All Chapters of เมื่อเขาไม่รัก: Chapter 21 - Chapter 30

67 Chapters

บทที่ 20

น้ำเฉอะแฉะไหลอาบหน้าขาแกร่ง“สาวน้อยเธอร้อนแล้วฐิ โคตรอยากXXXตอนนี้เลย” คำแสนลามกของเขายังปลุกเร้าเธอได้ดี“อา...พี่ธรณ์หนูไม่ไหว”“อยากโดนXXXยังฐิ”“อื้อ...อยากแล้วค่ะ อา” เสียงของผู้หญิงที่ดังอยู่นี้เป็นใครกันฐิสาก็ไม่แน่ใจว่าใช่ตัวเธอจริงหรือเปล่า ทุกคำพูดคำจาของเธอคนนี้ราวกับไม่ใช่ฐิสาที่เธอเองรู้จักเธอแอ่นหน้าอกรับสัมผัสเร่าร้อนจากฝ่ามือหนา เรียวขาแยกออกจากกันถูไถกลีบสาวกับหน้าขาแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม หน้าท้องแบนก็โดนเขาปลุกเร้าด้วยฝ่ามือที่ลูบไล้เบา ๆ ราวกับกำลังลูบอยู่บนปุยนุ่น ข้างหูและซอกคอเขาก็ปลุกเร้าเธอด้วยคำพูดแสนลามกบทที่ 15 สอนสวาท “ตรงนี้ฐิเคยบี้มันไหมครับ” เขาวางปลายนิ้วตรงที่ถามเธอว่า ‘เคยบี้’ ไหม“อา...ไม่ค่ะ ไม่เคย” เธอส่ายหน้าพร้อมทั้งครางกระเส่าเมื่อเขาเริ่มแตะต้องติ่งสวาทที่บวมเป่งด้วยความต้องการ“บี้แบบนี้นะเบา ๆ วน ๆ”คำที่เขากระซิบข้างหูด้วยเสียงแหบแห้งนั่นยิ่งสร้างความเร้าใจ สองขาเรียวแบะอ้าให้เขาได้บดบี้ขยี้รัว ร่างบางขยับสะโพกหนีแต่ก็หนีไม่ได้ด้วยมีร่างใหญ่ทาบทับอยู่ด้านหลัง เนื้อแนบเนื้อเธอรู้ว่าท่อนลำแข็งขืนและร้อนนั่นคือท่อนอะไร “อา...พ
Read more

บทที่ 21

เขาตวัดเลียจากล่างไปซ้ายและไปขวา ส่วนไหนที่เสียงครางเธอหนักหน่วงเขาก็เน้นย้ำให้สาวเจ้าอีกครา น้ำหวานทะลักทลายอาบริมฝีปากและร่องรักมือหนาหยิบเครื่องป้องกันเข้าสวมกับลำเอ็นขนาดใหญ่ ลิ้นร้อนยังคงปรนเปรอเธอไม่หยุด“หนูเสียวมาก จะแตกอีกแล้ว ฮือ Xหนูจะแตกแล้ว” เธอครางอย่างไม่อาจห้ามตัวเองได้ เพิ่งได้รับรู้ก็เวลานี้ว่าการสบถและปลดปล่อยคำพูดหยาบโลนในเวลานี้ช่างดีเหลือเกินเสียงครางหวานของเธอยิ่งปลุกเร้าให้เขา ลงลิ้นหนักขึ้น เร็วขึ้นและดูดติ่งเธอจนแทบจะขาดติดปาก เสียงกรีดร้องดังคับห้องเมื่อเธอเสร็จสมรุนแรงในจังหวะที่ธรณ์ดูดติ่งเธอน้ำหวานฉีดพ่นเลอะเปรอะเปื้อนเป็นแอ่งกว้าง กลิ่นสวาททำหัวใจและหัวล่างของเขาพองโตยิ่งกว่าเดิม ชายหนุ่มยันกายและจดจ่อสิ่งนั้นกับกลีบเนื้อกึก!!!“อ๊ะ! เจ็บ” แค่หัวก็ต้องหยุด“ผ่อนคลายที่รัก” ธรณ์แนบร่างใหญ่เข้ากับร่างเล็ก ให้เธอโอบกอดเขาด้วยแขนเรียว มอบจูบหวานให้เธอได้ผ่อนคลาย ค่อย ๆ ขยับให้รุกล้ำเธอมากขึ้นทีละนิด ความคับแน่นของเธอทำเขาเองแทบแตกแค่ปากอ่าว“เจ็บ หนูเจ็บ” ฐิสาพยายามแล้วแต่ว่ามันเจ็บเหลือเกิน เธอน้ำตาคลอกังวลว่าจะให้ความสุขเขาไม่ได้ ทั้งที่เขาทำให้เธอสุขส
Read more

