All Chapters of ไม่รัก แต่รู้สึก: Chapter 51 - Chapter 60

เธอทรุดฮวบพิงแผงอกของเขาอย่างหมดเรี่ยวแรง เขาจึงจับเธอนอนคว่ำหน้าบนโต๊ะเครื่องแป้งแล้วถอดเสื้อสูทและเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทิ้งอย่างรวดเร็วกางเกงขายาวและกางเกงชั้นในถูกถอดลงมากองที่สะโพกอย่างเร่งด่วน เพราะคนตัวบางที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งและแอ่นก้นให้เขากำลังจะหลุดออกจากภวังค์หวามที่เขาสร้างขึ้นแล้วทันทีที่กางเกงเลื่อนลงต่ำ ก็เผยให้เห็นตัวตนใหญ่โตเกินมาตรฐานชายไทยแข็งเขม็ง เส้นเลือดปูดโปนรอบลำแลดูน่ากลัว ปลายหัวบานๆ สีชมพูสดมีน้ำใสๆ ไหลเยิ้มยาวเพราะนานมากแล้วที่เขาไม่ได้ปลดปล่อยกับใครเขาวางความใหญ่โตร้อนฉ่าบนบั้นท้ายของเธอ แล้วถูไถมันไปมาช้าๆ คนตัวบางที่เริ่มมีสติเงยหน้าขึ้นมองกระจกแล้วก็ต้องตกใจตัวชาวาบเมื่อเขาไม่เหลือเสื้อผ้าติดกายสักชิ้น แถมยังกำลังทำลามกกับก้นของเธออยู่ แม้จะไม่ได้เห็นว่าสิ่งร้อนรุ่มนั้นหน้าตามันเป็นแบบไหนก็ตามเธอลุกพรวดพราดขึ้นแล้วขยับตัวหนี แต่เขากลับดึงเธอมายืนอยู่ที่เดิมแล้วมองจ้องเรือนร่างสวยงามและเนินเนื้ออวบอูมไร้เส้นขนแสนน่ารักของเธอด้วยความหิวกระหายจนน้ำลายสอ“คุณปั้น คุณจะทำอะไรฉัน”เธอยกมือขึ้นปิดบังจุดสงวนทั้งบนและล่างให้พ้นจากสายตาโลมเลีย

ประตูห้องนอนปิดลงพร้อมกับความหนักอึ้งในหัวใจ สุราและตัณหา มันทำให้เขาไม่อาจหักห้ามความต้องการเบื้องต่ำของจิตใจได้จนทำลายความบริสุทธิ์ของสาวน้อยที่เปรียบเสมือนน้องสาวของเขาไปแล้วเขามองรอยเลือดหลายหยดและคราบเกรอะกรังเปรอะเปื้อนเต็มผ้าปูที่นอนสีขาวแล้วก็ต้องถอนหายใจอีกครั้ง หลังจากที่ได้เชยชมเธอไปแล้วครั้งหนึ่ง แทนที่จะทำให้เขามีสติรู้ตัว แต่กลับยิ่งหื่นกระหายตักตวงความหวานจากร่างกายบอบบางแต่ซ่อนรูปของเธอหลายต่อหลายครั้งติดๆ กันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยไม่อยากเชื่อเลย ว่ายัยเด็กซื่อบื้อนั่นจะให้ความรู้สึกดีจนเขาแทบคลั่งขนาดนั้น แถมยังทำให้เขาหลุดการควบคุมตัวเองจนแตกกระจายในกายเธออย่างที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน“ยัยนั่นคงไม่ซื่อบื้อถึงกับไม่รู้ว่าต้องกินยาคุมฉุกเฉินหรอกนะ”สาวน้อยแว่นหนาในชุดลูกไม้ไม่เข้ากับอายุขับรถยนต์ของพี่สาวกลับมาจนถึงบ้าน เธอพยายามเดินให้เป็นปกติแม้ว่าจุดอ่อนไหวจะปวดแสบร้าวรานขนาดไหนก็ตาม“อ้าว ยัยตัวยุ่ง กลับมาแล้วเหรอ หายไปทั้งวันทั้งคืน แถมติดต่อไม่ได้ ถ้าแม่ไม่โทรไปหาพี่ฐิสาจะรู้ไหมว่าเราไปนอนอยู่ที่คอนโดพี่เขา”อุตส่าห์จะย่องขึ้นบ้านเงียบๆ แต่แม่ของเธอที่เดินออ

