All Chapters of หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท: Chapter 421 - Chapter 430

“ทุกคนชินกับเมืองไถโจวแล้ว จริง ๆ ก็ไม่ควรย้ายบ้านอีก ที่เมืองหลวงมีโม่จิ่นเฉินอยู่ก็พอแล้ว”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่รู้ว่าโม่จิ่นยวนอยากมีเวลาอยู่กับมู่หนิงและลูก ๆ ให้มากขึ้น หากย้ายไปเมืองหลวง ภาระหน้าที่ของเขาจะยิ่งหนักอึ้งขึ้น และแน่นอนว่าจะต้องยุ่งกว่าอยู่ที่เมืองไถโจวมากมู่อวิ๋นชิงพยักหน้า “ใช่ ๆ ๆ อีกอย่างกิจการของพวกเราที่เมืองไถโจวก็กำลังรุ่งเรือง จู่ ๆ จะให้ย้ายไปตอนนี้ก็รู้สึกตัดใจไม่ลงเหมือนกัน”“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นพวกเราก็เร่งเดินทางเถอะ”โม่จิ่นยวนฟังคำแนะนำของทุกคนแล้ว ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก อย่างไรเสียขอแค่หลี่เชียนเชียนไม่ทำพฤติกรรมที่ทำร้ายมู่หนิงจนเกินไปก็พอกลางคืนทุกคนหาเนินเขาแห่งหนึ่งเพื่อกางกระโจมพักผ่อนอย่างง่าย ๆหลังจากกินมื้อเย็นเสร็จ ฮูหยินผู้เฒ่าโม่จึงถามมู่หนิงด้วยความกระวนกระวายใจว่า “หนิงหนิง! เจ้าเป็นคนที่มาจากยุคพันปีให้หลัง ในประวัติศาสตร์ไม่ได้บันทึกไว้หรือว่าอิ๋งอิ๋งคลอดลูกจะเกิดเรื่องอันตราย?”เรื่องนี้ทำให้นางกังวลมาตลอดทั้งวัน ตอนนี้ทุกคนนั่งพักผ่อนด้วยกันแล้ว นางถึงได้หาโอกาสถามมู่หนิงมู่หนิงส่ายหน้า อธิบายว่า “ในประวัติศาสตร์บันทึกไว้

“เจ้าค่ะ”มู่หนิงพยักหน้าต่อให้พี่สี่ไม่ส่งคนไปตามซวนหยวนเฉิน นางก็จะเอ่ยถึงเรื่องนี้เพราะในใจของพวกเขา ได้มองซวนหยวนเฉินเป็นญาติและสหายร่วมเป็นร่วมตายไปแล้วอุตส่าห์มาเมืองหลวงทั้งที ต้องเรียกเขาออกมาจากวังมารวมตัวกันหน่อยซวนหยวนเฉินได้รับข่าวแล้ว ต่อให้รีบบึ่งมาที่จวนแม่ทัพ ก็ยังเป็นเวลาบ่ายโมงครึ่งแล้ว“เสี่ยวเฉินมาแล้ว เร็ว เข้ามานั่งกินข้าวด้วยกัน”มู่หนิงเห็นซวนหยวนเฉินมาแล้ว ก็รีบลุกขึ้นเรียกเขาให้มานั่ง“พี่หญิงมู่!”ซวนหยวนเฉินมาถึง ก็อยากจะพุ่งเข้ากอดมู่หนิงทันทีผลปรากฏว่ามือเขายังไม่ทันแตะชายเสื้อของมู่หนิง มือใหญ่ของโม่จิ่นยวนก็กดลงที่หน้าผากเขาเสียก่อน พร้อมเตือนว่า “โตจนป่านนี้แล้ว ยังไม่รู้จักระวังความเหมาะสมอีก? บอกแล้วอย่างไร อยากกอดสตรีก็ไปสู่ขอภรรยาเสีย เจ้าอยากจะกอดอย่างไรก็ย่อมได้”ซวนหยวนเฉินมุ่ยปากพูดว่า “แต่พี่หญิงมู่ไม่ใช่สตรีของข้านี่นา นางเป็นแค่พี่สาวข้าเฉย ๆ น้องชายกอดพี่สาวหน่อยไม่ได้หรือ?”“แน่นอนว่าไม่ได้”เย่อู๋เฉินและเจ๋ออวี่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แทบจะตอบพร้อมกันจะบ้าหรือ พวกเขายังกอดพี่หญิงมู่ไม่ได้ เจ้าเด็กซวนหยวนเฉินนี่มีสิทธิ์อะไรมาก