บทที่ 22

“อ๋อ นี่ว่ากระเป๋าฉันกระจอกสินะ” ฐิสาคร้านจะใส่ใจ เธอรีบเดินตรงไปยังตึกเรียนนัดกับเพื่อนไว้แถวลานหน้าตึก“ฐิ!” เสียงหวานของดาหลาดังทันทีเมื่อเห็นร่างบางของเพื่อนที่หอบของพะรุงพะรัง“เอาอะไรมาเยอะแยะ” ดาหลาถามเพื่อนและปรี่เข้ามาช่วยถือ“ขนมน่ะ ป้าฝากมาให้” ฐิสาเล่าให้ดาหลาฟังว่าเธอต้องไปธุระที่ต่างจังหวัด“ดีเลยกำลังหิว” ดาหลาค้นหาขนมที่ตัวเองชอบก่อนจะรีบส่งเข้าปาก“กินไม่กลัวอ้วนเลยนะเดล” เสียงทุ้มแสนคุ้นเคยของเพื่อนดังขึ้น“อะย่อย” คนไม่กลัวอ้วนพูดในขณะที่ของยังเต็มปาก“กินขนมสิปาย” ฐิสาบอกกับเพื่อนชายที่เพิ่งเดินเข้ามา ชายหนุ่มนั่งลงข้างฐิสาเลือกดูขนมในถุงของเพื่อนสาวก่อนจะหยิบออกมาสองห่อเปิดถุงและยื่นขนมไปจ่อปากคนตรงหน้า ดาหลาอ้าปากรับและเคี้ยวตุ้ย ๆ“มียาพิษไหม” คนถูกถามส่ายหน้า จากนั้นชายหนุ่มก็หยิบขนมขึ้นมาเคี้ยวเองอย่างสบายอารมณ์“มีข่าวมาเล่า” ปฏิพัทธ์พูดจีบปากจีบคอขึ้นมาทันทีเมื่อมีเรื่องเด็ดมาเล่า“เรื่อง?” สองสาวผู้ไม่ใส่ใจเรื่องชาวบ้านแต่ถือคติว่ารู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหามก็ถามทันที ปฏิพัทธ์หยิบมือถือและเข้าแอปพลิเคชันชื่อดังที่มีเพจจอมแฉสำหรับนักศึกษาเพื่อเมาท์นักศึกษาด้วย
Read more

