All Chapters of เมื่อเขาไม่รัก: Chapter 41 - Chapter 50

ตำแหน่งผู้ช่วยที่ธรณ์ตั้งให้เธอ งานแรกคือการนอนเล่นบนโซฟาไถฟีดดูเสื้อผ้าสวย ๆ ให้น้องธีรา ลูกเธอน่ารักมากใส่อะไรก็สวย ทำผมทรงไหนก็รอดวันนี้ไปเรียนเธอแค่ถักเปียสองข้างให้ลูกสาว เธอกับธีรานัดกันไว้แล้วว่าวันหยุดจะหาทรงผมเก๋ ๆ ทำเป็นคู่กัน แต่น่าเสียดายที่ฐิสาไว้ผมสั้นจึงทำทรงผมไม่ได้มากนักธรณ์ลอบมองคนที่ใส่ชุดเดรสรัดรูปสีดำสนิทและคลุมทับด้วยเบลเซอร์สีชมพูหวาน เดรสรัดรูปนั่นคว้านเล็กน้อย แต่หน้าอกหน้าใจของฐิสาทำให้หัวใจคนมองเต้นแรงอา...อยู่ ๆ ก็อยากกินนมฉากรักในห้องทำงานผุดขึ้นมาในหัว แต่เพราะห้องนี้ไม่เก็บเสียง เขาจึงปัดตกเรื่องกิจกรรมวาบหวิว“เมื่อเช้าลูกงอแงไหม”“ไม่นะคะ บอกว่าเย็นนี้จะไปรับ ธีร่าก็ยิ้มแฉ่งแล้วค่ะ”ธรณ์จะไปส่งลูกทุกเช้า แต่ช่วงเย็นส่วนมากเป็นมาลีและเดวิดที่ไปรับมากกว่า แต่พอวันนี้มามี้บอกว่าจะไปรับเอง เด็กหญิงตัวเล็กทั้งดีใจและตื่นเต้น“ตอนนี้ธีร่าติดเธอมากกว่าพี่อีก” คำพูดราวกับว่าน้อยใจ ทำคนฟังยิ้ม “ก็ติดหนูทั้งพ่อทั้งลูกนั่นแหละ”“เออก็จริง”คำพูดของฐิสาไม่เกินจริงเลยสักนิด เขากับลูกติดเธอมาก เรียกว่าห่างกันแค่ตอนเข้าห้องน้ำ“ฐิ เธออยากถ่ายรูปพรีเวดดิ้งที่ไห

“สวัสดีค่ะน้ามิน” ธีรายกมือขึ้นไหว้เลขาของพ่ออย่างคุ้นเคย“อ้าว! น้องธีร่า มาได้ยังไงคะ” มินตรารีบปรี่มาย่อตัวคุยกับเด็กหญิงตัวน้อย“มามี้ไปรับค่ะ” มินตรามองผ่านหลังเด็กหญิงตัวน้อย เห็นคนที่เพิ่งเดินพ้นประตูสำนักงานเข้ามา“ออ” เธอขานรับเบา ๆ“คุณมินเดี๋ยวฐิฝากพาธีร่าเข้าห้องพี่ธรณ์หน่อยนะคะ ขอเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่งค่ะ” ฐิสาบอกกับเลขาของธรณ์ก่อนจะรีบเดินไปทางห้องน้ำไม่รู้ว่ากินอะไรเข้าไปเธอถึงได้ท้องไส้ปั่นป่วนแบบนี้“ค่ะ” มินตราขานรับก่อนจะพาเด็กหญิงตัวน้อยเข้าไปรอในห้องทำงานของธรณ์“ธีร่าชอบห้องทำงานพ่อที่สุด” เมื่อเข้ามาในห้องทำงานของผู้เป็นพ่อ สิ่งแรกที่เธอตรงไปคือโซฟาตัวใหญ่กระโดดขึ้นโซฟานอนกลิ้ง ๆ“ค่อย ๆ ค่ะลูกเดี๋ยวตก” มินตราร้องห้าม“อุ๊ย! มีขนมด้วย ธีร่ากินได้ไหมคะ”“ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้!” เด็กหญิงตัวน้อยหน้าเสียเมื่อมินตราตะคอกเสียงดัง“โอ๋ ๆ น้ามินขอโทษนะคะ ขนมมันเสียแล้วน้ามินเอาไปเก็บก่อนนะคะ เดี๋ยวเอาอันใหม่มาให้ค่ะ” มินตรารีบเก็บขนมครกในจานออกไปทันทีมินตรารีบนำขนมครกเจ้าปัญหาวางไว้ในส่วนของแพนทรีของสำนักงาน“เกือบไปแล้ว” เธอบ่นพึมพำก่อนจะรีบกลับไปห้องทำงานของธรณ์“ขนมค่ะน้อง

