All Chapters of Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Chapter 341 - Chapter 350

Parang isang batang tyrant si Luna noon. At kahit na gano’n, pinagbigyan ito ni Hunter. Noong akma na niya itong tutuksuhin noon, tiningnan siya nito nang kaawa-awa. “Hunter, ikaw na lang ang natitira sa akin. Anong gagawin ko kung mamatay ka dahil sa paninigarilyo?”“Sige, manigarilyo ka pa,” dagdag nito nang may katigasan ng ulo. “Lalanghapin ko lahat ng secondhand smoke, at sabay tayong mamamatay.” Sa ilang salitang iyon, napaatras siya. Anong magagawa niya? Kailangan niyang sumuko.Nang maglaon, noong nagpumilit itong pakasalan si Ralph, hindi lang siya nanigarilyo… naging dependent na siya rito at hindi na makatigil. Siguro, sa kaibuturan niya, naramdaman niyang wala nang saysay ang sumubok pa. Nitong mga nakaraang buwan lamang siya nagsimulang magbawas, nang halos hindi namamalayan.Nang makita ang kasalukuyang kalagayan ni Hunter, hindi napigilan ni Enzo na tuksuhin ang kaibigan. “Hindi sa gusto kong maging malupit, pare, but your relationship is still this ambiguous. Tapos t

Kinuha ni Ralph ang mga dokumento mula sa passenger seat, yumuko upang maupo sa tabi ni Luna, ang kanyang mga mata ay puno ng pag-aalala.“Hindi mo ba alam kung paano sasabihin kay Hunter?”Nag-iwas ng tingin si Luna, ang kanyang boses ay bahagyang paos. “Parang ganoon na nga.” Kahit nga ang kontrata nila… hindi na niya kayang kumbinsihin ang sarili na sundin pa ito. Napakalaking laro ng tadhana nito... Ang lalaking pinagkatiwalaan niya nang buong puso sa loob ng siyam na taon ng kanyang childhood… ang parehong tao na nagtulak sa kanya sa bingit ng kawalan nang maraming beses sa nakalipas na siyam na taon… ay ang tao na mahal na niya ngayon. At apo pa ito ng kanyang kaaway. Isa sa mga pinakamahalagang tao sa kanyang buhay. Ngayon, ang nakaharang sa pagitan nila ay higit pa sa pagkakaiba ng katayuan nila. Naroon din ang dalawang buhay… ang buhay ng mga magulang niya. Isang malupit at makamundong biro mula sa impyerno. Tinaas ni Ralph ang kanyang kamay upang haplusin ang ulo ni

Pero ni hindi nanlaban si Luna. Hindi rin siya tumugon. Para siyang isang walang buhay na puppet, hinahayaan lang ang lalaki sa kung anong gusto nitong gawin, na animo’y walang anumang magagawa ang lalaki na makakapagpagalaw sa kanya. May kung anong naputol sa loob ni Hunter. Hinawakan niya ang likod ng ulo nito at hinalikan ito nang mas marahas. Ang isa naman niyang kamay ay hindi mapakali, ang kanyang paghawak ay magaspang at walang pigil. “Huwag…” Sa wakas ay umurong si Luna, ang kanyang mga mata ay napuno ng luha. Imbes na lumambot, nagpakawala si Hunter ng isang mahinang tawa.“Ayaw mo sa akin? Have you forgotten our agreement? Or are you saving yourself for Ralph?”Binigyan niya ito ng oras. Espasyo. Pasensya. Alam niyang ang pag-iwan niya rito noon ay nag-iwan ng mga pilat, kaya hindi niya ito kailanman pinilit. Inakala niyang may bukas pa. Pero ngayon… gusto na nitong putulin nang tuluyan ang mayroon sila! Hindi dahil sa ayaw niya rito. Kundi dahil ayaw na nito sa kan

Nanginig si Luna at awtomatikong iniunat ang kanyang kamay upang pigilan ang lalaki sa gagawin nito.“Hunter!”Ngunit animo’y hindi siya narinig ni Hunter. Itinulak niya ito palabas ng apartment, at sa sumunod na segundo ay sinunggaban si Ralph sa kuwelyo at kinaladkad ito sa loob.Nang magsara nang malakas ang pinto, narinig nina Luna at Dani ang mapurol na tunog ng mga kamaong tumatama sa mga laman ng lalaki.Nagmamadaling inilabas ni Luna ang kanyang phone upang tumawag sa pulis, pero mabilis itong hinablot ni Dani.“Anong point niyan? Sino ba ang makakapigil sa kanila?”Ramdam ni Luna ang panghihina ng kanyang buong katawan. “Natatakot ako na baka may masamang mangyari…”Alam niyang experienced si Hunter sa pakikipaglaban; hindi ito masasaktan sa mga ordinaryong suntukan lang. Pero hindi pa niya ito nakitang ganito kabilis at kalupit noon.Sa isang suntok pa lang, agad na dumanak ang dugo sa gilid ng bibig ni Ralph.“Alam ni Hunter ang ginagawa niya,” ani Dani, habang hinihila si L

…Alam ni Aubrey na sa mga kaibigan ni Ralph, ito ang pinaka-ayaw siya. Naiintindihan din niya kung bakit siya ang pinapunta nito. Pinipigilan ang kanyang galit, lumabas siya upang humanap ng waiter para humingi ng tulong.Matapos makasakay sa kotse, sinulyapan niya si Ralph na mahimbing na natutulog sa back seat, at diretsong nagmaneho patungo sa isang malapit na five-star hotel.***Kinabukasan ng tanghali.Nagising si Ralph na may matinding sakit ng ulo. Habang itinataas niya ang kanyang kamay upang hilutin ang kanyang sentido, narealize niyang may nakadagan sa kanyang braso.“Miguel, get up—”Biglang naputol ang kanyang boses nang lumingon siya. Si Aubrey ay nakahiga sa tabi niya. Pareho silang halos walang suot. Ang mga mata nito ay puno ng lambing.“Ralph…”Agad niya itong itinulak palayo. Bumangon siya sa kama at kinuha ang kanyang mga damit.“Paano ka napunta rito?!”Halos mahulog si Aubrey mula sa kama, magulo ang kanyang hitsura.“S-sinundo kita kagabi sa bar para makauwi na