All Chapters of หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท: Chapter 51 - Chapter 60

“น้องเจ็ดระวังนะ เจ้าขึ้นรถไปก่อนเถิด”พี่สะใภ้ใหญ่และพี่สะใภ้รองช่วยกันดึงมู่หนิงขึ้นรถม้าก่อน จากนั้นจึงค่อย ๆ ช่วยดึงโม่จิ่นยวนขึ้นไปอย่างระมัดระวังถนนหนทางในยุคโบราณไม่เหมือนกับถนนลาดยางในยุคปัจจุบัน การเดินทางบนถนนดินโคลนที่ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ ทำให้รถม้าโคลงเคลงกระแทกอยู่เป็นระยะ ๆ ทุกครั้งที่รถกระแทกก็จะทำให้บาดแผลของโม่จิ่นยวนเจ็บแปลบขึ้นมา มู่หนิงเองก็สังเกตเห็นแล้ว เมื่อเห็นว่าพี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้รอง และแม่สามีกำลังงีบหลับอยู่ นางจึงหยิบกาน้ำขึ้นมา ตั้งใจนำเข้าไปในมิติแล้วเปลี่ยนเป็นน้ำแร่ศักดิ์สิทธิ์“ดื่มน้ำหน่อยเถิด”นางเอียงศีรษะ แล้วยื่นน้ำแร่ศักดิ์สิทธิ์ให้เขาโม่จิ่นยวนรู้ดีว่าน้ำในนี้ถูกนางเปลี่ยนเป็นน้ำแร่ศักดิ์สิทธิ์แล้ว จึงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วรับมา“อึก~ อึก~”โม่จิ่นยวนแหงนหน้าขึ้นดื่มน้ำ ลูกกระเดือกที่ดูเย้ายวนขยับขึ้นลงตามจังหวะการกลืน เผยให้เห็นความสุขุมและพลังความเป็นชายชาตรีมู่หนิงหันกลับมาเห็นภาพนี้เข้าพอดี ในหัวก็พลันนึกถึงฉากที่บังคับจูบเขาเมื่อครู่อีกครั้งเจ้าปีศาจรูปงาม~ แค่ดื่มน้ำ จำเป็นต้องเย้ายวนขนาดนี้เชียวหลังจากดื่มเสร็จ โม่จิ่นยว

“พี่สะใภ้หกก็จะไปด้วย”มู่อวิ๋นชิงเองก็เสนอตัวขึ้นเขาไปแทนมู่หนิงเช่นกันมู่หนิงตบหลังมือหยางซูหว่านเบา ๆ เพื่อปลอบโยน “พี่สะใภ้ทั้งหลายวางใจเถิด ข้าไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ”พี่สะใภ้ใหญ่มองมู่หนิงที่หันหลังเดินไปหารองแม่ทัพจาง ในใจก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้ คิดจะเดินตามไป แต่กลับถูกโม่จิ่นยวนรั้งตัวไว้ พร้อมส่ายหน้าห้ามปรามพวกนางอีกครั้งมู่หนิงเป็นคนฉลาดหลักแหลมและมากด้วยแผนการ ในเมื่อนางกล้าขึ้นเขาไปพร้อมกับรองแม่ทัพจาง แสดงว่าในใจนางต้องเตรียมแผนการที่รัดกุมไว้แล้วเวลานี้คือโอกาสลงมือที่ดีที่สุด นางย่อมไม่อยากพลาดไปแน่หากมีคนตามไปมากเกินไป เกรงว่าจะทำให้คนอื่นเกิดความสงสัยเอาได้เขาเชื่อมั่นว่ามู่หนิงจะจัดการเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี อีกอย่างเจ้าหน้าที่สองคนนั้นก็ไม่ได้มีวรยุทธ์อะไร แค่รองแม่ทัพจางคนเดียวก็สามารถสังหารพวกเขาได้ในชั่วพริบตาแล้ว“รองแม่ทัพ ระวังงู”มู่หนิงเดินตามหลังรองแม่ทัพจาง ขณะเดินผ่านลำธารเล็ก ๆ สายหนึ่ง นางก็เหลือบไปเห็นงูทับสมิงคลาตัวหนึ่ง ทันทีที่เห็นว่าเขากำลังจะเหยียบลงไป นางก็รีบกระชากตัวเขาดึงกลับมาอย่างรวดเร็ว“อ๊าก~ งูพิษ”รองแม่ทัพจางเพิ่งจะสังเกตเห

