All Chapters of สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC: Chapter 31 - Chapter 40

วันที่ยี่สิบห้า เดือนสี่ รัชศกซื่ออัน ปีที่ยี่สิบสี่บานประตูไม้เก่า ๆ ของโรงเก็บฟืนถูกเปิดออกอีกครั้ง ร่างสูงโปร่งของจวงหมิงรุ่ยก้าวเข้ามาอย่างลำพอง ดวงตาคมปราดมองสภาพยุ่งเหยิงของชิงหว่านซินที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่ในมุมโรงเก็บฟืนมุมปากของจวงหมิงรุ่ยยกสูงขึ้น “ข้าดีใจนักที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่”ชิงหว่านซินเหลือบสายตาเศร้าสร้อยขึ้นมามอง ช่วงหลายวันมานี้ นางคิดกังวลถึงชะตากรรมของตระกูลเจียง ไม่รู้ว่าการโดนเนรเทศเช่นนั้น พวกเขาจะเป็นอย่างไรกันบ้างแต่เมื่อมองเห็นตัวการร้ายอย่างจวงหมิงรุ่ยอยู่ตรงหน้า แววตาวิตกกังวลก็แปรเปลี่ยนเป็นความชิงชังสุดขั้วหัวใจ“เจ้ามองข้าเช่นนี้ ทำให้ข้าดีใจนัก ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!” จวงหมิงรุ่ยหัวเราะอย่างชอบใจ “ไม่ต้องเป็นห่วงไป ที่ข้ามาในวันนี้ก็เพื่อต้องการจะแจ้งข่าวดีให้เจ้าทราบ”“เมื่อสองวันก่อน ตระกูลเจียงถูกใส่กงและโซ่ตรวนล่ามเท้า เนรเทศออกจากเมืองหลวงไปเรียบร้อยแล้ว แต่เจ้าไม่ต้องกังวลใจไปว่าน้องชายหน้าโง่ของเจ้าจะเสียใจ เพราะช่วงสองสามวันนี้ ท่านพ่อของข้ายื่นถวายฎีกาคดีทุจริตขุ

วันที่สิบเก้า เดือนห้า รัชศกซื่ออัน ปีที่ยี่สิบสี่หลายวันมานี้ ชิงหว่านซินรู้สึกไม่สบายตัว ข้อเท้าที่ถูกโซ่ตรวนรัดไว้รู้สึกปวดร้าวอย่างแสนสาหัส ความรู้สึกพะอืดพะอมตีตื้นขึ้นมาจากลำคอเป็นระลอก ตามมาด้วยอาการอยากอาเจียนอย่างรุนแรงจนต้องทรุดกายลงกับพื้นดินแข็ง ๆ ที่เต็มไปด้วยเศษฟืนและฝุ่นดินนางท้อง...ครั้งแรกที่ชิงหว่านซินรู้ตัวว่าตัวเองตั้งครรภ์ ภายในใจนั้นทั้งรู้สึกปีติยินดีและโศกเศร้าใจในคราวเดียวกันชิงหว่านซินรู้สึกยินดีที่บุตรในท้องจะกลายเป็นหลักประกันที่ช่วยยื้อชีวิตของนางให้ยาวออกไปอีกหลายเดือนจนกว่าจะคลอดลูก เป็นแสงสว่างที่เปิดโอกาสให้นางสามารถมองหาช่องทางในการหลบหนีได้ อีกทั้งยังเป็นยันต์กันตายจากจวงหมิงรุ่ยอีกด้วยแต่ในขณะเดียวกัน นางก็อดรู้สึกเศร้าเสียใจระคนเจ็บแค้นที่บุตรในท้องไม่ได้เกิดจากความรักของพ่อแม่อย่างที่นางวาดหวังไว้ก่อนอภิเษกแม้ว่าครึ่งหนึ่งของเขาจะเป็นสายเลือดของนาง หากแต่อีกครึ่งหนึ่งในกายนั้นก็เป็นสายเลือดของคนชั่วช้าที่คิดฆ่าล้างบางตระกูลของนางช่วงสองสามวันมานี้ ชิงหว่านซินจึงต้องต่อสู้กับจิตใจของตนเองอย่