เพราะพี่สะใภ้ห้าคิดบัญชีเก่ง แต่อุ้มลูกอยู่ต้องดูแล ดังนั้นโม่จิ่นอี้จึงตามไปด้วย เพื่อช่วยเลี้ยงลูกหอชุนหม่านภายใต้การดูแลของหุ่นยนต์ศูนย์ศูนย์แปด ดำเนินกิจการไปได้ด้วยดี บวกกับพี่สะใภ้สี่อวิ๋นชิงชิงก็แวะมาที่นี่เป็นระยะ พอโจวชิงอี๋คำนวณบัญชีออกมา ในเวลาสั้น ๆ เพียงไม่กี่เดือน ก็ทำกำไรได้หลายพันตำลึงเงิน หลายร้อยตำลึงทองนี่ยังเป็นแค่รายได้ของหอชุนหม่าน อีกทั้งมู่หนิงยังตั้งราคาที่เข้าถึงง่าย แม้กระนั้นก็ยังทำกำไรได้มหาศาล เห็นได้ชัดว่าปกติกิจการดีแค่ไหนทว่าสิ่งที่มู่หนิงคาดไม่ถึงคือ รายได้ของร้านหม้อไฟ กลับทำเงินได้มากกว่าหอชุนหม่านเสียอีกออกจากหอชุนหม่านไปร้านหม้อไฟ เพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเช้ากว่า ๆ แต่พวกเขาเห็นลูกค้าจำนวนมากยืนต่อแถวอยู่ข้างนอกแต่ไกล“ร้านหม้อไฟทำเงินได้ขนาดนี้เลยหรือ เหลือเชื่อจริง ๆ”หลังจากรวมยอดบัญชีทั้งหมด มู่หนิงมองดูตัวเลขข้างบน ปรากฏว่ามากกว่ารายได้ของร้านหม้อไฟสองสาขาที่เมืองไถโจวรวมกันเสียอีก อดตกตะลึงไม่ได้“เจ้านาย! หลังจากท่านไปได้ไม่นาน ร้านหม้อไฟของพวกเราก็เปิดบริการตลอดทั้งวันยี่สิบสี่ชั่วโมง ช่วยไม่ได้ คนในเมืองหลวงเยอะเกินไป แถมหลายคนต่อแถวมา

หลังจากมู่หรงอิ๋งเข้าห้องผ่าตัดแล้ว มู่หนิงและโม่จิ่นยวนทั้งสองคนก็รีบฆ่าเชื้อของตัวเอง จากนั้นสวมชุดปลอดเชื้อมู่หนิงเพิ่งจะมาถึงข้างกายมู่หรงอิ๋ง ก็เห็นนางมองมาด้วยสายตาเว้าวอน ขอร้องว่า “น้องเจ็ด! ข้าจะตายหรือไม่ตายไม่สำคัญ ขอให้รักษาลูกของข้ากับจิ่นเฉินไว้ให้ได้นะ”ตอนที่พูดประโยคนี้ สีหน้าของนางซีดเผือดถึงขีดสุด น้ำเสียงก็อ่อนระโหยโรยแรงอย่างยิ่งมู่หนิงยิ้มให้นางอย่างอบอุ่นและให้ความมั่นใจ “วางใจเถอะเจ้าค่ะพี่สะใภ้ ท่านกับลูกจะไม่เป็นอะไร ตอนนี้ข้าจะทำการผ่าคลอดให้ท่าน การผ่าคลอดคือการใช้เครื่องมือแพทย์ เปิดหน้าท้องของท่านทีละชั้นเพื่อนำเด็กออกมา”“ท่านวางใจได้ การผ่าตัดนี้ในยุคของข้าเป็นเรื่องปกติมาก ท่านไม่ต้องกังวล แล้วก็ไม่ต้องกลัว ทำใจให้สบายนอนบนเตียงผ่าตัด รอจนผ่าตัดเสร็จท่านก็จะได้เห็นลูกแล้ว อีกอย่างเดี๋ยวข้าจะฉีดยาชาให้ท่าน ดังนั้นตอนผ่าท้อง ท่านจะไม่รู้สึกเจ็บเลยเจ้าค่ะ”มู่หนิงกลัวว่านางรู้แล้วจะกลัว จึงจงใจเตือนบอกนางว่าความเสี่ยงในการผ่าตัดต่ำมาก สื่อให้รู้ว่าอย่ากลัวพร้อมทั้งใช้ลูกมาเป็นกำลังใจให้นาง ขอแค่มีความหวัง นางก็จะไม่คิดฟุ้งซ่าน“น้องเจ็ด! ข้าเชื่อ

“จิ่นยวน! รีบไปคลังเลือด เอาเลือดที่ข้าเก็บไว้ล่วงหน้ามาให้หมดเลย”มู่หนิงเข็นเตียงไปพลาง กำชับโม่จิ่นยวนให้เอาเลือดไปพลางก่อนหน้านี้ นางได้เก็บสำรองเลือดและเซรุ่มที่เข้ากันได้ของทุกคนในบ้านไว้แล้ว โดยเฉพาะของพี่สะใภ้ห้าโจวชิงอี๋กับมู่หรงอิ๋งสองคนเพราะทั้งสองคนตั้งครรภ์ไล่เลี่ยกัน นางจึงคำนึงถึงว่าเกิดระหว่างคลอดมีปัญหาอะไร จะได้มีเลือดสำรองฉุกเฉิน นางจึงกักตุนไว้ค่อนข้างเยอะบวกกับต่อมาหลี่เชียนเชียนเคยบอกว่ามู่หรงอิ๋งจะเกิดอุบัติเหตุ นางจึงให้เหมิงเหมิงแลกเปลี่ยนเลือดกลับมาอีกจำนวนมาก นึกไม่ถึงว่าจะได้ใช้จริง ๆ“ภาวะน้ำคร่ำอุดกั้นปอด? คืออะไรหรือภาวะน้ำคร่ำอุดกั้นปอด?”โม่จิ่นเฉินดึงโม่จิ่นยวนไว้ ถามด้วยความตื่นตระหนกสับสน“โรคนี้มันร้ายแรงมากใช่หรือไม่? ข้าเห็นน้องเจ็ดร้อนรนไปหมดแล้ว”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่มองท่าทางที่มู่หนิงเข็นมู่หรงอิ๋งวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ในใจก็บีบแน่นอีกครั้ง “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”โม่จิ่นยวนส่ายหน้า เห็นท่าทางร้อนใจของเขากับแม่ ตนเองก็จนปัญญา“...”ฟังเขาพูดแบบนี้ สีหน้าของโม่จิ่นเฉินก็ยิ่งซีดเผือดลงไปอีกหลายส่วนโม่จิ่นยวนยื่นมือตบไหล่เขา ปลอบโยนว่า