Todos los capítulos de Rejected Daughter, Reclaimed by my Trillionaire Husband: Capítulo 121 - Capítulo 130

Hindi ko alam kung bakit nakaramdam ako ng galit sa sinabi niya. Bigla ko ring naalala ang sinabi ni Jaxon tungkol sa kung sino ba talaga si Sebastian ngunit hanggang ngayon ay hindi pa namin napag-uusapan ang tungkol doon. Hindi nga niya siguro alam na alam ko na kung sino siya.Kinalma ko ang sarili ko at hindi pinansin ang sinabi niya. "Hindi ikaw ang ipinunta ko rito," ani ko at naupo na at saka binalingan si Rafael na nakatanaw lang sa aming dalawa."Of course. Dahil kung hindi pa nagsampa si Mama ng kaso ay hindi ka magpapakita sa amin dahil gusto mong masolo ang lahat. What are you up to these days, Celeste, huh?" Pang-aakusa na naman niya sa 'kin kaya mabilis ko siyang nilingon."Hindi mo talaga alam kung ano ang nangyari sa 'kin nitong mga nakaraang araw? Do you really want me to answer that for you, Amara? O baka naman dahil kasabwat ka ni Jaxon sa lahat ng ginawa niya sa 'kin kaya ganyan ang reaksyon mo?" Halos hiyaw ko sa kaniya dahil sa labis na galit na nararamdaman ko n

Wala naman sigurong masamang mangyayari dito dahil sigurado akong maraming tao sa loob.Nang makarating ako sa floor na sinabi niya ay halos lumabas na ang puso ko mula sa ribcage ko dahil sa lakas ng kalabog nito. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan. Wala akong ibang maramdaman kung di tanging kaba lang. Para na akong masusuka!"Ms. Celeste?"Mabilis na nilingon ko ang tumawag sa pangalan kong iyon at tumambad sa akin ang isang babaeng naka-corporate attire. Ngumiti ito sa akin kaya napangiwi na lang ako dahil hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko."You're Ms. Celeste, right?" Tanong pa niya kaya agad na tumango ako."Ah, yes, miss. May problema ba?" Tanong ko sa takot na baka may nagawa na naman akong hindi ko alam.Ngumiti muli siya sa 'kin at lumapit. "Mr. Chairman is waiting for you. This way please," aniya at iginiya na ako patungo sa kung saan.Hindi na ako nakapagsalita pa. Hinayaan ko siyang dalhin ako sa kung sino man ang tinutukoy niya hanggang sa pumasok kami sa isa

"I just... need to think," tamad na sambit ko. "I need to think. That's it.""About what? What's happening? Why are you acting that way? May nagawa ba ako? Please, tell me, Celeste," pagsusumamo niya.I smiled bitterly. You don't even know what you did. Great."Wala. Wala kang ginawa," sambit ko at lumayo muli sa kaniya.Marahas akong bumuntong hininga dahil sa pagod na nararamdaman ko na hindi ko alam kung saan nanggagaling. Kinagat ko ang ibabang labi ko upang pigilan ang pagsabog ko. Unti-unti ko na ring nararamdaman ang pag-init ng sulok ng mga mata ko at alam kong isang dahilan na lang ay tuluyan na akong sasabog na parang bulkan. Na parang bomba na naghihintay lang ng tamang oras para sumabog at makasakit."Celeste, what's wrong, baby? Ano bang nangyayari? Bakit gusto mong umalis nang biglaan?""Dahil gusto kong maghiwalay na tayo," I coldly said to him and finally met his gaze.Kumunot ang kaniyang noo. Mas lalo ko siyang tinitigan dahil umaasa pa ako na baka umamin pa siya. Na

"So, what happened? Hindi sa ayaw ko kayong nandito, a. I'm just curious. Akala ko ay hindi ka na babalik pa rito." Mari asked me again for the fourth time.She sat down beside me at iniurong sa harap ko ang isang tasa ng kape. Umuusok pa iyon dahil bagong kulo. Nang hawakan ko iyon ay dumaloy maging sa katawan ko ang init na dala nito."Wala lang," tipid na sagot ko sa kaniya at inihipan ang kape saka ininom. Narinig ko ang pagmumura niya."Puwede ba 'yong wala lang? What if I tell Basti na nandito kayong dalawa? Hindi mo pa rin ba sasabihin sa 'kin ang nangyari?" Pagbabanta niya sa 'kin kaya sumimangot ako.Imbes na siya ang tingnan ko ay bumaling ang tingin ko sa malawak na kamalig sa likod-bahay. Sa huli ay nagdesisyon akong umuwi na lamang pabalik dito nang walang kinakausap na kahit na sino, kahit ang sarili kong pamilya.Gaya ng sinabi ko kay Tristan, I want to cut everything off. Mas gugustuhin kong magkaroon ng peace of mind kasama ang anak ko kaysa patuloy na maapektuhan sa

Warning: SPGHyacinthGet back home, Celeste! That place is dangerous. Once Jaxon found out you're staying there, I don't even know what will happen to you anymore!Muling kumalabog nang husto ang dibdib ko nang mabasa ko ang huling text ni Hyacinth. Bumaba pa ang tingin ko sa inbox ko at doon ko nakita ang maraming text mula kay Sebastian. I also saw Jaxon's name on his last text kaya napilitan na akong basahin iyon. Ang mga naunang text ay puro paghahanap lang sa amin at pagpapabalik pero ang mga sumunod na ay tila nalaman niya na kung nasaan kami.SebastianWhat were you thinking? Bakit nandyan kayo?SebastianHyacinth told me where you are.SebastianLook, Celeste. I know you're very mad at me, but please, don't punish me in a way like this!SebastianI know my mistake and I'm sorrySebastianBaby, come back here, please. Or get the hell out of there. Kahit saan ay puwede, huwag lang diyan.SebastianYou're freaking me out, baby.SebastianDamn it.Iyon na ang huling sinabi niya a