All Chapters of สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC: Chapter 51 - Chapter 60

99 Chapters

บทที่ 50

“เรื่องราวก็เป็นเช่นนี้ขอรับ ท่านพ่อ”เจียงอวี้เฉิงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับเย่เฉิงและครอบครัวให้แก่บิดาฟังอย่างไม่มีตกหล่น เพียงแต่เสริมเหตุผลอธิบายว่าเหตุใดตนเองจึงได้ ‘บังเอิญ’ เข้าไปช่วยเหลือได้อย่างทันท่วงที“เช่นนั้น ก็ให้เย่เฉิงอยู่ที่นี่ไปก่อนก็ได้” เจิ้นกั๋วกงบอก “แล้วเหตุใดคนร้ายจึงจ้องจะทำร้ายแต่เย่เฉิงเล่า? ไม่เพียงแต่ตัวของเย่เฉิงเอง แต่ยังรวมไปถึงครอบครัวของเขาอีกด้วย”“เท่าที่ข้าถาม ท่านอาเย่ก็มิได้ติดหนี้ผู้ใดจนต้องมีการตามทวงหนี้ที่รุนแรงเช่นนี้ขอรับ”เจิ้นกั๋วกงพยายามคาดเดา “ไม่ได้ติดหนี้ หรือจะเป็นความแค้นส่วนตัว?”“แต่ท่านอาเย่ก็เพิ่งเข้าเมืองหลวงมาได้ไม่นาน ท่านก็มาแต่ที่จวนของเราและค่ายเพื่อฝึกซ้อมนะขอรับ” เจียงอวี้เฉิงตอบตามความคิดของตน “หรือแม้แต่ภรรยาของท่านอา หากนางสร้างความแค้นให้ผู้ใด เหตุใดจึงมาจ้องเล่นงานนางในช่วงที่ท่านอากลับมาแล้วเล่า ทั้งที่ช่วงท่านอาประจำอยู่ที่ชายแดนจะไม่เป็นโอกาสที่ดีกว่าหรือ?”“เฉิงเ
last updateLast Updated : 2025-12-22
Read more

บทที่ 51

เจิ้นกั๋วกงนิ่งไปราวกับว่ากำลังคิดตามคำพูดของบุตรชาย ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยในที่สุด “ได้ พ่อจะทำตามที่เจ้าว่า”“เช่นนั้น ลูกขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะขอรับ”เจียงอวี้เฉิงก้มศีรษะ แล้วลุกขึ้นเดินออกจากเรือนของบิดา เขาก้าวเท้าไปตามทางเดินริมสวนกลางจวนเจิ้นกั๋วกง พลางครุ่นคิดในระหว่างที่เดิน โดยมีหม่งหู่และติงหลี่คอยเดินตามติดอยู่ทางด้านหลังตามบันทึกของตระกูลเจียง... เย่เฉิงคือคนทรยศที่บอกว่าเจิ้นกั๋วกงสมคบคิดกับแคว้นต้าถังหื้ม... เดี๋ยวนะ เหมือนว่าข้าจะพลาดอะไรไป...วันก่อนที่องค์หญิงมาที่จวนแล้วเล่าฝันร้ายให้ฟังก็บอกไปแล้วนี่ว่าพวกมันจงใจจับตัวครอบครัวไปข่มขู่บังคับเย่เฉิง...แม่งเอ๊ย!! มัวแต่ฝึกซ้อมกับอ่านหนังสือจนลืมข้อมูลส่วนนี้ไปเลย!!สรุปว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ก็เป็นเพราะแผนการจวงหมิงรุ่ยนั่นแหละ มันตั้งใจจะจับลูกเมียไปข่มขู่ให้เย่เฉิงไปเป็นพยานปากดีใส่ร้ายตระกูลเจียงให้พวกมันเองสินะเฮอะ เฮอะ... เสียใจด้วยที่วันนี้มีข้าอยู่...เจียงอวี้เฉิงพยักหน้าหงึกหงักไปกับความภาคภูมิใจในตนเองที่ทำลายแผน
last updateLast Updated : 2025-12-23
Read more

