ATHY’S P.O.VNAGMAMADALI akong sumakay sa kotse at doon ay hindi ko na napigil pa ang aking mga luha na tumulo sa aking pisngi. Napayuko at pagkatapos ay nagmamadaling pinunasan ang mga ito. Ayokong makita ako ng driver na nasa ganitong estado. Mabuti sana kung mag-isa lang ako ngayon ay pwede akong umiyak. Kaya nga lang ay hindi ko talaga kayang pigilan ang aking mga luha, parang may sariliing isip ang aking mga mata. Ayaw nitong tumigil.Napakagat labi ako ng wala sa oras. Wala naman sana akong plano na itakwil sila sa totoo lang dahil kahit papano ay magulang ko pa rin sila. Totoo naman ang sinabi ng aking ina na kung wala sila ay wala rin ako sa mundong ito kaya nga lang ay sumusobra naman na sila. Magulang pa ba ang turing nila sa mga sarili nila pagkatapos nilang sabihin sa akin ang mga iyon?At tyaka, saan ba nanggagaling ang mga ganung salita ng kanyang ina? Parang hindi na siya ang aking ina, parang hindi ko na siya kilala. Napakalaki na ng ipinagbago niya.Pinunasan ko ang a
Last Updated : 2026-01-14 Read more