หญิงสาวร่างอวบอิ่มยืนมองเมืองที่เธอจากไปเกือบห้าปีด้วยหัวใจอิ่มเอิบ การได้กลับบ้านเป็นความสุขของคนอยู่ไกลบ้านในวันที่เดินจากลูก เธอขอร้องกับธรณ์ว่าไม่ต้องบอกเรื่องของเธอกับลูก เธอจะกลับมาหาเมื่อพร้อม ใช้เวลาถึงสี่ปีกว่าถึงจะพร้อมมาสู้หน้าลูก“คุณดิวเชิญครับ” เสียงพนักงานขับรถที่ธรณ์ส่งมารับ มาถึงตามเวลาที่นัดไว้ สถานที่นัดพบวันนี้แน่นอนว่าต้องเป็นบ้านของธรณ์เพราะต้องการให้บรรยากาศเป็นกันเองธรณ์จึงเลือกเวลาช่วงบ่ายแก่ของวัน ซึ่งเป็นเวลาที่ธีรามักว่ายน้ำเล่น เขาบอกกับลูกว่าวันนี้จะมีคนมาเล่นน้ำด้วย“สวัสดีค่ะ น้องธีร่า” เสียงของดาวิกาสั่นเล็กน้อยเมื่อเอ่ยทักทายลูกสาวครั้งแรก“สวัสดีค่ะ คุณน้า...น้าดิว” ธีราเอ่ยทักทายแม่แท้ ๆ ด้วยคำว่าคุณน้าอย่างที่พ่อสอนไว้ก่อนหน้าทั้งธรณ์และดาวิกาตกลงกันว่าจะให้ลูกสาวรู้จักดาวิกาในฐานะน้าก่อน เมื่อสนิทสนมกันแล้วค่อยบอกเด็กหญิงว่าดาวิกาเป็นแม่ “มามี้มาเล่นน้ำกันค่ะ” สระว่ายน้ำข้างบ้านของธรณ์ในเวลานี้เต็มไปด้วยของเล่นลอยน้ำ ธีราสนุกสนานกับห่วงยางและสไลเดอร์โดยที่มีฐิสาและดิวที่เล่นเป็นเพื่อนอยู่ไม่ไกล “พักเหนื่อยแป๊บค่ะ ไม่ไหวแล้ว” เมื
Read more