พิธีคัดเลือกพระราชสวามีขององค์หญิงใหญ่จัดขึ้นที่ลานหน้าท้องพระโรงใหญ่ ซึ่งได้รับการประดับประดาอย่างวิจิตรตระการตา พรมแดงผืนยาวปูทอดยาวจากประตูทางเข้าสู่พลับพลาที่ประทับชั่วคราวสำหรับฮ่องเต้ชิงหยาง องค์หญิงใหญ่ ชิงหว่านซิน และขุนนางชั้นสูงทั้งสายบุ๋นและสายบู๊ขุนนางส่วนหนึ่งมายืนทำหน้าที่เป็นสักขีพยานในพิธีคัดเลือก แต่อีกส่วนหนึ่งก็มาเพื่อให้กำลังใจบุตรหลานที่เข้าร่วมพิธีคัดเลือกในวันนี้ด้วยบรรดาคุณชายผู้ที่ผ่านการคัดเลือกในเบื้องต้น ต่างอยู่ในชุดขุนนางหรือชุดที่แสดงถึงฐานะอันดีของตนเอง ยืนรอด้วยความประหม่าและตื่นเต้น บ้างจับกลุ่มพูดคุยกันเบา ๆ บ้างก็สำรวจความเรียบร้อยของเครื่องแต่งกายของตนให้ดูดีเมื่อถึงฤกษ์งามยามดี เสียงประโคมดนตรีอันไพเราะก็ดังขึ้น ขบวนเสด็จของฮ่องเต้ชิงหยางและองค์หญิงใหญ่ค่อย ๆ เคลื่อนออกมาจากประตูพระราชวัง นำโดยนางกำนัลและขันทีในชุดสีสันสดใสองค์หญิงใหญ่ในชุดผ้าไหมปักลายมงคลสีอ่อน ใบหน้างดงามราวเทพธิดา โดยสวมผ้าคลุมผ้าผืนโปร่งปิดบังไว้ครึ่งหน้า ท่วงท่าอ่อนหวานดุจหยกชั้นดี ทรงประทับบนเสลี่ยงประดับประดาอย่างหรูหราครั้นฮ่องเต้ช

สิ้นเสียงประกาศพระประสงค์ขององค์หญิงใหญ่ ชิงหว่านซิน ทั่วทั้งลานพิธีต่างตกอยู่ในความเงียบสงัด หลายคนอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เพราะแต่เดิม หลังจากเสร็จสิ้นพิธีคัดเลือกนี้แล้ว บุรุษผู้นั้นย่อมได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระราชสวามีอย่างเป็นทางการและถูกต้องตามพระราชประเพณีหากแต่กลับถูกองค์หญิงใหญ่ลดขั้นแต่งตั้งให้เป็นเพียงสนมในนามของพระองค์เท่านั้น!!แม้ว่าจะเป็นการอภิเษกสมรสเข้าราชวงศ์เช่นเดียวกัน แต่บรรดาศักดิ์และอำนาจของ ‘พระราชสวามี’ และ ‘สนม’ นั้น มีความแตกต่างกันมากเกินไปนอกจากนี้ หากในช่วงเวลาที่ได้ทำความรู้จักและเรียนรู้ซึ่งกันและกัน เกิดตนทำสิ่งใดให้องค์หญิงใหญ่ไม่พอพระทัยและปฏิเสธเขาขึ้นมาเล่า แล้วส่งเขากลับคืนสู่ตระกูลขึ้นมา ทั้งเขาและตระกูลจะเอาหน้าไปไว้ที่ใดกัน!?คุณชายหลายคนต่างก้มหน้าครุ่นคิดพิจารณาผลประโยชน์และผลเสียอย่างจริงจัง เพราะข้อตกลงในการอภิเษกสมรสครั้งนี้ มีความเสี่ยงมากเกินไปครั้นบางรายคิดไม่ตก ไม่แน่ใจว่าจะตัดสินใจอย่างดี บุตรชายหลานชายของขุนนางบางคนก็เริ่มส่งสายตาไปสอบถามผู้อาวุโสในตระกูลของตนที่ดำรงตำแ

เจียงอวี้เฉิงหันหน้าไปตามเสียงเรียก จึงได้เห็นบุรุษหนุ่มน้อยที่เดินเข้ามายืนข้างตัว ป้ายหมายเลขที่ผูกอยู่ข้างเอวเป็นเลขหนึ่งไป๋เฉียน...“ไป๋ซื่อจื่อ มีอะไรรึ?” เจียงอวี้เฉิงถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ พลางขุดคุ้ยความทรงจำเกี่ยวกับไป๋เฉียนและตระกูลไป๋อย่างเร่งด่วนตระกูลไป๋เป็นอีกหนึ่งตระกูลที่มีอำนาจในราชสำนักทางสายบุ๋น เรียกได้ว่าเป็นสามขาอำนาจร่วมกับตระกูลจวงและตระกูลเสิ่นไป๋เฉียนที่ตอนนี้ มีบิดาคือไป๋หูปู้ซ่างซู นับว่าเป็นชายหนุ่มที่มากความสามารถผู้หนึ่ง อีกทั้งยังเป็นสหายสนิทกับจวงหมิงรุ่ยอีกด้วย เป็นสหายสนิทที่ร่วมแบ่งปันกันทุกเรื่องราวข้อมูลน้อยเกินไป...ไป๋เฉียนยิ้มละไมอย่างต้องการผูกมิตร “ข้าเพียงแต่อยากขอความเห็นจากเจียงซื่อจื่อเท่านั้น หากพิจารณาจากสถานการณ์ตรงหน้า เจียงซื่อจื่อคิดว่าจะเป็นการแข่งขันเช่นไรหรือ?”เจียงอวี้เฉิงหันหน้ากลับไปมองลู่วิ่งตรงหน้าที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากยิ่งขึ้นเส้นเชือกหนาจำนวนสิบเอ็ดเส้นวางขนาบกันอย่างพอดิบพอดี นั่นหมายความว่า เป็นการแข่งขันครั้งละสิบคนความยาวข