All Chapters of ดวงใจข้า: Chapter 81 - Chapter 90

สามวันผ่านไปข่าวใหม่ว่ามา ภรรยาของพี่จวินตั้งครรภ์ และเขาก็กำลังพาภรรยาเดินทางกลับมายังเรือนไร้โรคา เพื่อให้กำเนิดบุตรที่นี่เหวินฉีหลินที่ยังทำใจมิได้ จึงมานั่งยังต้นไม้แห่งเดิม เพื่อแอบมองเขาก็เท่านั้น หาใช่ต้องการเรียกร้องอันใดไม่ เพียงแต่สิ่งของแทนใจในห้องของเขา นางขอคืนทั้งหมดก็แล้วกันหญิงสาวจึงลอบเข้าไปในห้องของเหอหลี่จวินเพื่อนำภาพวาดและกลอนแทนใจออกมาทั้งหมด เพื่อมิให้ภรรยาของเขาเข้าใจผิด เมื่อนำออกมาแล้วทั้งหมด นางก็ถือเอาไว้มั่นอย่างไม่อาจตัดใจได้เลยแม้แต่น้อย จึงทำได้แต่นั่งรอคอยชายในดวงใจอย่างเหม่อลอยบนต้นไม้ใหญ่ทันใดนั้น ภาพบาดตาพลันปรากฏ เมื่อชายในจิตสำนักกลับมาในที่สุดนางมองเห็นร่างสูงของเหอหลี่จวินเดินมากับภรรยาที่กำลังอุ้มครรภ์จนท้องกลมโตสายตาคู่งามของสาวน้อยพลันเบิกกว้าง แม้จะทำใจเอาไว้อยู่แล้วบางส่วน ว่านางยังเด็กอายุเพียงสิบสาม ในขณะที่พี่ชายอายุยี่สิบปีแล้ว เรื่องเช่นนี้ย่อมบังเกิด ในเมื่อนางยังไม่ถึงวัยออกเรือน ในขณะที่พี่ชายต้องออกเรือนสร้างทายาทแล้ว มิอาจรั้งรอแต่ภาพตรงหน้าทำเอานางถึงกับร้อนผ่าวไปทั่วทั้งใจ น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างไม่อาจควบคุมเอาไว้ได้ ยิ่

ทั้งนี้ก่อนหน้านั้น หยางเหมิ่งที่มีฝีมือเชิงยุทธ์อยู่ไม่น้อยก็ได้เข้าร่วมกองทัพของเหอหย่งหมิงด้วยแผนการณ์อันแยบยลของอ๋องผู้นั้นแล้ว เพื่อใช้หยางเหมิ่งเป็นเครื่องมืออันเป็นฉนวนต่อบุรุษนั่นเองเหอหลี่จวินซึ่งมีบิดาเป็นเหอหย่งหมิงที่ผันตัวเองเป็นชาวยุทธ์แต่ยังเป็นคนโปรดของฮ่องเต้จึงเป็นตัวเลือกที่ดีต่ออ๋องผู้นี้หากแต่เหอหลี่จวินกับหยางเหมิ่งนั้นเป็นสหายที่สนิทสนมกันอย่างแท้จริง แต่ข่าวกลับแพร่สะพัดว่าเหอหลี่จวินอาจจะได้สมรสพระราชทานกับหยางเหมิ่งเสียอย่างนั้น ซึ่งข่าวนี้ล้วนมาจากปากของชาวเมือง ซึ่งเบื้องหลังล้วนเป็นอ๋องผู้นั้น เหตุผลก็เพื่อดึงชายหนุ่มเข้าพวกอย่างแนบเนียนและเพื่อให้แตกคอกับกลุ่มคนราชสำนักฝ่ายฮ่องเต้แต่ใครไหนเลยจักคาดคิด ยุทธภพแม้กว้างใหญ่ไพศาลแต่ก็ไม่ไกลเกินขอบเขตที่จักเกิดการพบพานนั่นก็คือเหอหลี่จวินกับองค์ชายสี่เป็นพี่น้องร่วมสาบานกันตั้งแต่เยาว์วัย โดยที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้พวกเขาได้พบกัน มีวาสนาต่อกันเมื่อครั้งเดินเที่ยวเล่นที่ตลาดในเมืองหลวงต้าเจี้ยนแล้วเจอพวกอันธพาลกลุ่มใหญ่รุมกลั่นแกล้ง ทั้งสองจึงรวมหัวกันจัดการกลุ่มอันธพาลอย่างสนุกสนาน หลังจากนั้นก็ถูกชะตากันคุยกั

