All Chapters of Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Chapter 351 - Chapter 360

Matapos ang kanyang duty sa outpatient clinic, mabilis na kumain si Luna bago nagmaneho patungo sa research institute. Ngayon ang araw kung kailan ilalabas ang feedback data ng drug trial.“Luna, the feedback data is in.”Kararating lang ni Luna at inilalapag pa lang ang kanyang bag nang pumasok si Nathan na may masayang ekspresyon. Pero matapos magtama ang kanilang paningin, agad na napalitan ng pag-aalala ang mukha nito.Lumingon si Mikee, napansin ang animo’y nawawalan ng pag-asang tingin ni Nathan, at ngumiti. “Mr. Robles, kumusta ang data? Malapit ba ito sa prediction ni Team Leader Pineda?”“Malapit?” Bumuntonghininga si Nathan. “Not even remotely. The subjects’ conditions aren’t ideal.”Bahagyang kumunot ang noo ni Luna. “Patingin nga.”Kinuha niya ang data at chineck ito; naging seryoso ang kanyang ekspresyon. Tahimik na nakahinga nang maluwag si Mikee. Akma na sana siyang mag-aalok ng pampalubag-loob nang tumunog ang kanyang phone. Pagkakita sa caller ID, nanikip ang kanyang

Ang mga salitang iyon ay masakit… halos nakakairita sa pandinig. Pero hindi man lang natinag si Dani. Sumandal siya sa dingding ng corridor, ang kanyang pulang mga labi ay kumurba sa isang tipid na ngiti. “Whatever relationship that makes you willing to answer, sa tingin ko naman may karapatan akong magtanong.”Malinaw ang pahiwatig ng mga salitang ‘yon ni Dani, walang pakialam ang babae sa iniisip niya. Tinitigan niya ang babae nang malamig, at ibinalik ang tanong nito.“What kind of relationship do you think would make me willing?”“Siguro bilang ex-boyfriend ko.” Kaswal na ngumiti si Dani, ang kanyang mga mata ay mapang-akit. “After all, hindi mo naman nagustuhan si Clark, ‘di ba?”Siya at si Clark ay magkababata, lumaki sa iisang eskinita. Mula elementary hanggang sa university, hindi sila naghiwalay. Noong nagsimula siyang makipag-date kay Enzo noong college, nagtapat sa kanya si Clark sa pamamagitan ng pagkanta ng isang love song sa labas ng girls’ dormitory.Kahit na tinanggih

Malinaw na isa lamang itong transactional relationship. Pero sa mga salita ni Hunter, pinalalabas nitong si Luna ang walang puso.Isang matalas na kirot ang kumalat sa dibdib ng dalaga. Awtomatiko siyang sumandal sa likod, halos mapaupo na sa desk. Matapos ang mahabang katahimikan, sa wakas ay tumingin siya sa lalaki. Hinihingi ng mukha ng lalaki ang isang sagot. Dahan-dahang huminga nang malalim si Luna para maibsan ang sikip ng kanyang dibdib, at malamig na nagsalita…"Hunter, ang tanging bagay na kailangang gawin ng isang taong pursigido nang umalis... ay ang maging malupit. Iyan ang itinuro mo sa akin, hindi ba?"Noon, ang feelings at tiwala niya rito ay higit pa sa nararamdaman nito para sa kanya ngayon. Pero itinapon siya nito na parang basura. Ngayon, pareho na nilang naiwan ang isa’t isa nang minsan… patas na lang. Bukod pa roon, sa tingin ni Luna ay wala siyang mali. Ang mga Montenegro… ang lola nito… ang naging sanhi ng pagkamatay ng mga magulang niya. Totoo ‘yon!Ang hi

Agad na nainis si Luna sa narinig.Ibinaba niyang muli ang pantalon nito at bwisit na tumayo. “Wala akong dalang gamot.”Maliban na lang kung babalik siya sa mansyon ng mga Montenegro, hindi siya kailanman nagdadala ng mga ointment para sa mga physical injury.Hindi rin naman naglalakas-loob ang matandang Nancy Montenegro na paluhurin siya sa kalye kagaya ng dati kaya para saan pa ang ointment? Nagtaas ng kilay si Hunter, iniunat ang kanyang braso na parang isang spoiled brat.“If the medicine’s at home, then take me home.”“….”Halos maggagabi na sa mga oras na ‘yon. Dapat talaga ay dumeretso na si Luna sa apartment at hindi na pinansin ang pagpapatawag sa kanya ng lalaking ito.Pero may kung anong… mali.Malinaw na gusto na niyang makipaghiwalay kay Hunter…Pero bakit parang mas naging magulo na naman ang lahat?Nang makita ang kanyang pag-aalinlangan ni Luna, dahan-dahang inilabas ni Hunter ang kanyang phone.“Tatawag na ba ako ng pulis?”“….”Nagngitngit ang mga ngipin ni Luna. Sa

Natigilan si Luna nang sandali.Pagkatapos ay lumapit siya sa tabi nito. Habang binubuksan ang ointment at inilalapat iyon sa binti ng lalaki, mahinahon siyang nagsalita, “Totoo man o hindi… wala na iyong silbi.”Sa madaling salita… wala na siyang pakialam doon.Sa unang pagkakataon, naramdaman ni Hunter ang bugso ng galit na hindi niya mapigil, pero wala siyang mapagbalingan.Samantala, ang may kagagawan nito ay nanatiling kalmado…Ang mga dulo ng daliri ni Luna ay sumawsaw sa ointment habang dahan-dahan itong ipinapahid sa binti ni Hunter, maingat at matatag ang bawat galaw niya. Ang malamig na gamot ay dahan-dahang natunaw sa ilalim ng kanyang haplos.Lalong nainis si Hunter…“Paanong walang silbi?” singhal niya. “Didn’t you want to remarry him? Hindi ba’t iyon ang dahilan kung bakit mo ako hiniwalayan?”“Sinong nagsabing iyon ang dahilan?”Matapos magpahid ng ointment sa binti nito, isasara na sana ni Luna ang takip nang mapansin niya ang pasa sa mukha nito. Walang kibong kumuha p