Whispers of Forbidden Desire のすべてのチャプター: チャプター 221 - チャプター 230

Benjamin’s POVIlang gabi akong pinahirapan ng katahimikan ni Selene. Ang pangako niyang sasalubungin namin ang Pasko nang magkasama ay tila bula na naglaho, at bawat araw na lumilipas na wala siyang paramdam ay unti-unting pumapatay sa pasensya ko. Pero kahapon, isang text lang ang nagpabago sa lahat. Gusto niyang makipagkita.Narito ako ngayon sa condo ko sa Manila, pilit na pinapakalma ang sarili. Inalok ko siyang lumabas para mag-dinner, pero tumanggi siya. Ang gusto niya, dito lang sa loob. May kutob na ako kung bakit siya nanlalamig, pero bago ko pa man masiyasat ang lahat, nabulabog ang isip ko sa tawag ni Beatrice.Ang balita tungkol kay Liam ay tila isang malamig na hampas ng katotohanan. Akala ko ay kontrolado ng anak ko ang sitwasyon kay Isabela. Akala ko ay kaya niyang ayusin ang problema. Pero sa takot at galit sa boses ni Beatrice, mukhang nagkamali ako.Nakatitig ako sa bintana, pinapanood ang mga ilaw ng sasakyan sa ibaba na parang mga maliliit na alitaptap. Malalim a

Liam's POV"Isa pang martini," malamig kong utos sa bartender. Ang tunog ng basong dumadampi sa mesa ang tanging maririnig sa halos walang taong bar. Bagong Taon. Ang paligid sa labas ay puno ng ingay ng pagsasaya, ang mga tao ay sumasalubong sa bagong simula na may kagalakan at pag-asa. Ngunit sa exclusive bar na ito sa isang sikat na hotel, tila ako lang ang kakaiba lahat. Habang ang lahat ay nagdiriwang, ako naman ay lumulutang sa dagat ng kadiliman.Naglalasing sa unang araw ng taon, nakayuko ako, ang katawan ko'y bigat na bigat sa dala kong pasakit."One whiskey for me," napaangat ako ng ulo. Ang pamilyar na tinig na iyon sa tabi ko ay nagpakunot ng aking noo. Bumungad sa akin ang isang mukha na ayaw kong makita."Dad?"Tumingin lang siya sa akin, walang imik, at nilagok ang kanyang alak."Happy New Year, anak," mahina niyang bati, walang buhay."Tsk!" Anong masaya sa bagong taon na ito? Sa akin, wala."Umagang umaga, alak agad ang kaharap mo. You look like a mess," sabi niya, n

Liam’s POV“Sir, na-submit na po ni Mr. Julian Beaumont ang lahat ng kinakailangang dokumento. Inimbitahan din niya kayo sa Paris para dumalo sa kasal ng kanyang anak.”“I see. Tingnan ko,” matipid kong sagot nang hindi inaalis ang tingin sa monitor.Sa nakalipas na anim na taon, ibinuhos ko ang bawat hibla ng lakas ko sa pagpapalaki ng aking imperyo. Ang maliit na proyekto ko noon sa Singapore ay nanganak ng bilyon-bilyong halaga ng kontrata at kinilala sa buong mundo. Isa na rito ang latest client namin, si Mr. Julian Beaumont, ang hari ng mga luxury hotels at resorts sa Paris. Malaki ang tiwala niya sa renewable energy projects ko, at ang milyon-milyong dolyar na investment na ito ay hindi ko pwedeng balewalain.

Isabela’s POVHindi ko napigilang mapatili sa loob ng sasakyan. Mabilis kong hinablot ang kamay ni Casey para titigan nang malapitan ang kanyang singsing. Sa ilalim ng mga ilaw ng kalsada ng Milan, ang brilyante ay tila sumasayaw sa kinang, isang simbolo ng bagong simula na matagal ko ring ipinagdasal para sa aking matalik na kaibigan.“Oh my God, Casey! I’m so, so happy for you!” Niyakap ko siya nang mahigpit habang si Lorenzo naman ay natatawang nakatingin sa amin sa rearview mirror.“Easy, Isabella. Baka mabangga tayo sa sobrang pagtalon mo riyan,” biro ni Lorenzo, pero bakas din ang ngiti sa kanyang mukha. “Congrats, Casey. That’s a huge rock.”“Salamat, Lorenzo,” sagot ni Casey bago bumaling sa akin. “Actually, Isa... kaya ako nandito, hindi lang para mag-surprise visit. I wouldn’t trust anyone else with the most important dress of my life.”Nanlaki ang aking mga mata. “You mean...?”“Yes. I want you to design my wedding gown. Ang Me Bellissima ang gusto kong isuot sa paglaka

Liam’s POVHuling sulyap sa salamin. Ang bespoke charcoal-black suit na yari sa mohair ay saktong-sakto sa bawat kanto ng aking balikat. Hindi ako nagsuot ng kurbata, hinayaan ko ang unang dalawang butones ng aking itim na sutlang polo na nakabukas. Gusto kong dalhin ang aura ng isang lalaking hindi kailangang magsumikap para mapansin, sopistikado, tila relaxed, pero bilyonaryo sa bawat galaw.Kahapon ng gabi lang ako lumapag dito sa Paris, diretso mula sa isang nakakapagod na flight, pero walang puwang ang pahinga sa mundong ginagalawan ko. Dapat ay kanina ang pormal na meeting namin ni Signor Julian, ngunit kinansela niya ito dahil sa isang biglaang appointment. Imbes na sa boardroom, sa isang enggrandeng party niya ako pinapunta.