จำเป็นต้องพะวงสิ่งใดที่จะตามมา”เจียงอวี้เฉิงหยิบเชือกเส้นนี้ขึ้นมาแกว่งตรงหน้า “อืม... แล้วเชือกเส้นนี้ ท่านได้แต่ใดมา?”“ข้าก็ให้องครักษ์ลับแอบแบ่งออกมาจากเฝิ่นกงกงอย่างไรเล่า” ชิงหว่านซินแค่นเสียง “เมื่อครู่ ข้ายังสั่งให้หลันเอ๋อร์ขโมยออกมาจากห้องของเขาอีกด้วย อย่างไรเฝิ่นกงกงก็ตายไปแล้ว มิสู้ให้ข้านำมาใช้ประโยชน์ต่อดีกว่า”เจียงอวี้เฉิงระบายรอยยิ้ม “ว่าแต่ยามนี้เหยื่อรายแรกก็ถูกกำจัดไปแล้ว มิทราบว่าหยาเจินเลือกผู้โชคดีรายต่อไปได้หรือยัง?”มุมปากของชิงหว่านซินยกสูงข้างหนึ่งอย่างครุ่นคิด พลางวิเคราะ

จวงเหวินจิ่นเหลือบสายตามองหน้าน้องชายด้วยความรู้สึกซับซ้อนบิดาของเขามีบุตรชายมากมาย หากแต่บุตรชายที่เกิดจากภรรยาเอกมีเพียงเขากับจวงหลิวจื้อเท่านั้น เพราะเขาเป็นพี่ชายคนโต ตำแหน่งซื่อจื่อจึงตกเป็นของเขาไปโดยปริยายแต่จวงเหวินจิ่นรู้ตัวดีเสมอว่าเขาไม่อาจสู้น้องชายตรงหน้าได้เลยแม้แต่น้อย…ตั้งแต่วัยเยาว์ ไม่ว่าจะมีการทดสอบความรู้ใด สี่ตำราห้าคัมภีร์ จวงหลิวจื้อก็มักจะทำได้ดีกว่าเขาเสมอ จนครั้งหนึ่ง เขายังแอบได้ยินบิดามารดาพูดคุยกัน‘หากหลิวจื้อเกิดก่อน ข้าเชื่อว่าเขาจะต้องพาตระกูลจวงไปได้ไกลกว่านี้แน่ ๆ หากแต่เสียดายที่เขาเป็นเพียงน้องชาย ต่อไปบุตรหลานของเขาย่อมต้องเป็นสายรอง ไม่อาจเป็นสายหลักได้’‘ความสามารถของเหวินจิ่นก็มิได้แย่ นับว่าโดดเด่นกว่าคุณชายตระกูลอื่นแล้ว… เพียงแต่เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับหลิวจื้อแล้ว… หลิวจื้อโดดเด่นกว่าเขามากนัก…’จวงเหวินจิ่นไม่รู้ว่าตนเองลากเท้ากลับมาที่เรือนนอนของตนได้อย่างไร ความมั่นใจและภาคภูมิใจในตนเองถูกบิดามารดาพังทลายลงจนไม่เหลือชิ้นดีความเกลียดช

จนสุดท้าย ในยามนี้ เมื่อพี่ชายของพวกเขาได้ขึ้นครองจวน ดำรงตำแหน่งสำคัญในราชสำนัก พวกเขาจึงได้ตัดสินใจเข้าไปพูดคุยและสารภาพความจริงกันเรียบร้อยแล้วบรรดาพี่ชายต่างก็เข้าใจและซาบซึ้งที่พวกเขาจริงใจต่อตนและตระกูลเช่นนั้น มองว่าพวกเขาคือมังกรซ่อนอยู่ในบ่อลึกของตระกูล เป็นกำลังสำคัญที่ถูกบังหน้าด้วยภาพของคุณชายเจ้าสำราญมาตลอดทั้งห้าตระกูลจึงได้เกิดเป็นความร่วมมือในการล้มล้างบัลลังก์ของฮ่องเต้ชิงหยางภายใต้บรรยากาศการร่ำสุราของคุณชายเจ้าสำราญทั้งห้าคนนี้ก่อนที่จวงหลิวจื้อจะได้ตอบ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทั้งสามคนรีบหยิบจอกสุราที่วางอยู่ตรงหน้ายกขึ้นมาชนกันในทันที“ชนจอกสุรากันแล้วหรือ?” เสียงทักทายมาพร้อมรอยยิ้มระรื่นของซุนจิ้งที่เดินเข้ามาพร้อมกับเสิ่นฟานเป่ย ครั้นเมื่อประตูปิดลง คนของพวกเขาต่างก็เฝ้าอยู่ที่หน้าประตูห้องรับรองเสิ่นฟานเป่ยไม่รีรอ รีบนั่งลงแล้วหันไปถามจวงหลิวจื้อในทันที “ข้าได้ยินมาว่าเฝิ่นกงกงตายแล้ว?”จวงหลิวจื้อพยักหน้าอย่างไม่นึกแปลกใจในความรวดเร็วของข่าวสารจากตระกูลเสิ่น เมื่อคราวก่อนที่จวงหมิ

