Semua Bab วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: Bab 581 - Bab 590

“โคตรกร่าง” ท่านรองนายกฯ เองยังชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่คิดว่าลูกชายจะบ้าเกินมนุษย์ ทำแบบนี้ต่อหน้าคนทั้งจังหวัด ต่อหน้าดยุก และหน้าคณะทูตจากต่างประเทศ แต่ก็จำต้องปรับสีหน้าให้เรียบเฉย ทั้งที่ในอกวูบโหวงด้วยความตกใจ ดยุกคาลไมค์เหลือบมองด้วยหางตา แววตาสีทองนั้นเยียบเย็นขึ้นเพียงนิดเดียว นิดเดียวที่คนมีอ

มือจิ๋วของฮิเดโยะกำผ้าพี่สาวแน่นขึ้นอีกราวกับกลัวว่าถ้าปล่อยมือเมื่อไหร่ พี่สาวจะหายไปอีกครั้ง ทำให้ไอมิเอะหันไปกอดน้องชายแน่นขึ้น “โยะคิดถึงไอมิ” เด็กชายฝังใบหน้าลงกับไหล่ของพี่สาวพลางพึมพำเบา ๆ ด้วยเสียงสั่น คำพูดนั้นทำเอาหัวใจไอมิเอะแทบแตกออก เธอหลับตาแน่น น้ำตาไหลลงแก้มอย่างควบคุมไม่ได้ ความคิ

เสียงเห่าของจูเนียร์ก็ดังเข้ามา ก่อนจะวิ่งเข้ามาเกาะขาจิน เชิงจะห้ามศึกเหมือนรู้เรื่อง ฮิเดโยะก็ก้มไปลูบหัวจูเนียร์ แต่ตาไม่ละจากพี่สาวกับพี่เขยเลย ไอมิเอะสะบัดแขนออกแรงอีกครั้ง ริมฝีปากเม้มแน่น ดวงตาวาวด้วยทั้งความโกรธ ทั้งความน้อยใจ เธอหมุนตัวหันหลังให้เขาแล้วรีบเขย่งปลายเท้าขึ้น ปลายเท้าบอบบางสั

“ทำไมไม่กลับบ้าน ปู่ถามถึงไอมิทุกวันเลยนะ” น้ำเสียงของเด็กน้อยเต็มไปด้วยความห่วงใยจริงจังอย่างน่ารักเกินวัย “…พี่ยังไม่พร้อม” คำพูดนี้ทำให้อากาศในห้องเงียบลงชั่วครู่ ไอมิเอะก้มหน้าเล็ก ๆ ปลายผมสะบัดลงมาปิดแก้มที่เริ่มแดงจากการกลั้นน้ำตา ความเศร้า ความรู้สึกผิด ความยังทำใจไม่ได้ ตีกันวุ่นในอก ตอนน

“...อีกไม่เกินสองชั่วโมงค่ะ” (โอเค พี่จะเข้าไปทำความสะอาดรอ) พูดจบ คุณป้าหน้าเลือดก็กดวางสายไปก่อน “ไอมิหาบ้านที่ถูกกว่านี้ก็ได้หนิ” ฮิเดโยะเห็นสีหน้าพี่สาวอมทุกข์ก็เอ่ยเสนอความคิด ใบหน้ากลมเล็กมองพี่สาวด้วยแววตากังวลจริงจังเกินวัย เหมือนอยากช่วยแต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไง “พี่หาแล้ว บ้านที่ถูกกว่านี้