In My Stepbrother’s Bed의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 28

Nagulat ako ng dito niya ako dalhin sa condo niya, hindi daw safe na sa bahay kami uuwi dahil for sure makikita kami ng mga maids. Agad na dumeretsyo si Keiran sa bar corner at kumuha doon ng alak at dalawang baso tsaka ito inilapag sa center table.“You want a hard drink right, this one is best for you” aniya at sinalinan ng alak ang dalawang baso at naglagay siya ng ice cubes sa mga ito tsaka inabot sakin.“Cheers?” aniya sakin at inangat ang baso niya at agad ko naman ichineers ang baso ko sakaniya tsaka kami sabay na uminom. Gusto ko sana ibuga dahil sa sobrang pait, pero dahil alam kong hindi basta basta ang presyo ng alak na ito ay nilunok ko na lang kahit pa parang gumuguhit siya sa lalamunan ko.“Shit, ang pait!” asik ko na ikinatawa ni Keiran.“Oh, akala ko gusto mo ng hard?” natatawa pa niyang sabi kaya inirapan ko siya. He pour more on my glass, hanggang sa di ko namamalayan na nakakailang baso na pala ako at parang hindi ko na malasahan ang pait, medyo nakaramdam narin ako

Nagising ako sa sinag ng araw na tumama sa mukha ko. Pagmulat ko ng mata ay wala na si Keiran sa tabi ko. Hindi ko alam kung paano na kami nakatuog kagabi at kung kailan siya nakaalis.Tumayo ako agad at nag pusod ng buhok, pagtapos ay deretsyo ao sa kusina koat agad na nagtimpla ng kape at gumawa lang ng sandwich. Pagtapos ay naupo ako sa sofa sa sala at sinindihan ang tv para manuod ng balita.Habang nanunuod ako pakiramdam ko parang walang pumapasok sa sistema ko, pakiramdam ko lutang ako, parang gusto ko lang ay humilata maghapon at matulog. Para akong nawalan bigla ng gana sa buhay.Tinext ko rin si Kuya Jeffrey na siya na ang bahala na muna sa restaurant dahil gusto ko munang magpahinga, mapag isa.Matapos kong i-message si Kuya Jeffrey aynakatitig lang ako sa screen, kung saan nasa convo ako namin ni Keiran, ilang minuto na yata akong nakatitig dito, gustuhin ko man mag message sakaniya pero mas minabuti ko na wag na lang. Dahil para saan pa?Nag hanap ako ng mga movies na pwed

6 years later….Keiran’s Pov“Congrats bro!” bati sakin ni Drake.Nandito ako ngayon sa exclusive bar niya para i celebrate ang award winning ko as the Best CEO, pero parang wala pa ring bago sakin… pakiramdam ko kahit anong award pa ang mapunta sakin misirable pa rin ang pakiramdam ko mula noong mawala si Bela… kasalanan ko kung bakit nawala siya.“Kanina pa ba kayo nag iinom?” tanong ni Stacey na halos kadarating lang kasama ang fiance nitong si Kevin, ang bilis no? Parang kailan lang inaasar lang namin yung dalawa and now malapit na silang ikasal.“Bakit kasi ngayon lang kayo?” tanong naman ni Cheska habang sapo sapo ang pitong buwan niyang tyan. Yes, buntis si Cheska at kasal naman na sila ni Drake 2 years ago.“Okay na yan importante nandito na kami” saad naman ni Kevin.Nagkasiyahan lang kami, inuman at kwentuhan. Si Cheska naman ay nakikipagkwentuhan lang samin.“Gagi! Si Bela nga no’n todo deny pa na gusto niya si Keiran, tawang tawa ako no’ng pinapaamin ko siya sobrang pula n

Isabelle’s POVHindi maalis ang kaba sa dibdib ko matapos kong makaharap ulit si Keiran. Akala ko matapos ang anim na taon okay na ako, akala ko hindi na masakit pero nang makita ko ang wedding ring nila ng babaeng kahalikan niya 6 years ago ay parang may kung anong kirot sa dibdib ko. “Mommy, why do they called you Bela po… do you know them , mommy?” tanong ng anak kong si Isaac.“I-i don’t know them, Baby. Hindi rin alam ni mommy bakit tinatawag nila akong Bela.” sagot ko pa.“But mommy, the guy earlier we had same eyes po” nagnining ning ang mata ng anak ko habang sinasabi niya yon“Siya po ba ang daddy ko?” tanong pa niya na lalong nagpakaba sakin“No, baby… he’s not your dad. I don’t know him, right? Kaya impossible na siya ang daddy mo” pagsisinungaling ko pa sa anak ko, kahit na guguilty ako ay kailangan kong magsinungaling sakaniya… ayokong makilala niya si Keiran, ayokong magkalapit sila at mas lalong ayokong malaman nila na mag ama sila, lalo na ngayon at kasal na si Keiran