บทที่ 52

เพล้ง!!เสียงจอกชาชั้นดีแตกละเอียดเป็นเศษกระเบื้องอยู่บนพื้น ห่างจากปลายเท้าของบุตรชายไปไม่เท่าใด“โง่เง่า!! เพียงแค่จับตัวเย่เฉิง เจ้าก็ไร้ความสามารถ” จวงกั๋วซือตวาดลั่นเสียงสั่นด้วยความโมโห บุตรชายได้แต่ยืนก้มศีรษะ ปิดวาจาไร้ข้อโต้แย้ง “แล้วต่อไป ข้าจะกล้าฝากตระกูลของเราไว้กับเจ้าได้อย่างไร?”“เรากำลังจับตัวเย่เฉิงได้แล้ว ท่านพ่อ แต่เจียงซื่อจื่อดันโผล่เข้ามาให้ความช่วยเหลือพอดี” จวงหมิงรุ่ยรีบอธิบาย “ท่านพ่อก็ทราบดีว่าเพลงทวนตระกูลเจียงรุนแรงเพียงใด มือสังหารที่เราส่งไปนั้น ล้วนแต่ไม่ใช่คู่มือของเขา”“เจียงซื่อจื่อโผล่มาช่วย?” จวงกั๋วซือทวนคำเสียงสูง “แผนการของเจ้า มันมีช่องโหว่! มิเช่นนั้น เจียงซื่อจื่อจะโผล่มาได้เช่นไร!?”“ท่านพ่อ... ท่านก็ทราบดี แผนการของข้านั้นล้วนรอบคอบรัดกุม” จวงหมิงรุ่ยตอบ “ข้าให้มือสังหารจำนวนมากลอบดักจับตัวเย่เฉิงบริเวณซอยเปลี่ยวใกล้เรือนของเย่เฉิงแล้ว อีกทั้งยังส่งคนไปจับตัวภรรยาและบุตรชายของเขาอีกด้วย หากแต่ไม่รู้ว่าเจียงซื่อจื่อ
last updateLast Updated : 2025-12-23
Read more

บทที่ 53

“นึกถึงพิธีการคัดเลือกพระราชสวามีของพี่หญิงเมื่อวานก็ถือว่าช่างน่าสนใจนัก” ฮ่องเต้ชิงหยางตรัสขึ้น ท่ามกลางความเงียบในห้องทรงงาน โดยมีเฉียนกงกงและเฝิ่นกงกงคอยถวายการรับใช้เฉียนกงกงยกน้ำชาขึ้นมาวางบนโต๊ะกว้าง “นั่นสิพ่ะย่ะค่ะ โดยเฉพาะการคัดเลือกรอบแรกนั้น เพียงแค่บ่าวยืนดูอยู่ด้านข้างของการแข่งขันก็ยังอดหัวเราะท้องแข็งไปกับท่าทางของซื่อจื่อของแต่ละจวนมิได้”“ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! นั่นสิ! นั่นสิ!” ฮ่องเต้ชิงหยางสรวลอย่างเบิกบาน “เสียดายนัก ข้าชักอยากให้จิตรกรหลวงวาดภาพใบหน้าของแต่ละคนไว้นัก ในยามปกติ ล้วนแต่มีท่าทีอย่างคุณชายสูงศักดิ์ในเมืองหลวง แต่ครั้นมาแข่งขันในกติกาของพี่หญิง ท่าทางของแต่ละคนนั้น แทบทนดูไม่ได้ ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!”เฝิ่นกงกงยกยิ้มน้อย ๆ “ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ แต่องค์หญิงใหญ่ช่างปรีชานักที่คิดค้นการแข่งขันเช่นนี้ขึ้นมาได้ ในตอนแรกที่บ่าวได้ยินว่าเป็นการวิ่งแข่ง บ่าวยังเกรงว่าขุนนางสายบุ๋นทั้งหลายจะไม่พอใจ เพราะดูเป็นการแข่งขันที่ทำให้ขุนนางฝ่ายบู๊ได้เปรียบเสียเหลือเกิน”“จริงดั่งที่เจ้าว่า
last updateLast Updated : 2025-12-24
Read more