ตับ! แรงและเน้น ๆ จุกจนเธอใกล้จะสุขสม ร้องครางเบา ๆ อยากได้มากกว่านี้ตับ ตับ ตับอา...สามครั้งติดที่เขากระหน่ำเข้าหาไม่ยั้งแรง ไม่อ่อนโยน และสามครั้งเน้น ๆ นี้ที่พาเขาและเธอเยือนสวรรค์“อา...” ปลายเท้าของทั้งสองจิกกับพื้นกระเบื้อง เขาแอ่นกายปลดปล่อยและฝากทั้งหมดไว้ในกายเธอ น้ำรัก น้ำเขาและน้ำเธอ ไหลอาบข้างขาด้านในกลิ่นสวาทคละคลุ้งทั่วห้องน้ำ“พี่ล้างให้”“อา” มือบางสั่นเทาของเธอยันผนังห้องน้ำ ร่างเธอสั่นเทาเพราะเขาที่กำลังล้างให้เธอล้างด้วยปากและลิ้น! “ไม่ไหว” เธอพึมพำและสุดท้ายก็ปลดปล่อยให้เขาได้ดูดและดื่มอีกคราน่าอาย! น่าอายที่สุด ฐิสาไม่สามารถนอนโรงพยาบาลอีกคืนได้ เธอขอคุณหมอเจ้าของไข้กลับบ้านในเย็นวันนั้น โดยให้เหตุผลว่าเธออยากพักผ่อนที่บ้าน คุณหมอดูแล้วอาการอ่อนเพลียของเธอไม่มีให้เห็นแล้วจึงอนุญาตให้กลับไปพักผ่อนต่อที่บ้านได้ “โธ่ที่รัก ก็พี่ทนไม่ไหว ทั้งขาว ทั้งอวบ ยิ่งก้นเธอ..” ธรณ์เสียงอ่อนในตอนที่ขับรถกลับบ้าน “หยุดพูด!” ฐิสาอยากจะร้องกรี๊ดให้คนหื่นไม่รู้จักเวล่ำเวลา “แต่หนูเสร็จมากกว่าพี่อีก” “หนูบอกให้หยุดพูดไง” “หยุดก็หย

