กังจ้านยืนขึ้น สายตายังคงจ้องมองใบหน้าของชายหนุ่มชุดขาว “ทำไมรู้สึกคุ้นจังเลย คุณกับผมเราเคยเจอกันมาก่อนนี้รึเปล่า”ซื่อเว่ยต้าตี้ ยิ้มละมุนให้กับหลี่กังจ้าน ตามแบบที่เทพเจ้าดวงดาวชอบทำ “แล้วคิดว่าเราพบกันที่ใด”หลี่กังจ้านจ้องมองซื่อเว่ยต้าตี้ราวต้องมนต์สะกด เทพเจ้าหนุ่มดวงตาเปล่งแสงสีฟ้าขึ้นเหมือนแสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูป หลี่กังจ้านถึงขั้นรีบหลับตาลง ชายหนุ่มก้มหน้าลงสะบัดหน้าอย่างแรง “กังจ้าน เกิดอะไรขึ้น”เกาจ้างจิ้งรีบลุกมาประคองหลี่กังจ้านให้นั่งลง “ไม่รู้ครับ อยู่ ๆ ก็ปวดแสบตาขึ้นมา พักสักครู่คงดีขึ้น” ชายหนุ่มนั่งลงบนโซฟารับแขกเอนหลังพิงพนักเงยหน้าเอาคอพาดขอบพนักพิงอย่างผ่อนคราย“เกิดอะไรขึ้นท่านซื่อเว่ยต้าตี้ ทำไมเขาถึงมีสภาพแบบนั้น” เกาฟางเฟยกระซิบข้างหูของซื่อเว่ยต้าตี้“ในตัวของเขา มีกระแสสายฟ้าของข้า ไม่คิดเลยว่าความโกรธของข้าจะทำให้เขาได้รับความพิเศษไป แต่ดูเหมือนทายาทธาตุดินผู้นี้จะไม่รู้ถึงความพิเศษของตนเอง ดวงตาข้างนั้นของเขามีประโยชน์กับเราแล้วฟางเฟย” เทพเจ้าดวงดาวพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม แล้วก้มมองคันฉ่องทองแดงปัญจธาตุในมือ กับชายหนุ่มที่นั่งหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ หลับตาสนิ
最終更新日 : 2025-12-18
