All Chapters of หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท: Chapter 231 - Chapter 240

มู่หนิงมองคนที่อยู่บนเตียงที่ยังคงแกล้งหลับไม่ยอมตื่น จึงเอ่ยย้ำอีกครั้งว่า “พี่ห้า จำเป็นต้องให้ข้าพูดให้ชัดเจนว่าท่านไม่ได้ความจำเสื่อม ไม่ได้ปัญญาอ่อน ท่านถึงจะเลิกแกล้งทำหรือเจ้าคะ?”เป็นไปตามคาดสิ้นคำพูดนี้ ทุกคนก็ตระหนักได้ทันทีว่าข้อสันนิษฐานของตนนั้นถูกต้องเปลือกตาของโม่จิ่นอี้สั่นไหวเบา ๆ หางตาไม่อาจกลั้นหยาดน้ำตาที่ไหลรินลงมาได้ ริมฝีปากและปลายจมูกสั่นระริก ควบคุมตัวเองไม่ได้เลยสักนิด เห็นได้ชัดว่าเขาเจ็บปวดรวดร้าวเพียงใดไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากยอมรับครอบครัว แต่เป็นเพราะตัวเขาในยามนี้ ช่างน่าสมเพชเกินไปแล้ววรยุทธ์สูญสิ้น ซ้ำขายังพิการ เขาจะมีหน้าไปยอมรับครอบครัวได้อย่างไรโดยเฉพาะชิงอี๋ นางแสนดีปานนั้น สมบูรณ์แบบปานนั้น ทั้งยังยังสาวและงดงาม เขาจะขัดขวางความสุขในครึ่งชีวิตหลังของนางได้อย่างไร“ท่านพี่ ท่านลืมตามาดูชิงอี๋หน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ?”หลังจากโจวชิงอี๋มั่นใจแล้วว่าเขาไม่ได้ความจำเสื่อมจริง ๆ ก็ค่อย ๆ ขยับเข้าไปที่ข้างเตียง ย่อกายลงกุมมือเขาไว้ เอ่ยอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“อี้เอ๋อร์”“น้องห้า”“พี่ห้า”ทุกคนก้าวเข้าไปล้อมรอบเตียง รอคอยให้เขายอมรับทุกคน

“ไม่ต้องมองแล้วพี่ห้า รีบมากินเถิด กินเสร็จแล้วพวกเราค่อยคุยกับท่าน”มู่หนิงวางโจ๊กและกับข้าวลง ยิ้มพลางส่งสัญญาณให้เขาไปกิน“ไปกันเถิดเจ้าค่ะ”โจวชิงอี๋ประคองเขา ค่อย ๆ เดินมาที่โต๊ะโม่จิ่นอี้กินอย่างตะกละตะกลาม แม้จะเป็นเพียงโจ๊กข้าวฟ่างหนึ่งชาม แต่กลับกินราวกับเป็นอาหารรสเลิศในโลกมนุษย์จากการกระทำนี้ก็รู้ได้เลยว่า เขาไม่ได้กินอาหารดี ๆ มานานมากแล้วจริง ๆ“ค่อย ๆ กินนะเจ้าคะ หากไม่พอน้องเจ็ดยังมีอีก”โจวชิงอี๋เห็นภาพนี้ ก็ปวดใจจนน้ำตาไหลออกมา“อู๋เฉิน เจ๋ออวี่ พวกเจ้าสองคนลงไปบอกเสี่ยวเอ้อร์ข้างล่างให้เตรียมอาหารสักโต๊ะเถิด”มู่หนิงนึกขึ้นได้ว่าทุกคนยังไม่ได้ทานมื้อเที่ยง จึงให้เย่อู๋เฉินและเจ๋ออวี่ลงไปสั่งอาหารก่อนแม้ว่านางจะสามารถนำของกินออกมาจากมิติได้ทุกเมื่อ แต่ในเมื่อมาพักที่โรงเตี๊ยมแล้ว ก็จำเป็นต้องสั่งอาหารในโรงเตี๊ยมมากิน“ได้ พวกเราจะรีบไป”เย่อู๋เฉินและเจ๋ออวี่ได้ยินดังนั้น ก็หันหลังเดินลงไปชั้นล่าง“จริงสิพี่ห้า เหตุใดท่านถึงยังไม่ตาย แต่ในสนามรบกลับส่งข่าวการตายของท่านมา? ในเมื่อยังไม่ตาย เหตุใดท่านถึงไม่กลับตระกูลโม่ อีกทั้งท่านอยู่ที่สนามรบทางเหนือชัด

“ทหาร จับพวกนางไว้ให้หมด”ทหารทางการที่บุกเข้ามา เมื่อเห็นคนตระกูลโม่ ก็รีบออกคำสั่งให้ผู้ติดตามด้านหลังเข้าจับกุมทันทีฝ่ายคนตระกูลโม่ เพียงแรกเห็นผู้นำกลุ่ม ก็จำได้ทันทีว่าเขาคือแม่ทัพคนใหม่นามว่าเฉินตง และเป็นคนที่รับราชโองการให้ยึดทรัพย์และเนรเทศพวกนางในตอนนั้น“เฉินตง สวรรค์มีทางเจ้าไม่เดิน นรกไร้ประตูเจ้ากลับดั้นด้นมาเอง เช่นนั้นก็โทษพวกเราไม่ได้แล้ว”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่เห็นเขา มุมปากก็ยกยิ้มเย็นชาขึ้นมาไอ้ฮ่องเต้สุนัขทำร้ายครอบครัวนาง หลายเดือนมานี้ไม่มีที่ระบายโทสะพอดี จู่ ๆ ก็มีกระสอบทรายโผล่มาให้ระบายอารมณ์หากไม่ซัดสั่งสอนสักหน่อยก็คงเสียเปล่า“หุบปาก”เฉินตงคร้านจะต่อปากต่อคำกับพวกนาง โบกมือสั่งการคนเบื้องหลังทันที “จับตัวกลับไปให้หมด”“เด็ก ๆ ฆ่าให้หมด อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่หันไปมองพวกลูกหลาน เอ่ยคำสั่งสังหารศัตรูอย่างอำมหิตอย่างไรเสียแคว้นต้าโจวในตอนนี้ก็ไม่เกี่ยวข้องอันใดกับพวกนางแล้ว ทหารทางการพวกนี้จะเป็นหรือตายก็ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการรักษาชีวิตของตนเอง“เจ้าค่ะ / ขอรับ”โจวชิงอี๋และเหล่าพี่สะใภ้ รวมถึงเย่อู๋เฉินและเจ

