Bound to the Billionaire Contractor のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

Gusto ko siyang yakapin. Gusto kong mag-rely sa kanya. Gusto kong sabihin na, “Sige, protektahan mo ‘ko. Kasi pagod na ako. Pagod na akong lumaban mag-isa.”Pero hindi pwede.Kasi niloloko ko siya. Kagaya ng iba. “None,” hinila ko ang kamay ko palayo sa kanya. “Lahat ng nasa resume ko, yun na yun.”Resume. Yung resume na gawa ni Tina. Yung resume na puno ng kasinungalingan. Kunwaring pamilya na mayaman. Kunwaring tirahan sa Forbes Park. Kunwaring properties. Kunwaring investments.Lahat kunwari. Tinitigan niya ako ng matagal. Yung mata niya, parang hinahanap kung sino talaga ako sa loob ko. Hindi niya ako pwedeng makita.Yung tunay na Maya. Kaya umiwas ako ng tingin sa kanya. “Okay. If that’s what you want.”Biglang nanlamig yung boses niya.Bumalik siya sa upuan niya at sinimulan ulit yung makina ng kotse. Ramdam kong disappointed siya sa ‘kin. Gusto niyang magtiwala ako sa kanya. At gusto niyang magtiwala sa ‘kin.Pero hindi ko kaya.Hindi ko kayang ipagpalit ang pa

MAYA Para akong natulala nang maramdaman ko ang init ng hininga niya. Bago ko pa ma-realize, hinalikan na ako ni Renzo. Parang huminto ang oras.First time ko ‘to. Ni minsan, wala pa akong hinayaang lalaki na humalik sa’kin. Lagi ko kasing inuuna ang pamilya ko. Maraming nanligaw, oo. Pero lagi kong sagot…HINDI AKO READY. Pero ngayon… iba.Bakit ko siya hinayaan?Dahil ba sa limang milyong parang nagbukas ng pinto sa mga problema ko?Dahil ba mabait siya? Maalaga sa’kin?O baka dahil sa itsura niya? Dahil mas pogi pa siya pinaka-gwapong artista ngayon?Hindi ko alam. Ang alam ko lang, nang dumampi ang labi niya sa labi ko, parang may kumuryente sa buong katawan ko. Mainit. Malambot. Nakakakaba pero nakakaaliw. Hindi ako makapag-isip kaya pumikit nalang ako. Nilasap ang bawat sandali. Naramdaman kong kusa na lang gumalaw ang mga kamay ko. Napunta sa balikat niya, sa batok at hinila ko siyang palapit.Umungol si Renzo laban sa mga labi ko. Mabigat. Parang pinipigil. Naram

MAYA“Renzo, magpapaliwanag ako-”“Explain what?”Lumapit pa siya sa akin.“Explain why you’re going through my personal belongings? Hindi mo nakita sa office ko kaya dito naman?”“Hindi sa ganun, Renzo.”“Then what do you call this?”TInuro niya yung mga bukas na boxes. Yung mga nakakalat na documents.“What the hell are you looking for, Maya?”Napaatras ako.Hindi dahil sa pagsigaw niya. Pero dahil sa galit sa tinig niya. “Gusto lang kitang makilala…” sabi ko, halos pabulong na. Kahit para sa’kin ang lata ng excuse ko.“By invading my privacy?” Natawa siya. Bitter. “You could’ve asked me. I told you kanina. I’ll tell you the truth. But instead, you go behind my back?”“Renzo, please…”“What else have you done? My laptop? My phone? Na-check mo na? What else, Maya? Why are you even here?”Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko.Guilty ako sa lahat ng sinabi niya. “Wala,” pagsisinungaling ko. “Ito… Ito lang.”Tinitigan niya ko. Matagal.Parang sinusubukan niyang hagilapin ang katotohan

RENZO I was on my third whiskey when Michael found me. “Lorenzo @#$% Alcantara,” umalingangaw ang boses niya sa bar. “I thought you died, bro!”Hindi ako tumingin. I just raised my glass in acknowledgment.He slid into the booth across from me, grinning. “Wow, you look like @#$%!”“Thanks.”“No, seriously.” Sumandal siya. “I haven’t seen you in what? Two months?! Akala ko ba you got married and settled down? What happened to that whole ‘respectable married man’ persona?” I downed the rest of my whiskey. Then signaled the bartender for another.“That bad, huh?” Parang tumamlay ang ngiti ni Michael. “Marital problems already? Yan na nga ba sinasabi ko kaya ayokong mag-asawa.”He laughed. I didn’t answer.Kasi hindi ko alam kung paano din sagutin ang tanong niya. “What’s going on, bro? You disappeared for months, then suddenly you’re here drinking alone on a Wednesday night, looking like someone ran over your dog!”“Nothing.”“@#$%. I know you, Renz. You don’t do ‘nothing’.”“You wou

Pagpasok ko pa lang ng gate, hinabol na ako ni Ate Glo. “Ma’am Maya! Ma’am!” sigaw niya habang humihingal. “Kanina po kayo hinahanap ni Sir Renzo!”“Ha? Bakit?”Bigla akong kinabahan. Papalayasin na niya kaya ‘ko?“May bata kasing dumating. Hinahanap kayo.”“Bata?”Isa lang naman kilala kong bata na pwedeng maghanap sa’kin. Si Teo.Napahawak ako sa dibdib ko. Anong ginagawa ni Teo dito?!“Nasaan na ang bata?” “Umalis na po. Kasama ni Sir Renzo.”Dali-dali kong tiningnan ang phone ko. Fifteen missed calls galing kay Teo!At tatlo kay Renzo?Nanginginig ang mga kamay ko habang binubuksan ang message ni Teo. Hindi ‘to gagawin ni Teo kung hindi importante. “Ate, nasa’n ka? Andito si Tatay sa PGH.”“Reply ka ate. Hindi ko alam gagawin ko. May kailangan mga pirmahan dito.”“Ate, andito ako sa gate sa La Vista, Quezon City. Dito ka ba nakatira?”“Ate, okay na. Nakausap ko na si Kuya Renzo. Hatid niya ko pabalik. Puntahan mo nalang ako sa PGH. Hintayin ka namin ni Tatay.”Nabitawan ko a