Lahat ng Kabanata ng Uncensored รักต้องร้าย: Kabanata 21 - Kabanata 30

แล้วสุดท้ายคืนนี้เตียงของรินนาก็ไม่ได้ว่างอย่างที่คิดในตอนแรก เพราะเมื่อเหล้าเข้าปาก ผู้ชายทุกคนเริ่มเมา เธอก็เบียดกระแซะปัณณธีพร้อมทั้งยั่วยวนจนเขาโอบกอดเธอแนบอก จึงนึกครึ้มใจแล้วดื่มจนเมาแทบไม่เหลือสติ รู้ตัวอีกทีก็ถูกอุ้มเข้ามาในห้องนอนของคอนโดมิเนียมหรูหราของเธอแล้วทุกอย่างมาจบลงอย่างเร่าร้อนบนเตียง ผู้ชายตัวโตตอกกระแทกเธออย่างบ้าคลั่งพร้อมส่งเสียงครางกระเส่าชื่นชมเธอไม่หยุด หญิงสาวที่เมาแทบไม่เหลือสติเสียวซ่านแทบขาดใจครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนจบลงเมื่อกายแกร่งทิ้งตัวลงทับเธออย่างหมดเรี่ยวหมดแรงก่อนจะหลับไปทันทีแสงแดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามาในห้องที่เปิดม่านทิ้งเอาไว้ คนตัวบางแสนเย้ายวนที่นอนตะแคงหันหน้าออกนอกระเบียงลืมตาขึ้นช้า ๆ เศษซากถุงยางอนามัยใช้แล้วหลายชิ้นที่ถูกถอดทิ้งบนพื้นข้างเตียงกับความหนักอึ้งที่พาดอยู่บนเอวทำให้มุมปากยกยิ้มชอบใจ ตอกย้ำว่าเรื่องเมื่อคืนเธอไม่ได้ฝันไปแรงขยับเพียงน้อยนิดของคนตัวบางทำให้คนตัวโตที่นอนซ้อนอยู่ด้านหลังรู้สึกตัวตื่น เขาอมยิ้มสมใจก่อนเอื้อมมือควานหาซองถุงยางอนามัยมาฉีกแล้วสวมทับท่อนเนื้อที่เหยียดขยายตั้งโด่ทันทีภายใต้ผ้าห่มผืนหนา เขาจับขาเธอยกขึ้

“ไปคุยกันหน่อยสิ ชิดจันทร์”“นี่คุณ ปล่อยฉันนะ”ชิดจันทร์ยืนขึ้นแล้วพยายามแกะมือที่แข็งราวคีมเหล็กออกจากข้อมือของตน เพลงขลุ่ยเห็นดังนั้นจึงลุกขึ้นแล้วตะปบมือลงไปบนมือใหญ่ของปัณณธีดวงตาสองคู่มองสบกัน สะท้อนแวววาบวับในความมืดจนน่ากลัวจะมีเรื่อง“ปล่อยลูกจัน”“คุณต่างหากที่ต้องปล่อย ผมจะพาคู่หมั้นไปคุยด้วย”“แต่ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ ปล่อย”ชิดจันทร์ยังคงพยายามสลัดมือเขาทิ้ง แต่ก็ยังทำไม่ได้ แถมเขายังออกแรงกำข้อมือเพิ่มขึ้นจนเธอเจ็บ“ลูกจันไม่อยากคุยด้วยก็ปล่อยสิครับ คุณปัณณ์”“คุณต่างหากที่ควรปล่อย เป็นคนนอก อย่าเข้ามายุ่งดีกว่า”“ผมเป็นเพื่อนลูกจัน”“แต่ผมกำลังจะเป็นผัว”เพลงขลุ่ยกัดกราม ขยับเข้าหาปัณณธีพร้อมผลักอกแกร่ง ปัณณธีเองก็ไม่ยอมแพ้ กระชากแขนของคนตัวเล็กมาหาจนได้แล้วผลักอกของเพลงขลุ่ยคืนจนถลาถอยหลังไปก้าวหนึ่งเพลงขลุ่ยถลาตาม เงื้อหมัดขึ้น สองสาวจึงรีบเข้ามาห้าม เพียงขิมกอดพี่ชายเอาไว้ มัสลินคว้าข้อมือข้างที่กำหมัดลงมากอด“ขลุ่ย ใจเย็น อย่ามีเรื่อง”เพียงขิมเอ่ยปลอบพี่ชาย เขาเย็นลงได้เพียงนิด แต่ก็ไม่อาจปล่อยให้ผู้ชายคนนั้นรังแกผู้หญิงที่เขารักได้“แต่เขาจะเอาลูกจันไป”“ไม่เป