หลังจากบำรุงร่างกายจนแข็งแรงเดินทางได้เจี้ยนหนันเฟยจึงพาหยางเหมิ่งจากไปทันทีไม่มีรั้งรอให้ความแตกแผนการรั่วไหล ชายหนุ่มพาภรรยาอันเป็นที่รักเดินทางยังดินแดนห่างไกล เพื่อท่องโลกกว้างไร้กำแพงวังกางกั้น หมายครองรักกันอย่างยืนยาวจากนั้นไม่นาน ข่าวกลลวงว่าหยางเหมิ่งคลอดบุตรตายก็แพร่ออกไปตามที่พวกเขาวางหมากเอาไว้และต่อมาอ๋องศักดินาก็ถูกจัดการถอนรากถอนโคนหากทว่าเหนือสิ่งอื่นใดที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝัน ก็คืองานมงคลอันเกินคาดคิดพลันเกิดขึ้นทันที เหอหย่งหมิงและลี่เหยาถิงดีใจยกใหญ่ที่ได้รับรู้เรื่องนี้ พวกเขายินดีเหลือเกินที่ได้ดองกับเหวินเต๋อร์และเซียนเซียนงานแต่งจึงเกิดขึ้นราวเนรมิตประหนึ่งเตรียมการเอาไว้แล้วกระนั้นเหอหลี่จวินกับเหวินฉีหลินในอาภรณ์สีแดงสดจึงเดินเคียงคู่เข้าสู่พิธีการมงคลยังเรือนไร้โรคาชายหนุ่มร่างสูงใหญ่จับจูงเด็กสาวร่างเล็กเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินอย่างระมัดระวัง เขารู้สึกได้ว่ามือเล็กนุ่มนิ่มที่ฝ่ามือของเขากุมเอาไว้จนมิดกำลังสั่นระริกมิอาจควบคุมรอจนเสร็จสิ้นพิธีการกระทั่งเข้าหอ เห็นนางนั่งรออยู่บนเตียงนอน ใจชายในอกแกร่งพลันเต้นระส่ำรุนแรงแทบทะลุออกมายิ่งได้เปิดผ้าคลุม

คล้อยหลังสามีภรรยาที่หายไปในห้องส่วนตัวมีเงาตะคุ่มหลายสายยืนเรียงรายอยู่ตรงมุมระเบียงถัดเข้าไปด้านในตัวเรือนทุกสายตามองตรงไปที่ห้องส่วนตัวของเหอหลี่จวินและเหวินฉีหลินด้วยประกายตาพร่างพราวระยิบระยับปิดปากหัวเราะให้กันคิกคักลี่เหยาถิงรู้ว่าวันนี้บุตรชายคนโตจะกลับมา นางจึงสั่งการให้สะใภ้ใหญ่ออกไปฝึกกระบี่ไกลๆ เพื่อที่นางกับลูกคนอื่นๆจะได้เข้ามาจัดการห้องหับ เพื่อต้อนรับกิจกรรมแสนวิเศษอันเป็นมงคลให้เหอหลี่จวินและเหวินฉีหลินได้เกิดขึ้นเสียทีก็นางรอมาเนิ่นนานหลายปีเชียวนา...เป็นความจริงที่ว่า ลี่เหยาถิงชอบสะใภ้นางนี้ยิ่งนัก หากแต่ติดปัญหาตรงบุตรชาย ที่ไม่แสดงท่าทีอันใดเหอหลี่จวินมีลักษณะสุขุมนุ่มลึก แสดงออกอย่างเย็นชา ไม่มีสายตารักใคร่เหวินฉีหลินให้เห็นเลยแม้แต่น้อย และมักจะตีตัวออกห่างเสมอ ส่วนเหวินฉีหลินก็มีทีท่าปกติ งดงามไร้เดียงสา ไม่มีกิริยาเชิงชู้สาวกับเหอหลี่จวินเลยสักนิด แม้แต่จะนั่งสบตาเล็กน้อยก็ไม่มีลี่เหยาถิงจึงรู้สึกเก็บกดยิ่งนัก!นางไม่อาจจับบุตรชายของตนเองให้ผูกมัดกับบุตรสาวข้างบ้านได้ เนื่องจากมีชนักติดหลังในเรื่องของตนเอง ที่เคยผูกมัดสามีอย่างอุกอาจ แสดงออกว่ารักอย่าง

ใบหน้าคมคายค่อยๆ เลื่อนไล้เลียขึ้นมาที่หน้าอกอวบนุ่มอีกครา ตวัดปลายลิ้นร้อนลวกหยอกเย้าอีกครั้ง ในขณะที่ปลายนิ้วยังคงเคล้นคลึงที่ตำแหน่งเดิมเหวิยฉีหลินยากลืมตาทำได้เพียงแหงนหน้าจนผมเรียบลื่นคลี่สยายเต็มหมอน ร่างเปลือยเปล่าแอ่นอกยกสะโพกตามการเคลื่อนไหวอีกฝ่ายอย่างเสียวสยิววาบหวิวเกินจะหยั่งความรู้สึกแปลกใหม่ที่มีโอกาสได้สัมผัสในยามนี้ ทำนางต้องจิกเล็บลงกับบ่ากว้าง เกาะเกี่ยวกล้ามเนื้อตึงแน่นเอาไว้มั่น หอบหายใจกระชั้นถี่รัว ได้ยินเสียงครางของตนเองผสมอยู่เหอหลี่จวินไล้เลียปลายลิ้นร้อนพาริมฝีปากขึ้นมาที่ซอกคอหอมกรุ่นครู่หนึ่ง ก่อนจะประทับจุมพิตลึกซึ้งตราตรึงให้ภรรยาอีกครา เนิ่นนานทีเดียวกว่าจะมอบอิสระจากการครอบครองลมหายใจนาง“หลินเอ๋อร์...”ชายหนุ่มเรียกหญิงสาวด้วยเส้นเสียงแหบพร่ากระเส่าอารมณ์คนฟังยิ่งนักเหวินฉีหลินจึงค่อยๆ ปรือตามองเหอหลี่จวินนางเห็นใบหน้าหล่อเหลาในระยะชิดใกล้ ที่มีเงานางในสายตาร้อนแรงที่เต็มไปด้วยเพลิงปรารถนาของเขา ทำเอาหัวใจดวงน้อยๆ ของนางต้องเต้นโครมครามนางตื่นเต้นเหลือเกิน…ชายหนุ่มก้มหน้ามองภรรยาอย่างเอ็นดู เมื่อเห็นแววตาหวานฉ่ำหยาดเยิ้มสั่นระริกถึงเพียงนั้น จ