All Chapters of หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท: Chapter 331 - Chapter 340

มู่หนิงกะพริบดวงตาลุ่มลึกเบา ๆ พลางกล่าวเสียงเรียบ “เมื่อเช้าตอนเราออกจากบ้านก็เจอนางเหมือนกัน ต่อมาหลังจากออกจากสำนักคุ้มภัยได้ไม่นาน เราก็ได้รับจดหมายฉบับหนึ่งอีกครั้ง ยังคงเป็นคนที่ส่งผ่านมือคนมาหลายต่อ ถึงจะมาถึงมือเสี่ยวเฉิน”“บังเอิญขนาดนั้นเลยหรือ?”คำพูดของมู่หนิงทำเอาทุกคนขมวดคิ้วแน่น“ก่อนอื่นไม่ต้องพูดถึงว่าคนเขียนจดหมายใช่นางหรือไม่ และไม่ต้องสนว่านางมาจวนตระกูลโม่เพื่อสืบข่าวอะไร แต่มีสิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้คือ เรื่องที่จะเกิดขึ้นตามที่เขียนในจดหมายล้วนเป็นเรื่องจริง”มู่หนิงก้มหน้ากินข้าวต่อด้วยสีหน้าเรียบเฉย พลางกล่าวว่า “ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ คนเขียนจดหมายยังไม่มีการเคลื่อนไหวอะไร ดูเหมือนจะหวังดีกับพวกเราด้วยซ้ำ เพราะนางช่วยแจ้งเตือนอันตรายให้เรา ดังนั้นเราไม่ต้องกังวลไป”ความจริงแล้วตอนนี้นางมั่นใจมากว่าคนเขียนจดหมายคือหลี่เชียนเชียนในใจถึงกับเกิดข้อสงสัยอย่างหนึ่งว่า หลี่เชียนเชียนอาจจะเกิดใหม่ และมีความทรงจำในชาติก่อน ที่ทำแบบนี้ก็เพื่อต้องการจะกลับมาหาโม่จิ่นยวนอีกครั้งจากนั้นก็อาศัยความดีที่ตัวเองแอบทำพวกนี้ เพื่อซื้อใจคนตระกูลโม่ก่อน แล้วค่อย ๆ เบียดนางออกไ

“แต่ข้าทำใจทิ้งพี่มู่ไปไม่ลงนี่นา”พอซวนหยวนเฉินคิดว่าจะไม่ได้เจอมู่หนิงไปอีกนาน ปากเล็ก ๆ นั่นก็ยื่นออกมาจนแทบจะห้อยแป้งได้เป็นชั่งแล้ว“เด็กคนนี้นี่ มีอะไรให้ตัดใจไม่ได้กัน กลับไปตั้งใจทำงานให้เสร็จ เสร็จแล้วค่อยกลับมาใหม่ก็ได้ไม่ใช่หรือ”มู่หนิงขยี้หัวเขาด้วยความเอ็นดู พลางเอ่ยปลอบเสียงเบากลับมาหรือ?หลังจากเกิดเรื่องนั้นขึ้น เขาคงจะกลับมาไม่ได้แล้วกระมังพอคิดถึงตรงนี้ ในใจมู่หนิงก็รู้สึกสับสนว้าวุ่น ว่าควรจะยื่นมือเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้ดีหรือไม่ที่สำคัญคือ เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงอนาคตของแคว้นฉู่ หากนางเข้าไปแทรกแซง ก็เท่ากับเป็นการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ครั้งใหญ่แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา นางมองซวนหยวนเฉินเป็นเหมือนน้องชายแท้ ๆ ไปแล้ว เหมือนกับอู๋เฉินและเจ๋ออวี่ ที่นางมองพวกเขาเป็นคนในครอบครัวหากไม่สนใจไยดี ในใจนางก็คงรู้สึกผิดไม่น้อยช่างเถอะ สุดแท้แต่โชคชะตาจะนำพาก็แล้วกัน“เสี่ยวเฉิน เจ้าจะออกเดินทางกลับเมืองหลวงเมื่อไหร่?”เมื่อมู่หนิงคิดได้ดังนั้น จึงหันไปถามซวนหยวนเฉิน“ต้องออกเดินทางเดี๋ยวนี้เลย เมื่อคืนข้าให้คนเก็บสัมภาระและเสบียงเรียบร้อยแล้ว”สาเหตุที่ซวนหยวนเ

“เขาหรือ เมื่อคืนไม่รู้ไปทำงานอะไรมา กลับมาเสียเช้าตรู่ พอรู้ว่าเจ้ามาที่จวน กลัวเจ้าเห็นสภาพมอมแมม เลยรีบไปอาบน้ำแต่งตัวน่ะสิ”ฮูหยินโจวเอ่ยถึงสามีของตน ก็อดขำไม่ได้คนที่รู้เรื่อง ก็เข้าใจว่าเขารักษาภาพลักษณ์คนที่ไม่รู้ คงนึกว่าเขาเตรียมตัวไปพบหญิงในดวงใจเสียอีก“แม่นาง เชิญทานเจ้าค่ะ”ไม่นาน สาวใช้ในจวนก็ยกผลไม้และขนมหลากหลายชนิดออกมาคนอื่นเขายกมากันทีละจาน พอมู่หนิงมา ก็ยกมากันเป็นกองพะเนิน เห็นได้ชัดว่าฐานะของนางที่นี่สูงส่งเพียงใด และได้รับความสำคัญมากแค่ไหน“เยอะขนาดนี้ พวกท่านเกรงใจเกินไปแล้ว”มู่หนิงมาทีไร ก็ได้กินขนมอร่อย ๆ ตลอดแต่นี่มันก็เยอะเกินไป“ไม่เยอะหรอก ไม่เยอะ ของที่เจ้าให้พวกเราสิ ถึงจะเรียกว่าเยอะ”ฮูหยินโจวกล่าวอย่างถ่อมตนพูดตามตรง เทียบกับของที่มู่หนิงมอบให้พวกนาง ขนมและผลไม้แค่นี้ถือว่ายังน้อยไปด้วยซ้ำที่เอามาต้อนรับนาง“แม่นางมู่ วันนี้อยู่ทานมื้อเที่ยงที่จวนเถอะ”อนุภรรยาหวังอยากรั้งให้มู่หนิงอยู่กินข้าวเที่ยงด้วย“ได้สิเจ้าคะ”มู่หนิงมองสายตาคาดหวังของทุกคน นึกถึงเรื่องที่จะคุยต่อไปนี้ต้องใช้เวลานาน เลยตอบตกลงไป“วันนี้ข้าจะเข้าครัวเอง จ