มู่หนิงตกตะลึง “นายท่าน?”เหมิงเหมิงกะพริบตาปริบ ๆ อย่างน่ารัก “ใช่สิ ก็สามีของท่านไม่ใช่นายท่านหรอกหรือ?”มู่หนิง “...”นี่ถือว่าผูกติดกับโม่จิ่นยวนอย่างสมบูรณ์แล้วใช่ไหมเนี่ย?เหมิงเหมิงพลันฉีกยิ้มกว้าง หัวเราะฮิ ๆ แล้วกล่าวว่า “เจ้านาย! ท่านสังเกตหรือไม่ว่า ขอเพียงเจ้าจุ๊บ ๆ กับนายท่าน พื้นที่มิติก็จะอัปเกรดและขยายกว้างขึ้น”“สังเกตเห็นแล้ว”มู่หนิงพยักหน้า ทันใดนั้นก็นึกถึงท่าทางเจ้าเล่ห์แสนกลของเหมิงเหมิง มุมปากจึงกระตุกเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “เจ้าคงไม่ได้คิดจะให้ข้าหาโอกาสไปเกี้ยวเขา หรือจูบเขาหรอกนะ?”“ไม่อย่างนั้นจะให้ทำอย่างไรเล่า?”เหมิงเหมิงกะพริบดวงตากลมโตน่ารักแฝงแววไร้เดียงสา พลางเอ่ยถามอย่างงุนงง “ท่านไม่อยากอัปเกรดมิติหรือ?”มู่หนิงมองพื้นที่ดินดำในมิติ แล้วโบกมือปฏิเสธ “ไม่ได้การล่ะ ข้าไม่ใช่หญิงบ้าตัณหาสักหน่อย อีกอย่างดินดำในมิติก็มีตั้งเยอะขนาดนี้แล้ว จะอัปเกรดหรือไม่ก็ไม่สำคัญหรอก”ยิ่งไปกว่านั้น นางมีความสามารถในการหาเงิน จะอย่างไรก็ไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองอดตายแน่นอนอีกทั้งเวลาในมิติยังเร็วกว่าภายนอกถึงสิบเท่า ผลผลิตจากที่ดินเพียงหมู่บ้านเดียว ก็เพียงพอให้ค

ทว่าเมื่อครู่นี้ ด้วยความช่วยเหลือจากน้ำพุวิญญาณ กำลังภายในของเขาก็ฟื้นคืนกลับมาได้ถึงสี่ส่วนอย่างรวดเร็ว นี่เพียงแค่แช่ไปครั้งเดียวเท่านั้น หากได้แช่น้ำพุวิญญาณอีกสักหลายครั้ง เชื่อว่าบาดแผลของเขาคงหายดีในเร็ววัน และกำลังภายในก็จะกลับคืนสู่จุดสูงสุดได้โม่จิ่นยวนลุกขึ้นแต่งกายให้เรียบร้อย แล้วให้เหมิงเหมิงช่วยสวมโซ่ตรวนกลับเข้าไปดังเดิม จากนั้นจึงออกจากมิติมามู่หนิงเห็นเขาออกมาแล้ว ก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “เป็นอย่างไรบ้าง แช่น้ำพุวิญญาณแล้วได้ผลกับบาดแผลหรือไม่?”“ได้ผลดียิ่ง แถมข้ายังพบว่าการแช่ในน้ำพุวิญญาณช่วยฟื้นฟูกำลังภายในได้รวดเร็วมาก หากได้แช่อีกหลาย ๆ ครั้ง น่าจะกลับคืนสู่จุดสูงสุดได้ในเร็ว ๆ นี้”โม่จิ่นยวนเลิกม่านขึ้นมองดูภายนอก แล้วถามต่อว่า “ข้าเข้าไปตั้งนานขนาดนั้น พวกเจ้าหน้าที่ข้างนอกเข้ามาตรวจดูบ้างหรือไม่?”“ไม่มีเลย”มู่หนิงส่ายหน้า แล้วกล่าวเสริม “ท่านอยู่ในมิติเกือบสามเค่อ แต่เวลาข้างนอกผ่านไปไม่ถึงหนึ่งจอกชา ตอนนี้พวกพี่สะใภ้ยังผัดกับข้าวกันอยู่เลย ส่วนพวกเจ้าหน้าที่กลุ่มนั้นก็นั่งพักผ่อนคุยกัน ถ้ากลางดึกมีโอกาส ท่านก็เข้าไปแช่อีกสักรอบเถิด จะได้รีบรักษา

เจ้าหน้าที่ร่างผอมสูงผู้นั้นหลับสนิท ประกอบกับยามที่ถูกงูทับสมิงคลากัดนั้นไร้ความรู้สึก ตลอดการลงมือเขาจึงไม่ตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่นิดเดียวเมื่อเห็นดังนั้น มู่หนิงก็วางใจลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ทว่าคนที่นอนอยู่ด้านในนั้นนางเอื้อมมือไปไม่ถึงนางจึงหันมองรองแม่ทัพจาง แล้วยื่นงูส่งให้เขา ส่งสัญญาณให้เขาเป็นคนลงมือ“......”รองแม่ทัพจางชี้ที่ตนเอง แล้วรีบส่ายหน้าพัลวัน แสดงเจตนาว่าตนทำไม่ได้เขาหวาดกลัวเจ้าสิ่งนี้จะตายไปแต่มู่หนิงกลับเมินเฉยต่อความหวาดกลัวของเขา นางยื่นงูไปให้อีกครั้ง พร้อมกับทำท่าปาดคอ ราวกับจะบอกว่า 'หากท่านอยากให้พี่น้องต้องกลับเมืองหลวงไปรับโทษประหาร ก็จงขี้ขลาดตาขาวต่อไปเถิด'สันหลังของรองแม่ทัพจางแข็งทื่อ เขาหันกลับไปมองสหายคนอื่นๆ สุดท้ายจึงจำใจรับงูทับสมิงคลามาจากมือมู่หนิงด้วยความหวาดผวาเพราะความกลัวทำให้มือของเขาสั่นเทาไม่หยุด แต่เคราะห์ดีที่ในที่สุดก็ทำภารกิจจนสำเร็จฟิ้ว~ทันทีที่เสร็จสิ้นภารกิจ รองแม่ทัพจางแทบไม่ลังเลเลยแม้แต่เสี้ยววินาที เขารีบโยนงูทับสมิงคลาทิ้งออกไปไกลลิบมู่หนิงยกนิ้วโป้งให้เขาอย่างนึกขัน จากนั้นจึงค่อย ๆ ย่องกลับขึ้นไปบนรถม้าตลอดท