Lahat ng Kabanata ng Uncensored รักต้องร้าย: Kabanata 51 - Kabanata 60

งานอีเวนต์เปิดตัวน้ำหอมกลิ่นใหม่ของแบรนด์ดังถูกจัดขึ้นอย่างหรูหราอลังการในห้างสสรรพสินค้าอันดับหนึ่งของเมืองไทย ชิดจันทร์และเหล่าดาราหนุ่มหล่อที่เป็นพรีเซ็นเตอร์นั่งนัวเนียกอดก่ายถ่ายทอดมนตร์เสน่ห์ของกลิ่นหอมท่ามกลางสวนกุหลาบหลากสีบนเวทีอันยิ่งใหญ่แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปราคาแพงสว่างวาบขึ้นไปทั่วบริเวณจนตาพร่า ก่อนการแสดงจะสิ้นสุดลงพร้อมด้วยการสัมภาษณ์พรีเซ็นเตอร์บนเวทีทุกอย่างดำเนินต่อไปจนเสร็จ รวมถึงการสัมภาษณ์ชิดจันทร์แบบส่วนตัวที่หน้าแบ็กดร็อปเธอตอบคำถามได้ดีอย่างมีสติ หลีกเลี่ยงความเข้าใจผิด รวมทั้งต้องตอบคำถามเรื่องงานแต่งงานตามข้อเท็จจริงที่ได้รับมาจากผู้ใหญ่เพราะถึงขั้นนี้แล้วคงไม่สามารถปฏิเสธได้อีกเหมือนจะจบลงแค่นี้ แต่แล้วแสงแฟลชก็สว่างวาบพร้อมเสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้งเมื่อหนุ่มหล่อทายาทเจ้าของธุรกิจนำเข้าและส่งออกสินค้าอุปโภคบริโภคชื่อดังเดินหอบดอกกุหลาบสีขาวช่อโตมาให้กำลังใจ“วันนี้ลูกจันสวยมากเลยครับ”รัฐปกที่ใบหน้าไร้ร่องรอยแดงช้ำยื่นช่อดอกไม้ให้พร้อมรอยยิ้ม ชิดจันทร์รับมาด้วยใบหน้ากระอักกระอ่วน“เอ่อ ขอบคุณมากค่ะรัฐ”“ขอถ่ายรูปคู่หน่อยนะคะ”“รู้จักกันมานานแล้วเหรอคะ ข

เพียงขิมเดินเร็ว ๆ ขึ้นไปนั่งในรถยนต์คันหรูสีดำมันปลาบ ทันทีที่ประตูรถปิดลง หมอหนุ่มก็คว้าร่างบางมาบดจูบดูดดื่ม มือใหญ่ล็อกท้ายทอยบังคับเธอเงยหน้าขึ้นรับเรียวลิ้นที่สอดแทรกเข้ากวาดต้อนความหวานอย่างหิวกระหายราวกับคนขาดน้ำมาแรมปีเธอจูบเขาตอบอยู่นานจนลมหายใจขาดห้วง จึงร้องประท้วงพร้อมใช้มือยันอกแกร่ง แต่เขากลับละมือข้างที่กอดเอวบางขึ้นมาสอดนิ้วจับมือเธอเอาไว้ ไม่ให้เธอผลักเขาออกไปอีกหมอหนุ่มยอมละริมฝีปากออกมาเพียงครู่ให้เธองับอากาศเข้าปอด เขาพรมจูบข้างแก้มลามเลยไปยังใบหูก่อนกระซิบเสียงแหบพร่า“ตอนจูบ...หายใจด้วยสิ เรื่องแค่นี้ก็ต้องให้สอนเหรอ เพียงขิม”สอนเสร็จก็ประกบปากปิดเสียงของเด็กช่างเถียง บดเบียดเคล้าคลึงหนักเบาด้วยความคิดถึงแทบขาดใจ“อื้อ คุณ...พอก่อน”เขาละริมฝีปากออกมาอย่างแสนเสียดาย กดจูบแก้มใสวนเวียนไปมาแล้วตัดใจกระชากรถออกตัวอย่างรวดเร็วด้วยตอนนี้หัวใจของเราลอยไปอยู่ที่ห้องนอนแล้วชยุตม์ดึงมือเพียงขิมให้เดินตามเข้าไปในห้องนอนทันทีที่มาถึง มือใหญ่จับเธอและเขาเปลื้องผ้าออกจนหมด ก่อนพาเธอนอนลงทับกันบนเตียงกว้างกำลังจะโน้มหน้าลงจูบเธออีกหนก็ต้องชะงักเมื่อเพียงขิมใช้มือทั้งสองข