“ท่านพาพี่สี่กลับมาก่อน ทางพี่สะใภ้สี่ข้าจะไปปลอบโยนเอง”มู่หนิงมองอวิ๋นชิงชิงด้วยความรู้สึกซับซ้อน จากนั้นก็คุยกับโม่จิ่นยวนต่ออีกครู่หนึ่ง ถึงได้ตัดการติดต่อ“หนิงหนิง จิ่นยวนบอกอะไรกับเจ้า?”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่เห็นสีหน้าของมู่หนิงฉายแววทั้งปิติและวิตกกังวลระคนกัน ก็รู้ว่านางติดต่อกับโม่จิ่นยวนในมิติได้แล้ว จึงรีบเดินเข้ามาถามด้วยความตื่นเต้นมู่หนิงมองทุกคนด้วยความดีใจ กล่าวว่า “พี่สี่เจ้าค่ะ จิ่นยวนเจอตัวพี่สี่แล้ว”“เจ้าสี่ยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ ด้วย ดีเหลือเกิน”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่เมื่อแน่ใจว่าโม่จิ่นเฉินยังมีชีวิตอยู่ ก็ตื่นเต้นจนมือไม้สั่น“น้องเจ็ด พี่สี่ยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ หรือ?”อวิ๋นชิงชิงได้ยินดังนั้น ก็รีบเดินเข้ามาจับมือมู่หนิงด้วยความตื่นเต้น“ใช่เจ้าค่ะ พี่สี่ยังมีชีวิตอยู่จริงๆ”มู่หนิงพยักหน้ายิ้ม ตอบกลับอย่างมั่นใจที่สุด“ดีจังเลย น้องสี่ยังอยู่ ยังมีชีวิตอยู่”เหล่าพี่สะใภ้ได้ยินข่าว ก็พากันหัวเราะออกมาด้วยความตื้นตันเมื่อก่อนเคยได้ยินมู่หนิงบอกว่า นางฝันว่าน้องสี่ยังมีชีวิตอยู่ที่แดนตะวันตก แต่นั่นก็เป็นแค่ความฝัน ในใจทุกคนจึงมีเพียงความคาดหวังแต่ตอนนี้ยื

“พี่สะใภ้ห้าท่านก็ไม่ได้ด้อยนะเจ้าคะ มีพรสวรรค์ด้านการคำนวณ ต่อไปบัญชีการค้าของตระกูลโม่เรา ยังต้องพึ่งท่านคำนวณให้อยู่นะ”มู่หนิงดูออกถึงความน้อยใจลึก ๆ ของโจวชิงอี๋ จึงยิ้มพลางคล้องแขนนางเดินออกไปข้างนอก“น้องเจ็ด ตอนนี้ข้าไม่แพ้ท้องแล้ว สองสามวันนี้ก็รู้สึกสดชื่นขึ้นทุกวัน รอตอนเย็นกลับมาเจ้าสอนข้าทำบัญชีต่อเถอะนะ”โจวชิงอี๋แม้ช่วงนี้จะแพ้ท้องหนัก วัน ๆ เอาแต่นอนซม แต่พอมีเวลาว่าง นางก็จะท่องสูตรคูณถ้าไม่ใช่เพราะตั้งครรภ์แล้วเพลีย นางคงท่องจนขึ้นใจไปนานแล้วยังดีที่ตอนนี้ยังพอจำได้ ขั้นตอนต่อไปก็สามารถเรียนรู้อย่างอื่นต่อได้แล้ว“ไม่มีปัญหา”มู่หนิงยิ้ม พาโจวชิงอี๋ที่ไม่ได้ออกจากบ้านมานาน เดินเที่ยวในตัวเมืองไถโจวจนทั่วตอนนี้กิจการร้านหม้อไฟ ร้านเนื้อย่าง และหอชุนหม่าน ล้วนเจริญรุ่งเรืองเฟื่องฟูร้านหม้อไฟสองสาขา แม้จะเข้าสู่ฤดูร้อนที่ร้อนอบอ้าว แต่ลูกค้าก็ยังแน่นร้านเพราะมีเครื่องดื่มเย็นเจี๊ยบ ผู้คนจำนวนมากจึงยินดีมากินหม้อไฟ บวกกับตอนตกแต่งร้านหม้อไฟ มู่หนิงติดตั้งระบบปรับอากาศส่วนกลางไว้ ดังนั้นคนมากินหม้อไฟและเนื้อย่างในฤดูร้อน มีแต่จะเพิ่มขึ้นไม่มีลดลง“พี่สะใภ้ห