บทที่ 23

ฐิสาเข้าใจคำว่า ‘จินตนาการไปไกลกว่าความรู้’ ก็วันนี้ จากเรื่องเธอไปซื้อของเข้าบ้านกับธรณ์บังเอิญเจออินน์ จากนั้นเขาก็จ้างเธอขับรถมามหาวิทยาลัยเพราะอยากให้รถได้วิ่งบ้างเรื่องมันมีแค่นี้เอง หากแต่จินตนาการของเหล่าคนในกลุ่มลับช่างบรรเจิดกว้างไกล แม้แต่ผู้เป็นข่าวยังอึ้งกับจินตนาการของพวกเขาหรือว่าเธอควรบอกเพื่อนว่าคุณทนายของเธอไม่ได้ซุกลูกไว้นะ ที่เห็นน่ะแม่บ้าน ซึ่งตอนนี้อยู่ในตำแหน่งเมียลับเมียลับ...ก็ลับนั่นแหละตอนนี้เรื่องของเรายังไม่มีใครรู้นี่นา ฐิสาคิดว่าเรื่องนี้ควรจะลับต่อไปเพราะฟังจากข่าวที่เพื่อนเล่าให้ฟังวันนี้แล้ว ถ้าเธอกับธรณ์เปิดตัวคาดว่าข่าวของเธอคงหนักกว่านี้เธอเพิ่งรู้ว่าเขาเป็นคนดัง“ถ้าลูกเขาเรียนปีหนึ่ง เท่ากับว่าเขามีลูกตั้งแต่ตอนไหน” ปฏิพัทธ์ยังไม่หยุดจินตนาการ“น่าจะมีตั้งแต่ยี่สิบนะ เด็กเรียนปีหนึ่งก็สิบแปดสิบเก้า” ดาหลาเสริม“เขาเล่าว่าคุณเขาทำสาวท้อง ก็เลยให้พ่อแม่จดทะเบียนเป็นบุตร อย่างว่าแหละเนอะมีกฎหมายอยู่ในมือ ถ้าเป็นตาสีตาสาทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้หรอก”ปฏิพัทธ์ยังคงเล่าข้อมูลที่ได้จากกลุ่มอย่างเมามัน หากฐิสาไม่ใช่คนที่กำลังโดนนินทาอยู่นี้เธอคงสนใจกับเรื่
Read more

บทที่ 24

“นี่คนคิดว่ารูปนี้คือกูไปกับลูกแล้วเจอไอ้อินน์”ธรณ์ถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ“ใช่ เออ อินน์มึงเห็นหน้าลูกมันแล้วเป็นไง” ทศทิศตอบคำถามของธรณ์และหันไปตั้งคำถามกับอินน์ต่อ“อืม ก็เหมือนพ่อลูก” อินน์ตอบยิ้ม ๆ นั่งพิงหลังอย่างสบายใจ เห็นหน้าธรณ์เดี๋ยวซีดเดี๋ยวแดงด้วยความโมโหเขา“นั่นเมียไม่ใช่ลูก แม่งกูจะฟ้องแม่งหมดเลย” ธรณ์โวยวาย“มึงจะฟ้องใคร”“ก็ไอ้พวกที่ปล่อยข่าวว่ากูซุกลูกไง หน้ากูกับฐิสาไม่ได้ต่างกันขนาดนั้นไหม” ธรณ์ยังคงโวยวายหมดลุกทนายผู้เข้มขรึม“เขาใช้อักษรย่ออีกอย่างข่าวพวกนี้อยู่ในไลน์กลุ่มปิด ที่มึงโกรธเพราะข่าวว่ามึงซุกลูก แต่ถ้าเป็นข่าวซุกเมียมึงจะไม่โกรธว่างั้น”“ก็เออสิวะ” ธรณ์ตอบทศทิศอย่างหัวเสีย สุ้มเสียงบ่งบอกถึงความไม่พอใจ“ตกลงมันซุกเมีย” ทศทิศหันไปคุยกับอินน์ คนฟังก็พยักหน้า“เมียเด็กด้วย เด็กกว่าน้องใบอีก” อินน์ขยายความเพราะเด็กที่ธรณ์พาไปด้วยนั้นเขาประเมินด้วยสายตาไม่น่าจะอายุเกินยี่สิบ“ธรณ์มึงไม่ได้พรากผู้เยาว์ใช่ไหม” ทศทิศถามเพื่อนอย่างเป็นห่วง“มึงจะบ้าเหรอ ฐิสาอายุยี่สิบแล้ว” เจ้าของคดีซุกลูกแต่ความจริงคือซุกเมียโวยวายอีกรอบ ธรณ์ยังหัวเสียกับข่าวลือที่เพื่
Read more

