Lahat ng Kabanata ng Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Kabanata 371 - Kabanata 380

“Hindi mo man lang ba tatanggapin ang cake na binili lang ng isang kaibigan para sa iyo?” pagmamakaawa pa ni Ralph.“Fine.” Hawak ni Luna ang maliit na bote ng mga crane sa isang kamay at kinuha ang paper bag mula sa lalaki gamit ang isa pa. “Thanks.”Pagkaalis ng lalaki, lumapit si Dani at chineck ang dala niya.“Tsk, hindi naman sa pagiging balimbing ha, pero ‘di hamak naman na mas mataas ang emotional intelligence ni Ralph kaysa kay Hunter.” Dahil alam nitong tinatanggihan siya ni Luna, pinili ni Ralph na gamitin ang emotional card.Hindi katulad ni Hunter na matigas ang ulo at masyadong mataas ang pride!Isinara ni Luna ang pinto at iniabot sa kanya ang bag ng mga cake. “Sabi niya friends na lang daw kami mula ngayon.”“Friends?” Binuksan ni Dani ang bag, at nagliwanag ang kanyang mga mata. “Uy, nandito ang mga favorite ko! Tiramisu at Napoleon cake. Hmm, sige na nga, approved ko na ang friendship niyo... sa ngayon.”“…” Natawa si Luna, magsasalita sana siya nang biglang isalaksak

Sanay na si Luna sa ganitong klaseng panunuri sa kanya kaya hindi niya na ito pinansin. “Mr. V, titingnan ko po muna ang pulso niyo.”Agad na inanyayahan siya ng mga magulang ni Nathan na maupo at nagpahanda ng coffee at merienda sa mga katulong. Umupo si Luna sa tabi ni Mr. V at kalmadong kinuha ang pulso nito nang hindi na nagtatanong.Natahimik ang buong paligid habang naghihintay ang lahat sa kanyang judgment. Pagkabitaw niya sa kamay nito, agad na nagtanong si Mr. V. “Ano sa tingin mo?”“Pwede naman pong magamot.” Simple lang ang sagot ni Luna. Ipinaliwanag niya na magrereseta siya ng gamot kasama ang acupuncture, pero kailangan nitong bumisita sa clinic nang regular, dahil wala siyang oras para sa mga home treatment.Ang mga home visit ay masyadong kumakain ng oras niya. Iniiwasan din niyang tumanggap ng masyadong maraming hindi kilalang cases. Tinanggap lang niya ang case ng mga Padilla dahil sa personal na dahilan, upang bumuo ng mga koneksyon at dahil na rin sa pagiging pami

Doktor nga si Luna, pero bihira niyang alagaan ang sarili niya. Napaka-detalye niya kapag nagbibigay siya ng advise sa mga pasyente. Pero siya, kinakain niya ang anumang gusto niya. Mapa-matamis, malamig, maanghang, o maging ang mga greasy na pagkain. Hindi kataka-taka kung sumakit man ang tiyan niya.Kaya lang, pakiramdam ni Ralph ay may mali. “Masama lang ba talaga ang tiyan mo?”“Oo. Ano pa nga ba?” kaswal na sagot ni Luna. “Hindi naman ito malala. Chineck ko na ang pulso ko. Alam ko ang nangyayari sa katawan ko.”“That’s good.” Sa kabila nito, hindi pa rin mukhang kampante si Ralph.Matapos kumain, hindi na siya nagtagal at tumayo na para umalis. Tumayo na rin si Luna sa may pinto at tinawag si Aslan, “Aslan, baby, tara na. Oras na para sa walking mo.”“Woof!” Tumalon si Aslan mula sa sofa, nahanap ang kanyang leash, at masayang tumakbo palapit habang kagat-kagat ito.Kinuha ni Luna ang leash at ikinabit ito. “Ako na lang ang maglakad sa kanya. Paano kung matumba ka?” Nag-aalala

“Sigurado ka ba diyan?”“Oo nga! Ikaw ba, gusto mo?”“No.”“Edi huwag.” Mabilis na tumango si Luna at, ni hindi na siya naghintay ng iba pang sasabihin ng lalaki at patakbong nagtungo sa convenience store sa may entrance ng residential area.Maya-maya lang ay bumalik siya, mabagal na naglalakad at masayang kumakain ng ice cream. Nakatayo lang doon si Hunter habang pinagmamasdan siya mula sa malayo. Ang itsura ni Luna ay parang isang batang walang inaalalang kahit na ano ay nagpalambot sa ekspresyon ng lalaki.Nang papalapit na ito, nag-ayos ng tindig si Hunter. “Is it good?”“Yup. Masarap.”“Then let me have a bite.”Maraming beses na silang nagkaroon ng ganitong pag-uusap noon. Halos awtomatikong iniabot ni Luna sa lalaki ang hawak niyang ice cream na bawas na. Noon lang nang yumuko ang lalaki at kinagatan ang ice cream na narealize ni Luna na may mali.Masyado silang malapit!Hindi na sila dapat ganito ka-close ngayon…Sa lalong madaling panahon, kapag nagkaroon na siya ng kakayahan

Naalala pa niya kung paano pinakilala ni Prof. Eric sa kanya ang lalaki. “Luna, this is Nathan. Ang nabanggit ko sa iyo. Please guide him. His talent is average, but he has a kind heart.”Nang hilingin na i-guide ng isang junior, agad na natigilan si Nathan. Normal na nagpakita si Luna ng isang needle technique, at agad naman siyang nakumbinsi.Mukha lang madali ang acupuncture, pero ang isang tunay na expert ay kayang magpakita ng lalim sa pamamagitan ng isang karayom lamang. Si Luna ay kabilang sa kategoryang iyon na hindi matatarok.Tanging kay Prof. Eric lamang nakakita si Nathan ng ganoong klaseng husay.“Talaga?” Ngumiti si Mr. V. “Nga pala, nabanggit ng mga magulang mo na kayo ni Dra. Luna ay nagde-develop ng gamot para sa cancer. How’s it going?”“Progress is very—” Simula sana ni Nathan, pero mabilis na sumingit si Luna, “...Hindi pa rin po ideal. Marami pa po kaming kahaharaping hamon bago talaga siya maipasa sa market.”Nang mapagtanto ang sitwasyon, agad na tumango si Nath