บทที่ 54

“ใช่ แม้ว่าในการแข่งขันรอบแรก จวงซื่อจื่อจะได้พู่แดงไปเพียงชิ้นเดียว แต่ในการทำอาหาร รสมือของเขาดีทีเดียว”เฝิ่นกงกง “ในการคัดเลือกรอบสองนั้น นับได้ว่าเป็นการวัดความพยายามในการเรียนรู้เป็นอย่างมากเลยนะพ่ะย่ะค่ะ เพราะถึงแม้ว่าจะกำหนดรายการอาหารให้เป็นผัดหมี่ ซึ่งเป็นอาหารที่หลาย ๆ คนย่อมต้องเคยทาน”“แต่บรรดาคุณชายที่เข้าร่วมการคัดเลือกนั้น ย่อมไม่มีผู้ใดได้เคยเข้าโรงครัว ฝึกทำอาหารที่จวนอย่างแน่นอน ดังนั้น ด้วยปริมาณเส้นหมี่ที่กำหนดให้ห้าจินนั้น ทำให้ทุกคนสามารถฝึกหัดได้จนครบหนึ่งชั่วยาม”“ภายในหนึ่งชั่วยามนั้น ไม่จำกัดการเลือกวัตถุดิบและเครื่องเทศ ทุกคนจึงสามารถลองทำได้อย่างไม่มีจำกัด จนกว่าเส้นหมี่ที่มีจะหมด ไม่น่าเชื่อว่ารสมือของจวงซื่อจื่อและเจียงซื่อจื่อจะรสเลิศถึงเพียงนั้น”ทั้งเฉียนกงกงและเฝิ่นกงกงต่างสลับกันพูด ชื่นชมสองบุตรชายสายตรงของทั้งสองตระกูลเฝิ่นกงกงเอ่ยขึ้น “รสผัดหมี่ของจวงซื่อจื่อนั้นกลมกล่อม เนื้อสัตว์ก็สุกกำลังดี คาดว่าต้องพยายามฝึกทำเป็นอย่างมากแน่ ๆ ”“ใช
last updateLast Updated : 2025-12-24
Read more

บทที่ 55

วันคัดเลือกพระราชสวามีขององค์หญิงใหญ่ในรอบสุดท้าย บรรดาคุณชายทั้งหลายต่างมารอที่หน้าลานกว้าง เพื่อรอเรียกเข้าเฝ้าองค์หญิงใหญ่ทีละคนเจียงอวี้เฉิงกวาดสายตามองผู้ร่วมคัดเลือกที่ยืนอยู่รวมกันหนึ่ง สอง สาม ... แปด เก้า ... เก้าคนจากเดิมมีผู้ผ่านคัดเลือกมาถึงรอบสุดท้ายจำนวนสิบเก้าคน แต่ผู้ที่มาในวันนี้มีเพียงเก้าคนเท่านั้น!จากที่เขามอง เจียงอวี้เฉิงรู้จักเพียงซุนเจิ้นหยวน เว่ยเหวินหยาง และมู่หานเจียงเท่านั้น เพราะอย่างไร พวกเขาล้วนแต่เป็นบุตรหลานตระกูลแม่ทัพเหมือนกันทั้งสิ้นเจียงอวี้เฉิงและซุนเจิ้นหยวนสบตากัน ต่างเข้าใจกันในทันทีว่าการคัดเลือกพระราชสวามีขององค์หญิงใหญ่ในคราวนี้ มีผู้เล่นไม่ซื่อเสียแล้ว ชิงลงมือกำจัดคู่แข่งรวดเดียวถึงสิบคนหวังหมัวมัวเองก็มองคนที่เหลือตรงหน้าอย่างแปลกใจ ก่อนที่นางกำนัลคนหนึ่งจะเข้ามากระซิบที่ข้างหู นางจึงมีใบหน้าที่แสดงความเสียดายนัก“ในวันนี้เป็นรอบสุดท้ายในการคัดเลือกพระราชสวามีขององค์หญิงใหญ่ แต่เดิมมีผู้ผ่านการคัดเลือกจำนวนสิบเก้าคน แต่ด้วยอีกสิบคนนั้น บังเอิญประสบอุบัติเหตุและมีอาการเจ็บป่วยไ
last updateLast Updated : 2025-12-25
Read more