ล่วงเข้าวันใหม่มาร่วมสองชั่วโมง เพียงขิมก็ทิ้งตัวพิงพนักโซฟา ดวงตากลมหรี่ปรือก่อนจะหลับไปในที่สุด“ไปละ”เพลงขลุ่ยเอ่ยแซวน้องสาวพร้อมส่ายหน้าระอาคนคออ่อน ทั้งที่กำลังหัวเราะขำมุกของเจ้าตัวอยู่แท้ ๆ แต่คนปล่อยมุกกลับหลับกลางอากาศเสียได้“เดี๋ยวฉันเอาขิมเข้าไปนอนในห้องก่อนนะ ยังจะกินอีกหรือเปล่า”ผู้ชายคนเดียวในกลุ่มเอ่ยถามเพื่อนอีกคนที่ยังคงมีสติดีกว่า ก็ได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้า จึงช้อนอุ้มน้องสาวเข้าไปนอนในห้องแล้วรีบออกมานั่งกินเหล้าต่อคราวนี้ทั้งห้องเงียบสนิท มีเพียงเสียงลมหายใจของทั้งคู่เพราะอีกฝ่ายไม่ใช่คนพูดมาก แถมทั้งคู่ยังจมจ่อมอยู่กับความคิดในใจ“ฉันไปฉี่ก่อนนะ”มัสลินลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ความเมาทำให้เธอเซถอยหลัง เพลงขลุ่ยจึงลุกขึ้นคว้าเอวเพื่อนรักเข้าหาตัว แล้วคนเมาทั้งคู่ก็ล้มลงไปนอนทับกันบนโซฟาโดยมีคนตัวบางนอนอยู่ด้านบนใบหน้าหนุ่มสาวห่างกันไม่ถึงคืบ ดวงตาสองคู่สบกันนิ่งนาน ก่อนคนตัวบางจะเบิกตากว้างตกใจและดีดตัวลุกขึ้น“ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”มัสลินเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ เพลงขลุ่ยจึงลุกขึ้นนั่ง มองบานประตูที่ปิดสนิทแล้วยกมือขึ้นแตะหน้าอก ปลอบประโลมหัวใจที่เต้นกระหน่ำจ

โทรศัพท์มือถือที่เงียบไปแล้วกรีดร้องขึ้นมาอีกครั้ง เรียกสติของชิดจันทร์กลับคืนมา เธอกดรับสายมือไม้สั่น พยายามควบคุมแล้วแต่ปลายเสียงก็ยังสั่นเครืออยู่ดี“พี่ยุตม์ มีอะไรเหรอคะ”ชื่อที่เธอเรียกดังเล็ดลอดออกมาจากประตูห้องน้ำทำให้คู่หมั้นหนุ่มถอนหายใจ กลัวว่าปลายสายจะเป็นคนรักของเธอ“แกอยู่ไหน ลูกจัน”“อยู่บ้านคุณย่าญาดาค่ะ”“อ้าว ไปทำอะไรที่นั่น”“เอ่อ คุณย่าให้คุณปัณณ์พามากินข้าวเย็นแล้วก็คุยเรื่องงานแต่ง พี่ยุตม์มีอะไรเหรอคะ หรือว่าแม่ให้มารับลูกจันกลับบ้าน”คนตัวบางลุกพรวดด้วยคิดว่าพี่ชายอาจมารอรับเธอที่หน้าคอนโดมิเนียม จะได้ใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างในการหนีกลับเสียเลย อยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว เธอต้องโดนเขาปล้ำแน่ ๆ“เปล่า พอดีพี่มางานวันเกิดเพื่อนที่ผับ เจอเพื่อนแกนั่งกินเหล้าอยู่คนเดียว เลยคิดว่าแกอาจจะมาด้วย”“ใครคะ ขลุ่ยเหรอ”เมื่อวานเธอเพิ่งไปเที่ยวผับกับเพื่อนสนิททั้งกลุ่ม ซึ่งเพื่อนที่สนิทสนมกันจริง ๆ ก็มีแค่นี้ ถ้าไปนั่งดื่มเหล้าคนเดียวคงจะเป็นชายหนุ่ม ซึ่งไม่แปลกอะไรถ้าเพลงขลุ่ยจะไปเที่ยวตามประสาหนุ่มโสด“เพียงขิม”“อะไรนะคะ ยัยขิมเหรอ เอ๊ะ วันนี้ไม่ได้นัดกันนี่คะ เมื่อคืนพวกเราไปเท

คนที่เพิ่งถึงจุดสุดยอดครั้งแรกในชีวิตนอนปรือตามองพี่ชายเพื่อนรักด้วยความสับสน หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำคร่อมจังหวะเมื่อเขาลุกขึ้นนั่งแล้วถอดกางเกงโยนทิ้งลงข้างเตียงเรือนร่างใหญ่โตมีลอนกล้ามเนื้อขึ้นชัดทุกลูก ผิวพรรณขาวผ่องพร้อมใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ทำเธอตัวสั่น ไหนจะสายตาคมกริบวาววับคู่นั้นที่มองสบตาเธอด้วยความปรารถนาร้อนแรงทำเธอหายใจติดขัดเรียวขาที่เป็นอิสระหุบเข้าหากันอย่างอัตโนมัติพร้อมขยับตัวหนีเมื่อไล่สายตามองลงไปเห็นตัวตนใหญ่โตที่น่าจะฆ่าเธอให้ตายได้ ปลายหัวเบ่งบานสีชมพูเข้มมันวาววับมีน้ำใส ๆ ไหลเยิ้มยาว ท่อนเนื้อขนาดมหึมาที่กะขนาดจากสายตาน่าจะประมาณข้อมือของเธอได้ มันดูเครียดแข็งมีเส้นเลือดปูดโปนเต็มลำน่ากลัวแม้ว่าเลือดในกายจะวิ่งไหลแล่นพล่าน แอลกอฮอล์และยาเสียสาวทำเธอร้อนผ่าวจนกายสั่นระริก แต่ความเป็นชายสีชมพูอ่อนไม่ได้ดูน่ารักเหมือนสีของมันเลยสักนิดทำเธอได้สติ“คุณ...”ดวงตาสับสนตื่นกลัวเกือบทำเขาใจอ่อน แต่ท่อนเนื้อที่แข็งเขม็งจนปวดหนึบไม่อาจทำให้เขาอ่อนข้อกับเธอได้ ในเมื่อเธอยินยอมพร้อมใจตั้งแต่แรก ต่อให้จะเปลี่ยนใจตอนนี้มันก็สายไปเสียแล้วเขาจับขาทั้งสองข้างแบอ้าออกกว้างสุ