ภายในห้องอาหารของคฤหาสน์หลังโตวันนี้มีเพียงคุณหญิงนวลปรางพระพายและภูวินทร์เท่านั้นที่นั่งรับประทานอาหาร“หนูพายตารันไปไหนทำไมไม่ยอมมากินข้าว” คุณหญิงนวลปรางหันไปถามพระพายที่นั่งกินข้าวอยู่เงียบๆ“คุณพ่อไม่ค่อยสบายตอนนี้กินยานอนแล้วครับ” ภูวินทร์เป็นคนที่ตอบกลับไปแทน“อ้าวแล้วพ่อเราเขาเป็นอะไรล่ะ” คุณหญิงนวลปรางหันมาถามภูวินทร์ด้วยความสงสัย“คือคุณพ่อโดนรถเฉี่ยวน่ะครับ”“ตายจริงแล้วเป็นอะไรมากไหม” คุณหญิงนวลปรางอุทานออกไปด้วยความตกใจ“ไม่เป็นไรมากครับ มีรอยถลอกนิดหน่อยครับ”“งั้นหนูพายป้าฝากดูแลตารันด้วยนะ” คุณหญิงนวลปรางหันมาฝากฝังพระพายให้ช่วยดูแลภารันทันทีที่รู้ว่าภารันโดนรถเฉี่ยว“เอ่อ พาย”“เดี๋ยวภูดูเองครับ ตอนนี้คุณพ่อนอนอยู่ห้องภู”“ทำไมพ่อเราไปนอนห้องเราล่ะ”“คุณพ่อบอกว่าแม่พายไล่ไม่ให้นอนด้วยครับ คุณพ่อเลยมานอนห้องภูก่อน” ขณะที่พูดไปภูวินทร์ก็คิดไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าที่จะลงมาจากห้อง“แขนกับคิ้วพ่อไปโดนอะไรมาครับ” ภูวินทร์ถามออกไปเมื่อเห็นสภาพของภารัน“เรื่องมันยาวน่ะ เอาเป็นว่าภูทำยังไงก็ได้ให้แม่ยอมให้พ่อไปนอนด้วย” เมื่อได้ยินแบบนั้นภูวินทร์ก็พยักหน้าน้อยๆ ให้ภารัน “ผมจะพย
Last Updated : 2025-10-23 Read more