บทที่ 56

“อืม... แต่จะให้จับตัวเลยก็คงยาก ทางการก็คงไม่รับแจ้ง ได้แต่ต้องปล่อยไป ถือว่าคนเหล่านั้นไม่ระวัดระวังตัวเองให้ดี” ซุนเจิ้นหยวนตัดพ้อ “เฮ้อ... ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย”“ชีวิตคนเราไม่มีความยุติธรรมมาตั้งแต่แรกแล้ว...” เจียงอวี้เฉิงบอกเสียงต่ำ “คนบางคนเกิดมาในตระกูลสูงศักดิ์ ร่ำรวยเงินทอง ข้าวปลาอาหารก็มีคนทำให้ ไม่ต้องดิ้นรนต่อสู้ไขว่คว้าสิ่งใด”“แต่บางคนกลับต้องดิ้นรนปากกัดตีนถีบเพื่อให้ได้มาแค่หมั่นโถวสองลูก เอามาประทังชีวิตร่วมกันกับบุตรชายเพียงสองคน สุดท้ายบุตรชายยังถูกทำร้ายทิ้งให้เขาต้องอยู่อย่างเดียวดายอีก”ซุนเจิ้นหยวนมึนงง “...”ท่านกำลังพูดถึงผู้ใดกัน?บิดาของท่าน เจิ้นกั๋วกงก็ยังอยู่ดีมิใช่รึ?หรือว่าเจิ้นกั๋วกงเคยไปทะเลาะแย่งชิงหมั่นโถวมาให้ท่านกินด้วย?แล้วข้าก็ไม่เห็นว่าท่านจะถูกทำร้ายที่ใด จนเจิ้นกั๋วกงต้องอยู่ผู้เดียวอีก ทั้งฮูหยิน บุตรชาย บุตรสาว และบ่าวรับใช้ออกจะเต็มจวน เหตุใดจึงเดียวดายได้เล่า?ไม่เข้าใจ... เขาไม่เข้าใจเจียงซื่อจื่อเลยจ
last updateLast Updated : 2025-12-25
Read more

บทที่ 57

แต่แล้วราวกับได้ยินเสียงสวรรค์มาโปรด“ขอเชิญจวงซื่อจื่อเข้าเฝ้าองค์หญิงใหญ่เจ้าค่ะ”“ขอรับ! ขอรับ!” จวงหมิงรุ่ยรีบขานรับ แล้วรีบลุกขึ้นสาวเท้าก้าวเดินไปหาหวังหมัวมัวอย่างรวดเร็ว โดยที่ไม่ต้องให้หวังหมัวมัวเอ่ยเรียกซ้ำครั้งที่สอง “เชิญหวังหมัวมัวนำทางเลยขอรับ!”ท่าทางลุกลี้ลุกลนของจวงหมิงรุ่ย ทำให้เจียงอวี้เฉิงยิ้มเยาะอย่างเบิกบาน และเจียงอวี้เฉิงก็รอคอยไม่นาน เมื่อเวลาครบสองเค่อ หวังหมัวมัวก็ได้เดินกลับมาเชิญเขาไปเข้าเฝ้าองค์หญิงใหญ่เป็นคนสุดท้าย“ขอเชิญเจียงซื่อจื่อเข้าเฝ้าองค์หญิงใหญ่เจ้าค่ะ”“ขอรับ”เจียงอวี้เฉิงเดินตามหลังหวังหมัวมัวเข้าสู่เขตพระราชฐานชั้นใน สายลมยามเว่ยพัดโชยมาเอื่อย ๆ หอบเอาความหอมหวานของมวลดอกไม้นานาพรรณที่เบ่งบานสะพรั่งมาตามลมหวังหมัวมัวก้าวเดินนำอย่างช้า ๆ ด้วยท่าทีสำรวม สองมือประสานกันอยู่บริเวณด้านหน้า พลางเหลือบมองเจียงอวี้เฉิงเป็นระยะด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดาทางเดินที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้าปูด้วยแผ่นหินอ่อนสีนวล วางเรียงรายเป็นเส้นทางคดเคี้ย
last updateLast Updated : 2025-12-26
Read more