“มะ ไม่นะ ไม่ได้”คนตัวบางลนลานควานหาบางสิ่งบางอย่างที่เธอแอบซ่อนเอาไว้ใต้หมอน แต่หาเท่าไรก็ไม่เจอ“หาสเปรย์พริกไทยเหรอครับ”เธอเบิกตากว้าง เขารู้ได้อย่างไรว่าเธอกำลังหาอะไรอยู่ หรือที่อุปกรณ์ช่วยชีวิตของเธอหายไปมันเป็นเพราะเขาอย่างนั้นหรือ“ผมเอาไปทิ้งแล้ว ไม่ต้องหาหรอก”“คุณปั้น”“ครับ อย่าดื้อสิครับน้ำ นอนเฉยๆ แล้วผมจะทำให้คุณมีความสุข”“ไม่เอา ฉันไม่ได้อยากทำแบบนี้”“แต่ผมอยาก คุณไม่ทำก็นอนเฉยๆ ก็พอครับ ผมยังไม่เอาเข้าไปก็ได้ แต่ถ้าให้ผมหยุดตอนนี้ ผมต้องตายแน่ๆ”พูดจบก็โน้มตัวลงจูบเธออย่างเร่าร้อนเนิ่นนานหลายนาทีจนคนตัวบางหัวหมุนเคว้ง ล่องลอยตามการชักนำของเขาอีกครั้งตัวตนร้อนฉ่าวางนาบลงบนกลีบดอกไม้สีชมพูอ่อนที่คนความรู้สึกไวปลดปล่อยหยาดน้ำใสๆ มาเคลือบคลอท่อนเนื้อของเขาเต็มไปหมด“อืม ดีชะมัด”เขาร้องครางแหบพร่าด้วยความสมใจ ก่อนจะลดตัวลงกอดเธอแน่นๆ แล้วขยับสะโพกขึ้นลงให้ท่อนเนื้อรูดรั้งกับกลีบดอกไม้ฉ่ำเยิ้มของเธอในจังหวะเชื่องช้าแผ่วหวาน“อื้อ คุณปั้น ไม่เอา..”“ไม่ดีเหรอครับน้ำ คุณไม่เสียวเหรอครับ หืม”เธอไม่ตอบ แต่ใบหน้าสวยขมวดคิ้วมุ่น มองสบตากับเขาอย่างอ้อนวอนราวกับสิ่งที่เขากำล

“ฮ่าๆๆๆ ก็เชื่อน่ะสิ หน้านี้หงอย หดเหลือสองนิ้วเลย สมน้ำหน้า อยากหื่นดีนัก”“เออ ดีใจด้วยที่หกคืนนี้จะรอดตาย ที่เหลือก็ไปลุ้นเอาวันต่อวัน”“ฉันอยากจะเป็นเม็นทั้งเดือน”“เว่อร์ไปค่ะเพื่อน โดนจับได้กันพอดี”“อืม อยากกลับบ้านแล้วอะ บิกินีก็ไม่ได้ใส่ น้ำทะเลก็ไม่ได้เล่น สระว่ายน้ำหน้าวิลล่าอย่างสวยเลยก็ไม่มีวาสนาได้แตะ รูปสวยๆ ก็ไม่มีลงไอจี แถมต้องอยู่อย่างหวาดระแวง งานก็ไม่ได้ทำ เป็นห่วงพ่ออีกต่างหาก”ที่จริงเธอก็ไม่ได้อยากจะมาตั้งแต่แรก เพราะรู้อยู่แล้วว่ามันจะเหมือนกับอยู่ในสนามรบ ถ้าเผลอตัวพลาดนิดเดียวคงได้เหยียบกับระเบิดจนขาขาดกระจุย“อดทนหน่อย อยากจะนอนเล่นเปื่อยๆ แต่ปลอดภัยหรืออยากจะแซ่บกับเขาล่ะ”“แซ่บอะไร ก็งั้นๆ แหละ”“ย่ะ แม่สาวมากประสบการณ์”ดาราสาวเอ่ยแซวเพื่อนรักที่ไม่ยอมรับความจริง ถ้าเขาไม่แซ่บ ก็คงไม่วิ่งโร่มาขอคำปรึกษาจากเธอด้วยท่าทางจะเป็นจะตายแบบเมื่อวานนี้หรอก นี่เพราะว่าเขาแซ่บ แค่โดนเขาจับ เขาจูบ แม่สาวอ่อนประสบการณ์นี่ก็สั่นเป็นลูกนกแล้วต่างหากแต่คนที่อยู่หลังบานประตูกำมือแน่นอย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อรู้ว่าเธอผ่านผู้ชายมามากหน้าหลายตา ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยสนใจเ

“อือ อือ น้ำ..อืม”ไม่รู้เขาจงใจกลั่นแกล้งเธอหรือเขารู้สึกแบบนั้นจริงๆ ทั้งสัมผัส ทั้งเสียง ที่เขาส่งมอบมาให้ทำเอาส่วนนั้นของเธอเปียกแฉะเต็มผ้าอนามัยจนเธอรู้สึกได้“พะ พอแล้วค่ะ คุณปั้น”“อยากไหม ผมทำให้”“มะ ไม่ ไม่เอา”ทั้งที่ตอนแรกกะจะกลั่นแกล้งให้เธอรู้สึกแต่หาทางออกไม่ได้จนต้องขอร้องอ้อนวอนเขา แต่ดันกลับกลายเป็นเขาเองที่อยากจะกระชากกางเกงเธอทิ้งแล้วสอดแทรกท่อนเนื้อเข้าไปเสียดสีความชุ่มฉ่ำของเธออีกครั้ง และมันทรมานเหลือเกินที่ต้องทนดูหนุ่มสาวในจอมีความสุขอย่างลึกซึ้งแบบที่เขาปรารถนาจะทำกับเธอมาตลอดคนในจอเร่งจังหวะกระแทกจนเสียงดังสนั่น ส่งผลให้คนที่นอนด้านหลังเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นตามเพราะไม่สามารถยั้งความต้องการด้านมืดของตัวเองได้อีกแล้ว“คุณปั้น..”“อีกนิด น้ำ ผมจะเสร็จแล้ว อืม..”ปัณจธรร้องครางแหบโหย หอบหายใจกระเส่าอย่างน่าสงสาร ความเสียวซ่านที่ได้รับจากอุ้งมือนุ่มนิ่มรู้สึกดีจนแทบบ้า“อือ น้ำ น้ำ โอววว”เขาเกร็งสะโพกกระแทกกระทั้นถี่ยิบจนคนที่กำท่อนเนื้ออยู่หอบหายใจสะท้าน เผลอส่งเสียงครางในลำคอตามเขาไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นนั่งตัวตรง จับเธอนอนหงาย แล้วใช้มื