“คุณธรณ์นี่รวยมากนะคะ รายได้ปี ๆ หนึ่งไม่ใช่น้อย ๆ มิน่าเด็กมันถึงอยากจับ”บิวผู้ทำบัญชีบริษัทแล้วเธอยังทำบัญชีส่วนตัวของธรณ์อีกเช่นกัน จึงรู้ว่านอกจากเงินจากสำนักงานทนายแล้ว ธรณ์ยังมีรายได้ทางอื่นอีกหลายทาง“ก็ใช่ไงคะ เด็กอายุแค่นั้นมีเหรอมันจะรักผู้ชายคราวพ่อได้จริง” มินตรายิ้มมุมปาก กี่คนแล้วที่คุณธรณ์อกหักจากเด็กเลี้ยงของตัวเอง เจ็บไม่เคยจำ คนดี ๆ ที่อยู่ข้างคุณธรณ์อยู่ตรงนี้ไม่เคยมอง“อืม แต่คุณธรณ์ก็หล่อ ดูดีนะคะ ยังดูไม่แก่เลยค่ะ” บิวแก้ตัวให้ผู้ชายที่มินตราเรียกว่าคราวพ่อของฐิสา“ก็ใช่ค่ะ แต่ก็คิดดูสิคะ วัยยี่สิบกว่ายังอยากเที่ยวสนุกนี่ต้องมาเจอพ่อหม้ายลูกติด แถมยังแก่อีก”ว่าธรณ์แต่ตัวเองก็ชอบเขา บิวฟังผู้หญิงคนนี้แล้วก็เหมือนฟังนางร้ายขี้อิจฉาในละครทีวีที่แม่เธอดูคนอย่างนี้ยังมีอีกเหรอในสังคม แต่ก็นั่นแหละในเมื่ออยากรู้เรื่องราวบิวก็ต้องตามน้ำไปก่อน เรื่องนี้รู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม“เออ แล้วคุณฐิสาเข้ากับน้องธีร่าได้ไหมคะ”“โอ๊ย! เด็กจะไปรู้อะไร ใครคุยดีด้วยก็ชอบหมดแหละ” มินตรานึกถึงนังเด็กโง่นั่น เธอเตือนแล้วก็ยังไม่ฟังอีก ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้หลงอีฐิสานักหนายิ่งคิดยิ่งแค

บทที่ 33 คนนิสัยไม่ดี“มีคนว่ามามี้ของธีร่า” เด็กหญิงเบะปากเหมือนจะร้องไห้ ไม่ชอบคนที่ว่ามามี้เธอเลย นิสัยไม่ดี“หืมใครว่ามามี้เรา แล้วเขาว่ายังไงเล่าให้ย่าฟังสิ เดี๋ยวย่าจะไปจัดการ” เมื่อมีคนจะจัดการคนที่ว่ามามี้ให้เด็กหญิงก็ยิ้มกว้างและรีบบอก“น้ามินที่อยู่ที่ทำงานพ่อ”“หืม เขาว่าไง”“เขาว่ามามี้จะมาแย่งพ่อ ธีร่าไม่ชอบเลย เขาทำหน้าเหมือนนางร้ายในละครเลย” คำพูดของเด็กหญิงเรียกเสียงหัวเราะจากคนฟังได้อีก นางร้ายในละครก็มา“แล้วเราไปรู้จักนางร้ายในละครได้ไง”“พี่ ๆ เขาชอบดู” พี่ ๆ ที่ว่าคงไม่พ้นแม่บ้าน คนสวนที่บ้านธรณ์แน่“แล้วเราเชื่อที่น้ามินพูดไหม” เด็กหญิงส่ายหน้าดิก“ไม่เชื่อแล้วก็ไม่ชอบด้วย” ธีราบอกกับผู้เป็นย่า“ดีแล้วจ้ะ เขาเป็นคนนอกครอบครัว เราไม่ควรใส่ใจกับพวกขี้อิจฉาเหมือนนางร้ายแบบนั้น” คุณสุนันทากอดร่างเล็กและลูบหลังหลานสาวเบา ๆ“ธีร่าไม่ได้บอกพ่อกับมามี้ กลัวพ่อกับมามี้ร้องแง ๆ”ทั้งปู่ทั้งย่าหัวเราะชอบใจกับคำบอกเล่าของหลานสาว เบื่อที่สุดก็พวกหวังดีประสงค์ร้ายนี่แหละ ไม่รู้ว่าเลขาของธรณ์คิดอะไรอยู่ถึงได้เอาเรื่องแบบนี้ไปพูดกับเด็กเมื่อวันนี้ทางโล่งสะดวก เพราะลูกสาวไปอยู่ก