บทที่ 58

“ทีองค์หญิงยังจำหน้าตาและตัวตนของฉิงเหมยได้เลยมิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ?” เจียงอวี้เฉิงย้อนถาม “กระหม่อมย่อมต้องได้เห็นฝีมือและหน้าตาทายาทของกระหม่อมสิพ่ะย่ะค่ะ”อาจจะเป็นเพราะความไว้วางใจที่ต่างฝ่ายต่างกล้าที่จะเล่าความลับส่วนตัวให้แก่กันและกัน ทำให้ระยะห่างระหว่างทั้งสองคนจึงแคบลง ต่างกล้าที่จะพูดคุยหรือหยอกล้อกันมากยิ่งขึ้น“อืม... ก็จริง” ชิงหว่านซินพยักหน้าเล็กน้อยอย่างคล้อยตาม “เชิญท่านเล่าต่อ...”“เอาเป็นว่าสิ่งที่กระหม่อมเห็นคือตระกูลเจียงที่ดับสูญ เพราะเหลือทายาทเพียงคนเดียว แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าทางนั้นคือเรื่องราวทางเมืองหลวงพ่ะย่ะค่ะ” เจียงอวี้เฉิงเกริ่นนำเรื่องให้น่าสนใจ “ในระหว่างที่พวกกระหม่อมถูกเนรเทศมาที่ชายแดน ทำให้นาน ๆ ครั้ง จึงจะได้ยินเรื่องราวในเมืองหลวง”“พ่อค้าเล่าให้ฟังว่าเพราะฮ่องเต้ชิงหยางไม่มีโอรสสืบบัลลังก์ จึงได้โปรดปรานบุตรชายคนโตขององค์หญิงใหญ่เป็นอย่างมาก และได้แต่งตั้งเขาให้เป็นรัชทายาท โดยที่ไม่มีผู้ใดในราชสำนักคัดค้าน”ปัง!!เสียงต
last updateLast Updated : 2025-12-26
Read more

บทที่ 59

ก็ว่าแล้ว... ไม่มีทางที่นางจะทนนั่งมองหน้าจวงหมิงรุ่ยเฉย ๆ ได้หรอก!“แล้วเขาว่าอย่างไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ?”“เฮอะ!” ชิงหว่านซินแค่นเสียง “มันจะว่าอย่างไรได้ มันก็ต้องให้อภัยหลันเอ๋อร์ตามภาพลักษณ์ของจอหงวนที่แสนดีอยู่แล้ว และก็ขอข้าออกไปเปลี่ยนเป็นชุดใหม่”เจียงอวี้เฉิงเลิกคิ้วถาม “แล้วองค์หญิงก็ให้เขาไป?”ชิงหว่านซินมองหน้าเจียงอวี้เฉิงอย่างใสซื่อ “แน่นอนสิ ข้าเป็นองค์หญิงใหญ่ผู้ใจกว้าง จะทนให้เขานั่งทรมานแช่น้ำชาในชุดเปียก ๆ ได้อย่างไร”เจียงอวี้เฉิงพยักหน้าเล็กน้อยอย่างไม่ค่อยจะเชื่อใจเท่าใดนัก“ในฝันร้ายนั้น ข้าจำได้ว่ามันแพ้ละอองเกสรดอกไม้ หากสัมผัสโดนก็จะคันคะเยอไปทั้งตัว ข้าจึงสั่งให้อันหนิงโรยละอองเกสรลงบนชุดใหม่ที่จะให้มันสวมใส่”เจียงอวี้เฉิง “!!!”ว่าแล้ว!! หากปล่อยโอกาสพวกนี้ไป เขายอมให้เอารองเท้ามาตบหน้าเขาเลย!!“ครั้นเมื่อมันกลับมานั่งสนทนากับข้าได้อยู่ครู่หนึ่ง ก็เริ่มมีอาการคันไปทั้งตัว แต่มันก็เก่งนะ... พยายามฝืนอดทนสงวนท่
last updateLast Updated : 2025-12-27
Read more
PREV
1
...
45678
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status