บทที่ 25

บทที่ 18 ตาแข็งมากฐิสากลับมาถึงบ้านในเวลาห้าโมงเย็น ข้อความที่ได้รับจากธรณ์คือไม่ต้องรอรับประทานอาหารเย็น เธอจึงเลือกทำเมนูง่าย ๆ อย่างไข่ต้มกินกับผักหลังจากกินข้าวเย็นเรียบร้อยฐิสาก็เริ่มทำความสะอาด ห้องที่ไม่มีอุปกรณ์วางเยอะเธอเลือกใช้เครื่องดูดฝุ่น ซึ่งสามารถตั้งเวลาทำงานและฟังก์ชันต่าง ๆ ผ่านทางแอปพลิเคชันถึงหัวจิตหัวใจจะไม่ค่อยมีสติแต่เธอก็พยายามดึงตัวเองให้จดจ่อกับงานที่ตัวเองรับผิดชอบ ทั้งที่เวลานี้ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เรื่องข่าวฐิสายังไม่แน่ใจว่าควรบอกเขาหรือเปล่าหรือควรเงียบจวบจนเวลาผ่านถึงสองทุ่มธรณ์ก็กลับเข้าบ้าน เธอรอเขาในห้องใหญ่ หลังจากข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก เธอก็ย้ายขึ้นมานอนบนห้องนอนเดียวกับเขาทนายหนุ่มที่นอนคนเดียวมาตั้งแต่สร้างบ้านหลังนี้แต่กลับนอนคนเดียวไม่ได้อีกต่อไปตั้งแต่กลับมาจากภูเก็ต ถึงรู้ว่าเป็นแผนการของเขา แต่เธอก็พร้อมให้เขาล่อลวง“กลับมาแล้ว” เสียงคนที่เพิ่งเดินเข้าห้องเอ่ยทักทายคนบนเตียง“กินข้าวมาแล้วใช่ไหมคะ” เธอถามอย่างกระตือรือร้นรีบเดินไปช่วยเขาถอดสูท“อืม” เขาประหยัดคำจนฐิสารู้สึกหวิวในใจ“พี่จะอาบน้ำ” ธรณ์ว่าหลังจากนั้นก็ตรงไปยังห้องน้ำทัน
Read more

บทที่ 26

“อ้าว เป็นทนายดังเลี้ยงต้อย” ฐิสาอธิบายต่อ“เธอเป็นผู้ใหญ่แล้ว บรรลุนิติภาวะแล้ว อีกอย่างเราสองคนก็โสด ทำไมจะคบกันไม่ได้ เราไม่ได้ทำอะไรผิด”“แต่ว่าภาพลักษณ์พี่จะไม่ดี” ฐิสายังกังวลกลัวว่าคนจะพูดไปทั่ว“ไม่ดียังไง ก็บอกแล้วว่าเราไม่ได้ทำผิดกฎหมาย ถ้าคนจะไม่จ้างพี่ว่าความเพราะมีเมียเด็กที่อายุน้อยกว่าสิบแปดปีก็แล้วแต่เลยครับ พี่ก็ไม่อยากได้คนจิตใจแคบแบบนั้นเป็นลูกความเหมือนกัน”ธรณ์ยักไหล่แสดงอาการอย่างไม่แคร์“หนูว่าจะเปลี่ยนเอามอเตอร์ไซค์ไปมอดีกว่า ไม่อยากให้คนเห็น” ฐิสาตัดสินใจว่าช่วงนี้เธอเปลี่ยนเป็นขี่มอเตอร์ไซค์ไปมหาวิทยาลัยน่าจะดีกว่า“อย่าให้ความคิดคนอื่นมีอิทธิพลกับชีวิตเราขนาดนั้น เอารถยนต์ไปนั่นแหละ เกิดเธอรถล้มบาดเจ็บขึ้นมาพี่จะทำยังไง” ฐิสาได้ฟังก็น้ำตารื้น กอดเอวเขาแน่นกว่าเดิม“ห่วงหนูเหรอ”“ห่วงตัวเองเนี่ย จะกินอะไร” ธรณ์ประชดคนขี้อ้อน“ห่วงก็บอกห่วงเถอะ ทำเขินเห็นนะว่าหูแดง ถึงหน้าจะตึงช่วยปกปิด แต่หูคุณพี่แดงใช่ย่อยนะเจ้าคะ”ฐิสาล้อเลียนคนเขินจนหูแดง ถึงหน้าเขาจะตึงไม่แสดงอาการแต่หูแดงนี่ปกปิดไม่ได้เลย“แกล้งพี่เหรอ มานี่เลย”“ว้าย! ไปไหนคะ” ฐิสาร้องโวยวายเมื่อเขาลากเ
Read more