“เช่นนั้นก็สรุปได้ว่าเราจะลงมือกับองค์หญิงใหญ่ในพิธีสวดมนต์ขอพรประจำปีที่วัดฟาเหมิน” จวงหลิวจื้อสรุป “ส่วนรายละเอียดของแผนการ...”ไป๋ตงหมิง “พิธีสวดมนต์ขอพรประจำปีมีการแยกที่พักของบุรุษและสตรีอย่างชัดเจน อย่างไรก็ต้องให้สตรีลงมือด้วยกันเอง เราต้องเลือกว่าจะจัดการด้วยวิธีใด?”“ยาพิษ ลอบฆ่า อุบัติเหตุ?” เสิ่นฟานเป่ยทบทวนวิธีการที่พวกเขาเคยใช้กับบรรดาพระราชโอรสของฮ่องเต้ชิงหลงเทียนเซี่ยเริ่นซื่อเอามือมาลูบคาง “หากให้สตรีลงมือด้วยกันเอง ก็มีเพียงฮูหยิน คุณหนูและสาวใช้... พวกนางคงจะไม่กล้าลงมือลอบฆ่าหรอกกระมัง?”“ข้าคิดว่าวิธีที่ง่ายที่สุดคือการจัดฉากให้เป็นอุบัติเหตุ” จวงหลิวจื้อกล่าว “คนของเราที่ลงมืออาจจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเป็นฝีมือของนาง อีกทั้งยังหลีกเลี่ยงการเผยพิรุธ เมื่อถูกสอบสวนอีกด้วย...”“อื้อ! ข้าเห็นด้วยกับหลิวจื้อ” ซุนจิ้งพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนจะยกสุราขึ้นจิบอีกครั้ง “หากจัดฉากเป็นอุบัติเหตุ เราคงต้องรีบเตรียมการ เข้าไปจัดสถานที่ที่วัดฟาเห

“ท่านชายสี่ตระกูลจวงเมาสุราแล้วเผลอทำร้ายร่างกายชาวบ้านจนถึงแก่ชีวิต ใช้อำนาจทางการจ่ายเงินชดเชยครอบครัวผู้เสียหายเพียงน้อยนิด แล้วสั่งปิดคดีไป ทั้ง ๆ ที่ผู้ที่เสียชีวิตเป็นหัวหน้าครอบครัวคอยเลี้ยงดูอีกหลายชีวิต”“ท่านชายรองไป๋ ท่านชายที่เกิดจากอนุ รับสินบนจากขุนนางอื่นเพื่อแลกกับการใช้อำนาจช่วยเหลือในทางมิชอบ ร่วมกันข่มเหงชาวบ้าน ริบทรัพย์นั้นมาเป็นของตน”“ท่านชายห้าตระกูลเสิ่นใช้อำนาจในทางมิชอบยึดร้านค้าที่หมายตาของชาวบ้านมาเป็นของตนเอง บังคับทางการให้ทำเรื่องโอนสิทธิ์ โดยที่เจ้าของร้านมิยินยอม”“ท่านชายสามตระกูลซุนชมชอบภรรยาชาวบ้าน จึงดักฉุดและข่มขืน แต่แม่นางผู้นั้นมิยินยอมจึงพุ่งชนต้นไม้เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ เขาก็สั่งทางการให้ปิดคดีไปอย่างรวดเร็ว”“ท่านชายแปดตระกูลเซี่ย ท่านชายที่เกิดจากอนุ ควบม้าในเมืองหลวงเกินความเร็วที่กำหนด จึงเป็นเหตุให้เผลอเหยียบสตรีผู้หนึ่งจนกลายเป็นคนพิการ ไม่อาจออกเรือน ไม่อาจช่วยเหลือตนเองได้ จึงถูกครอบครัวละทิ้งให้นอนเสียชีวิตที่นอกเรือน”ชิงหว่านซินร่ายคว