เพลงเศร้าดังต่อเนื่องเร้าอารมณ์คนที่กำลังอกหักให้รู้สึกรวดร้าว เพลงขลุ่ยยกเหล้าเข้าปากแล้ววางแก้วกระทบโต๊ะดังลั่น มัสลินจึงรีบลนลานหยิบรีโมตมาเปลี่ยนเพลง“ฉันเปลี่ยนเพลงให้นะ”“ไม่ต้อง ฟังเพลงนี้แหละ”คนเมาทิ้งตัวพิงพนักโซฟา หลับตาลงช้า ๆ ร้องคลอตามเพลงเศร้าที่เข้ามากระแทกความรู้สึกอย่างจังจนปวดหนึบไปทั้งใจคนตัวบางวางรีโมตลง มองเพื่อนแล้วถอนหายใจ ที่เห็นเขาเป็นแบบนี้ใช่ว่าเธอเองจะไม่เจ็บปวด เธอเจ็บปวดมากที่ไม่สามารถช่วยเขาให้พ้นความทุกข์ได้แต่จะทำอย่างไร ในเมื่ออีกฝ่าย...ไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกับที่เขารู้สึกมันไม่ต่างอะไรกับเธอเลย ที่กำลังรู้สึกกับเขา แต่เขาไม่เคยมีความรู้สึกอะไรให้ นอกจากเพื่อนสนิทเท่านั้นเธอรู้ว่าการต้องเก็บงำซ่อนเร้น เจียมตัวเจียมหัวใจเพื่อพบกับการอกหักโดยที่ยังไม่ทันได้เริ่มมันเจ็บปวดเพียงไหน ถ้าเป็นคนอื่นคงได้ลองกันสักตั้ง ให้รู้กันไปเลยว่าอีกฝ่ายจะตอบรับหรือปฏิเสธแต่นี่อีกฝ่ายคือคนที่อยู่ข้างกายกันในสถานะเพื่อนมาตลอดหลายปี หากทำอะไรบุ่มบ่ามรังแต่จะทำให้มองหน้ากันไม่ติดเสียเปล่า ๆโดยเฉพาะแค่มองสายตาที่ว่างเปล่าไร้ความรู้สึกอย่างอื่นแอบแฝงนั้น ก็รู้แล้วว่าเราไ

หนุ่มสาวบดจูบลึกซึ้งเร่าร้อนจนเสียงริมฝีปากต้องกระทบกันฟังดูลามก ลิ้นสากสอดเข้ากวาดต้อนความหวานในโพรงอุ่น ก่อนไล้เลียไล่เกี่ยวพันดูดดึงลิ้นเล็กจนเธอต้องแลบมันออกมาให้เขาทำตามใจบุหรี่ที่อยู่ในมือเขาถูกกดลงในถาดเขี่ยบุหรี่ ดวงตาคมกริบมองคนใบหน้าสวยงามที่หลับตาพริ้มแล้วหัวใจเต้นระรัว ดันเธอลงนอนบนโซฟาตัวยาวโดยมีเขาทาบทับทั้งที่ริมฝีปากยังไม่ยอมละออกจากกันแม้แต่น้อยคนตัวบางหอบสะท้าน ร้องครางผะแผ่วประท้วง เขาจึงละริมฝีปากมาจูบไซ้ไล้เลียซอกคอหอมกรุ่นกลิ่นโลชัน เธอแหงนหน้ายินยอมให้เขารังแกแล้วสิ้นราวกับคนไม่มีสติอยู่กับตัวมือใหญ่บีบขยำความอวบอิ่มของวัยสาว สัมผัสแน่นเด้งสู้มือทำคนตัวโตคำรามชอบใจ ละมือมาปลดกระดุมชุดนอนของเธอทีละเม็ดแล้วถอดโยนทิ้งเมื่อมันไม่ทันใจบราเซียผ้าลูกไม้สีดำคือรายต่อไปที่ถูกถอด ตามด้วยเสื้อยืดของเขาที่ถูกโยนลงไปกองรวมกันบนพื้นหน้าอกอวบอิ่มใหญ่โตเกินตัวที่มีปลายยอดสีชมพูขนาดเล็กน่ารักทำเขาชอบใจ ยกมือสองข้างขึ้นลูบไล้เคล้นคลึงหนักเบาเร้าอารมณ์จนเธอส่งเสียงครางเบา ๆ แล้วโอบแขนขึ้นกอดลำคอแกร่งเมื่อเขายังคงไซ้ซอกคอเธอไม่เลิก“อืม มัส เธอหอมจัง”คนตัวโตครางออกมาราวละเมอ

“ขลุ่ย ใจเย็นดิ๊ จะรีบไปไหน”เพียงขิมวิ่งคว้าแขนพี่ชายเอาไว้ได้ทันก่อนที่เขาจะเข้าไปในลิฟต์ คนตัวโตหันมองหน้าน้องสาวอย่างไม่สบอารมณ์ ทั้งที่ปกตินอกจากสายตาเบื่อหน่ายระอาใจในความดื้อแล้ว เธอก็จะเห็นเพียงแววตารักใคร่อย่างจริงใจมาตั้งแต่จำความได้“หิวไม่ใช่หรือไง อยากกินแกงคั่วหอยขมนี่ จะให้แวะที่ร้านมัสหรือจะกลับไปกินข้าวบ้าน”พูดพลางดึงน้องสาวเข้ามาในลิฟต์ เมื่อกดลงชั้นจอดรถแล้วก็ถอนหายใจเมื่อดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องเขาเขม็ง“ว่าไง มีอะไรอีกล่ะ”“แกหงุดหงิดอะไร หรือหงุดหงิดที่ไม่ได้ไปนอนกับสาว ๆ”“ไม่ใช่เรื่องนั้น ฉันแค่ไม่ชอบใจที่มัสไปเดทกับหมอนั่น”“รู้จักเหรอ พี่เคลวินน่ะ”“อืม รู้”จะไม่รู้จักได้อย่างไร ก็คนหนุ่มรูปหล่อในแววดวงนักธุรกิจ มักได้เจอกันหลายครั้งตามงานที่เป็นทางการและงานปาร์ตี้สุดเหวี่ยง แน่นอนว่ารูปหล่อพ่อรวยขนาดนั้นไม่เคยขาดแคลนผู้หญิงแล้วเงียบ ๆ เรียบ ๆ อย่างมัสลิน จะไปทันเกมผู้ชายแบบนี้ได้อย่างไรขนาดเขา...เธอยังไม่ทันเลย ยังโดนเขาจับกินจนถึงเช้าด้วยข้ออ้างว่าเมามันไม่มีจริงหรอกที่เมาจนไม่มีสติถึงขั้นมีอะไรกันอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว มันมีแค่อยากทำและจะต้องทำ...โดยไม่ห