บทที่ 27

แต่เมื่อเด็กที่อยู่ในท้องเป็นช่วงเวลาที่คาบเกี่ยวระหว่างคนใหม่กับคนเก่า แฟนของเธอจึงขอให้ตรวจดีเอ็นเอของเด็กในครรภ์ และก็เป็นอย่างที่เขาสงสัยเด็กในท้องไม่ใช่ลูกของแฟนเธอ ทันทีที่เขารู้ว่าลูกในท้องไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของตนเอง เขาก็ทิ้งเธอและลูกทันทีนอกจากนี้ยังทิ้งถ้อยคำแสนเจ็บใจไว้ด้วย‘เอาเด็กนี่ออกซะ!!!’ เธอไม่อยากเอาเด็กออกแต่ก็ไม่มีปัญหาจะเลี้ยงดูอีกชีวิตหนึ่งได้ตามลำพัง“พี่ธรณ์!” หญิงสาวเรียกคนตรงหน้าเมื่อเห็นว่าเขาสติหลุดไปแล้ว“ว่าไงนะ” ธรณ์ถามคล้ายคนละเมอ ถึงพยายามตั้งสติมากแค่ไหนแต่เวลานี้สติเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขารู้นิสัยอดีตเด็กเลี้ยงอย่างดาวิกาดี เรื่องนี้ถ้าเธอไม่มั่นใจเธอไม่กล้ามาหาเขาหรอกเวลานี้ใจเขาเกินครึ่งเชื่อว่าเด็กในท้องเป็นลูกของเขาจริง ๆ ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ที่อยู่ด้วยกันเขาคงดีใจไม่น้อยที่ดาวิกาจะตั้งครรภ์ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ตอนที่เขามีฐิสาอยู่แล้ว “ถ้าพี่ไม่อยากเก็บเด็กนี่ไว้ก็ไม่เป็นไร ดิวแค่มาบอกให้พี่ช่วยตัดสินใจ ในฐานะที่เขาเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของพี่”มือบางของดาวิกากำหมัดแน่น จะโทษใครได้เล่าในเมื่อเรื่องนี้ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นโชคชะตาช่างเล่นต
Read more

