บททั้งหมดของ Wild Night With My Ex's Uncle: บทที่ 71 - บทที่ 80

ATHY’S P.O.VHALOS hapon na nang tuluyang mailagak sa chappel ang labi ni Papa. hindi sa mansyon ginanap ang burol kundi sa isang chappel. Iyon kasi ang naging desisyon ni Marcus pagkatapos niyang malaman ang pagkawala ng ama niya. Hindi ko naman siya pwedeng pangunahan kaya tahimik na lang ako sa tabi niya.Hindi pa man nagtatagal na dumating sa chappel ang labi ni Papa ay nag-umpisa ng magsidatingan ang mga taong malalapit sa pamilya Esteban para makiramay. Ni minsan ay hindi pa ako ipinakilala ni Marcus bilang asawa niya sa ibang tao ngunit nang tanungin nila siya kung sino ako ay matapang niyang sinabi na ako ang asawa niya. Medyo kinilig ako ng bahagya dahil dito. Akala ko kasi ay itatanggi niya ako lalo na at isang taon lang naman ang kasunduan naming dalawa.Marami ang nagtaka at nagtanong kung kailan pa raw siya nag-asawa at ni hindi man lang daw sila na-inform ngunit matapang naman at maayos na sinagot ni Marcus ang lahat ng katanungan nila. Sinabi na lang niya na mahiyain ak

ATHY’S P.O.VRAMDAM na ramdam ko na ang kanyang paghinga sa aking mukha. Alam ko ng malapit na ang mukha niya sa akin ngunit hindi pa rin ako makagalaw. Wala akong ibang magawa kundi ng pauulit-ulit lang na tawagin ang pangalan ni Marcus sa aking isip. Ang aking katawan ay nanginginig na rin dahil sa matinding takot.Marcus….Marcus tulungan mo ako…Nagulat ako nang maramdaman ko ang tila paghablot sa kamay na nakahawak sa aking mukha at kasabay nito ay ang paghawak ng malakas na kamay sa aking braso at hinila ako patayo. Kaagad kong iminulat ang aking mga mata at nakita ko ang malapad na likod ni Marcus na nakatayo sa aking harapan at pinoprotektahan ako mula sa lalaking nakaupo pa rin sa bench ng mga oras na iyon.“Anong ginagawa mo dito Victor?” malamig at nakakatakot na tanong ni Marcus sa lalaki. Sa boses pa lang ay mahahalata mo na ang labi na galit ni Marcus. Ang kamay niyang nakahawak sa akin ay napakainit at kahit papano ay biglang nawala ang takot at panginginig ng aking kat

ATHY’S P.O.VAKO ang humila kay Marcus paalis doon ngunit sa huli ay siya rin ang humila sa akin patungo sa sasakyang nakaparada sa tabi ng daan. Pumasok kami pareho sa loob at pagkatapos ay kaagad niya akong niyakap. Niyakap ko rin naman siya at dahil dito ay rinig na rinig ko ang napakalakas na tibok ng puso niya at dahil sa ginawa kong pagyakap pabalik sa kaniya ay mas lalo lang na humigpit pa lalo ang yakap niya sa akin.Ilang sandali pa ay binitawan niya ako at hinawakan ang aking mukha gamit ang dalawa niyang mga kamay. Ang mga mata niyang nakatingin sa akin ay punong-puno ng pag-aalala. “Okay ka lang ba? Hindi ka ba niya sinaktan?”Mabilis akong umiling. “Hindi. Salamat dahil dumating ka kaagad.” halos bulong na lang na sagot ko sa kaniya.Hinaplos niya ang aking pisngi at ang aking labi. Nakita kong nagsunod-sunod ang ginawa niyang paglunok. “Pasensya ka na kung huli na akong dumating. Natakot ka ba?” muling tanong niya sa akin.Hinawakan ko naman ang kamay niya at napapikit.

ATHY’S P.O.VNAGULAT ako nang malaman ko na dalawang araw lang pala ang burol ni Papa. ayaw sabihin sa akin ni Marcus noong una ang dahilan ngunit nang lumaon ay nalaman ko rin ang totoo na kaya pala napabilis ng paglibing ay dahil na rin sa pakiusap ni Matt dahil nga magpapakasal na sila ni Marga.Pag-uwi namin sa mansyon pagkatapos ng burol ay kaagad akong lumapit kay Marcus at naupo sa tabi niya. Napakatahimik niya at nakatitig lang sa kawalan at iniikot ang mga mata sa loob ng bahay. Noong buhay pa ang matanda ay napakatahimik na ng bahay na ito pero mas naging tahimik pa ngayon na wala na Papa.Ramdam ko ang lungkot ni Marcus sa totoo lang kahit na hindi siya magsalita. Kitang-kita ko ang sakit sa kanyang mga mata at alam ko rin na kanina sa libing ay pinipigilan niya ang umiyak dahil siguro ayaw niyang makita ng ibang tao na mahina siya ngunit ganun pa man ay hindi ako umalis sa tabi niya at hinawakan lang ng mahigpit ang kamay niya.Malungkot din ako dahil sa pagkawala ng baby

THIRD PERSONS P.O.VMAAGA pa lang ay nagtipon-tipon na silang lahat sa mansyon para sa last will and testament ng namatay na matanda. Isang ngiti ang sumilay sa mga labi ni Robert dahil alam niya na sa kaniya mapupunta ang lahat. Sigurado siya na matagal na siyang ginawang tagapagmana ng matandang iyon.Napasulyap siya sa mukha ni Marcus na walang mabasang emosyon ng mga oras na iyon. Napaka-blangko ng mukha nito at ni wala man lang kangiti-ngiti. Nang mga oras na iyon ay naroon din si Matt dahil bilang apo ay tiyak na iniwanan din siya nito ng ari-arian nito. Napakadamot naman nito masyado kung hindi, hindi ba?Kaya nga lang ay napansin niya na wala pala doon ang asawa ni Marcus. Hindi niya tuloy maiwasang hindi magtaas ng kilay dahil dito. Nasaan naman kaya ito?Ilang sandali pa ay dumating na ang attorney ng pamilya. Inilibot nito ang tingin sa kanilang lahat bago tumikhim. “I see na nandito na kayong lahat kaya uumpisahan ko na ang pagbabasa ng will ni Mr. Esteban.” pag-uumpisa ni