“น้องห้า ระวัง”อวิ๋นชิงชิงและมู่อวิ๋นชิงที่กำลังอุ้มเด็กอยู่ เห็นมู่หนิงปรากฏตัวออกมาอย่างกะทันหัน ประจวบเหมาะกับจังหวะที่ทหารนายหนึ่งตวัดกระบี่ฟันเข้ามาพอดี ตกใจจนหัวใจแทบจะหลุดออกมาจากอกโม่จิ่นยวนเคลื่อนไหวรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ดึงมู่หนิงเข้ามาในอ้อมกอดทันควัน จากนั้นก็ถีบทหารที่พุ่งเข้ามาโจมตีนางจนกระเด็นออกไป“ปะ... ปีศาจ...”คนที่ถูกโม่จิ่นยวนถีบกระเด็นออกไป ได้เห็นฉากที่มู่หนิงพาโม่จิ่นยวนและโม่จิ่นอี้ปรากฏตัวออกมาจากความว่างเปล่ากับตาตัวเอง ก็ตกใจกลัวจนคิดจะวิ่งหนีออกไปข้างนอกทันที“จิ่นยวน คนพวกนี้เป็นคนที่แม่ทัพสุนัขเฉินตงพามา แถมยังเห็นความลับเรื่องที่หนิงหนิงมีมิติแล้ว ดังนั้นห้ามปล่อยให้รอดออกไปแม้แต่คนเดียว”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่เห็นโม่จิ่นยวนออกมาจากมิติแล้ว จึงประกาศก้องให้เขาลงมือสังหารคนที่กำลังจะหนีเสียไม่ต้องพูดถึงว่าคนพวกนี้เป็นคนที่เฉินตงส่งมาจับกุมพวกนาง ลำพังแค่เรื่องที่เห็นมู่หนิงพาบุตรชายทั้งสองออกมาจากมิติ ก็ไม่อาจปล่อยให้ใครมีชีวิตรอดออกไปจากประตูนี้ได้เด็ดขาดคนที่เฉินตงพามา แม้ล้วนเป็นยอดฝีมือ แต่เมื่อมีผู้ที่มีกำลังภายในลึกล้ำระดับสูงสุดอย่างเย่อู๋เฉิน

ในหน้าประวัติศาสตร์ อนาคตอันใกล้นี้ แผ่นดินผืนนี้จะรวมเจ็ดแคว้นเข้าด้วยกันจริง ๆ เพียงแต่ผู้ที่ทำสำเร็จคือโม่จิ่นยวนแน่นอนว่ายังมีบุคคลสำคัญอีกคนหนึ่ง หากขาดเขา หรือขาดโม่จิ่นยวน ขาดคนใดคนหนึ่งไป เจ็ดแคว้นก็ไม่อาจรวมเป็นหนึ่งได้นางจำได้ว่า คนผู้นั้นดูเหมือนจะอยู่ที่แคว้นฉู่ ถึงอย่างไรไม่ว่าจะอยู่ที่ใด วาสนาระหว่างเขากับโม่จิ่นยวนก็เป็นลิขิตฟ้า ช้าเร็วสักวันย่อมได้พานพบ“พี่หญิงมู่! ท่านวิเคราะห์ไม่ผิด ฮ่องเต้สั่งให้จับเป็นพวกท่าน ก็เพื่อปืนในมือจริง ๆ”เย่อู๋เฉินก้าวออกมา บอกเล่าเรื่องราวที่ตนรู้ “ก่อนหน้านี้ตอนข้ารับคำสั่งให้มาจับกุมพวกท่าน คำสั่งระบุว่าไม่สนว่าจะบาดเจ็บพิการหรือไม่ ขอเพียงมีลมหายใจพากลับไปได้ก็พอ ต่อมาข้ายังจำได้ว่าฮ่องเต้ส่งคนอีกกลุ่มไปศึกษาก้อนเหล็กอะไรสักอย่าง ตอนนี้ลองมาไตร่ตรองดู น่าจะเป็นลูกกระสุนปืนนี่แหละ”โม่จิ่นยวนกำหมัดแน่น ดวงตาสีนิลฉายแววเย็นเยียบ “ฮ่องเต้ต้าโจวช่างหน้าไม่อายถึงขีดสุด ใส่ร้ายข้า ใส่ร้ายตระกูลโม่ยังไม่พอ ยังคิดจะสังหารพวกเราให้สิ้นซาก พอเห็นผลประโยชน์ ก็คิดจะจับเป็นพวกเรากลับไปใช้ประโยชน์ต่อ เขาคิดจริง ๆ หรือว่าเป็นฮ่องเต้แล้วจะทำต