บทที่ 28

บทที่ 20 ยี่สิบสี่ชั่วโมงกลับมาถึงบ้านในเวลาเกือบหนึ่งทุ่ม ธรณ์เห็นคนวุ่นวายทำกับข้าวอยู่หน้าเตา เขาบอกเธอแล้วว่าจะกลับมากินข้าวบ้านร่างใหญ่เดินหยุดมองคนตัวเล็กกำลังช้อนฟองน้ำแกงออกอย่างตั้งอกตั้งใจ ไม่แปลกใจเลยที่อาหารเธอจะอร่อยทุกเมนู คงเพราะเธอใส่ใจลงไปด้วยเวลาทำ“อุ๊ย! พี่ธรณ์ตกใจหมด” ฐิสาอุทานอย่างตกใจเมื่อโดนสวมกอดด้านหลัง“น่ากินจัง”“เดี๋ยวก็กินได้แล้วค่ะ พี่ไปอาบน้ำก่อนไหมคะ”“ไม่ อยากอยู่ตรงนี้กับเธอ” คำพูดเขาทำคนโดนกอดน้ำตาไหลอาบทั้งสองแก้ม สะอื้นไห้ในอ้อมกอดเขา“พี่ขอโทษนะ เป็นเพราะพี่” ธรณ์เองก็น้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองไม่ต่างกับเธอ อยากให้เรื่องในวันนี้เป็นเพียงความฝันร่างบางหันกลับมามองคนตัวโต ใบหน้าของเขามีหยาดน้ำตาไม่ต่างจากเธอ ไม่ใช่แค่เธอที่อึดอัดกับเรื่องนี้ เขาเองก็คงไม่ต่างกัน“ไม่ใช่ความผิดของพี่ พี่จะขอโทษทำไม ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ก็ช่วยกันแก้ไปนะคะ”มือบางเล็ก ๆ เช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือ“จริงนะฐิ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเธอจะอยู่ข้างพี่ใช่ไหม”“หนูจะอยู่ข้างพี่นะคะ หนูจะอยู่ตรงนี้ไม่ยอมไปไหน” เธอสวมกอดเขาแน่น ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นถ้าเขาไม่ปล่อยมือเธอ เธอก็จะ
Read more

บทที่ 29

“สิบล้าน! แลกกับลูก เธอใช้เงินนี้ไปตั้งตัวกับแฟนเธอได้เลยนะ” หวังว่าดาวิกาที่เคยชื่นชอบเงินของเขาจะยอมรับข้อตกลงนี้“นี่พี่ธรณ์คิดว่าดิวต้องการเงินจากพี่เหรอ ถ้าดิวต้องการเงินดิวก็เสนอพี่ตั้งแต่แรกแล้ว” ดาวิกาหัวเสียกับข้อเสนอที่เห็นแก่ตัวของผู้ชายตรงหน้า“เธอก็รู้ว่าพี่แต่งงานกับเธอไม่ได้ พี่ไม่ได้รักเธอแล้ว พี่มีคนที่พี่รักแล้ว”“พี่คบกับมันกี่เดือนกี่วันพี่กล้าใช้คำว่ารักกับเด็กนั่นเหรอ อย่าลืมสิคะว่าเราอยู่ด้วยกันตั้งสามปี กลับมาใช้ชีวิตด้วยกันทำเพื่อลูกของเราได้ไหมพี่ธรณ์ ได้ไหมคะ”ดาวิกาโผเข้ากอดธรณ์ไว้แน่น ธรณ์ไม่กล้าผลักเธอออกเพราะกลัวจะกระทบกระเทือนถึงเด็กในท้องหลังจากส่งดาวิกาที่โรงแรมธรณ์ก็ตรงกลับบ้านทันที เรื่องนี้เขาคิดคนเดียวจนหัวจะระเบิดแล้ว กลับมาถึงบ้านเห็นฐิสานั่งเหม่ออยู่ริมสระว่ายน้ำ เขาเห็นกระป๋องเบียร์วางไว้อยู่ไม่ไกล“ทำไมวันนี้เด็กดีของพี่ถึงได้แอบมาดื่มเบียร์ได้คะ” เขาทรุดกายนั่งลงข้างเธอ ดึงเธอมาซบบนอก“ผลเป็นไงบ้างคะ”เธอพอเดาผลตรวจได้ ถ้าไม่ใช่ลูกเขา ธรณ์ต้องโทรมาบอกเธอตั้งแต่ทราบผลแล้ว ที่เขารอมาบอกเธอด้วยตัวเอง คงเพราะเด็กในท้องเป็นลูกของเขาจริง ๆ“ลูกพี
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status