All Chapters of ห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ: Chapter 411 - Chapter 420

โจวซานป๋อมีท่าทีลังเล แต่ข้อเสนอของฉือเกาเทาก็ดูน่าสนใจ ดีกว่าการรั้งรออยู่เช่นนี้ เกาจางจิ้งเองก็มีวิชาดาบที่เป็นเลิศ จนนักดาบมีฝีมือของเขา ยังให้การยอมรับยกย่องคนหนุ่มเช่นเกาจางจิ้งเป็นอาจารย์ ก็ได้แต่หวังว่าเขาทั้งสามจะปลอดภัย“ได้ทำตามที่ท่านว่า” ขบวนเดินทางมุ่งหน้าสู่ลั่วหยาง โดยทิ้งรถม้าหนึ่งคันกับทหารอีกจำนวนหนึ่ง ไว้เพื่อรอคอยผู้ที่หายไปกลับมาร่วมขบวนอีกครั้ง โดยที่โจวซานป๋อไม่รู้เลยว่าสหายของเขาในเวลานี้ กำลังประสบพบเจอกับอะไรเกาฟางเฟยนั่งอยู่บนหลังหงส์เพลิง มองเห็นดินแดนตำหนักเบื้องบนผ่านม่านเมฆ ทั้งแผ่นดินล้วนมีแต่ต้นท้อที่ออกดอกบานสะพรั่งไปทั่วทั้งดินแดน แต่ในใจของหญิงสาวในเวลานี้ ไม่มีจิตใจชื่นชมกับความงามตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอมาที่นี่ด้วยความหวังที่ต้องการพึงพิ่งบารมีของผู้เป็นใหญ่แห่งสวรรค์“หลีกทาง ข้าเกาฟางเฟย ทายาทผู้ถือคันฉ่องทองแดงแห่งปัญจธาตุ มีเรื่องเร่งด่วน ต้องการขอความช่วยเหลือจากพระแม่หวังสือจินหมู่”เกาฟางเฟยกระโดดลงจากหลังจูเชว่ รีบวิ่งเข้าสู่ตำหนักรับรอง ปากก็ร้องแจ้งบอกความจำนงค์ แม้แต่ทหารรักษาการ ก็ไม่อาจกั้นนางไว้ได้ เพราะไม่ทันตั้งหลัก ว่าจะม

“เพราะข้า…รักฟางเฟย หัวใจของข้าเกาจางจิ้ง ไม่อาจแบ่งให้คนอื่นได้ เพราะฉะนั้นสู้ปล่อยหมิงลี่จูไป ให้ผู้หญิงดี ๆ แบบนางไปพบผู้ชายที่มีหัวใจไว้เพื่อนาง แบบนั้นถึงจะเหมาะสม ส่วนข้าการได้ปกป้องผู้หญิงอันเป็นที่รัก โดยไม่หวังครอบครองนาง นี่ต่างหากสิ่งที่เหมาะสมคู่ควร”กุ้ยอ้ายป๋อเฉิงได้แต่นิ่งเงียบ ก้มมองดูยาในถ้วย น้ำสีดำของตัวยา สะท้อนใบหน้าของเขา “ท่านช่างต่างจากข้า ข้ามันเห็นแก่ตัว หวังแต่จะครอบครองมู่ตัน ไม่รู้ว่าเหตุที่ไฉ่เหลียงหวงก่อปัญหาขึ้นในครั้งนี้ เป็นเพราะข้ามีส่วนด้วยหรือไม่”“ไม่เกี่ยวกับท่านหรอก เขาคงคิดเป็นใหญ่เหนือท่านเทพซื่อเว่ยต้าตี้ การรวบเอาดินแดนปัญจธาตุไปเป็นของตนเอง นอกจากทำให้เขาได้เป็นใหญ่ในพิภพแล้ว ยังสามารถหักหน้าเทพเจ้าดวงดาว ผู้ที่ตั้งใจกับเรื่องนี้มาโดยตลอด ท่านลองคิดตามข้านะ หากเขาทำสำเร็จ เขาจะเก็บพวกท่านทั้งห้าไว้อยู่หรือไม่ เก็บข้ากับฟางเฟยไว้หรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น กับท่านซื่อเว่ยต้าตี้ ท่านคงเดาออก”“เรื่องนี้ไฉ่เหลียงหวงคงวางแผนมานาน แม้แต่เรื่องที่คิดรวบเอากองทัพเผ่าบุปผา ก็คงเพื่อใช้ในการนี้ด้วย แต่เมื่อเรื่องนั้นพังลง เลยหันหน้าเข้าเผ่าปีศาจแทน ช่าง

คราบเลือดสาดกระเซ็นผ่านกระแกรงไม้ฉลุจนเปื้อนผ้าม่าน โจวซานป๋อถึงกับสะดุ้งตกใจ แต่แล้วเสียงของฉ่ือเกาเทาก็ทำให้เขาเรียกสติกลับมาได้ในเวลาอันรวดเร็ว“คุณชาย ข้าจัดการพวกมันเรียบร้อยแล้วขอรับ” เสียงฉือเกาเทาหอบเหนื่อย แต่ก็ยังรีบส่งเสียงรายงานความคืบหน้าด้านนอกต่อผู้เป็นนายชายหนุ่มเปิดประตูรถม้าออกมา ภาพที่เห็นตรงหน้าคือศพชายฉกรรณ์ร่วมยี่สิบชีวิต ที่ถูกทหารฝีมือดีของอ๋องปราบศัตรูจัดการจนไม่เหลือชิ้นดี โจวซานป๋อสูดลมหายใจเข้าจนสุด พยายามรวบรวมสติให้นิ่งสงบที่สุด ด้วยไม่ต้องการให้ฉือเกาเทา และเหล่าบริวารต้องรู้สึกเป็นห่วง “รู้หรือไม่พวกเขาเป็นคนของใคร”“ไม่ต้องเดาเลยขอรับองค์ชาย พวกเขาคือคนขององค์รัชทายาท”“ทำไมต้องการชีวิตข้านัก คนเช่นข้า จะไปขัดขวางเขาขึ้นสู่บัลลังก์ได้อย่างไง”“องค์ชายขึ้นสู่บัลลังก์ได้นะขอรับ ท่านอ๋องไป่เป็นอนุชาในฮ่องเต้พระองค์ก่อน แค่เพียงหมดสิ้นผู้ครองบัลลังก์คนปัจจุบัน ตัวเลือกต่อไปคือท่านอ๋อง หากท่านอ๋องไม่ขึ้นท่านคือตัวเลือกหนึ่งในจำนวนที่เหลือ”“เหลวไหลท่านพี่ฉือ ข้ากับท่านพ่อห่างไกลบัลลังก์มามากแล้ว ข้าไม่ปารถนา ท่านพ่อก็เช่นกัน ผู้มีสิทธิ์ย่อมเป็นบุตรชายของเ

“ไฉ่เหลียงหวง ตลอดเวลาตั้งแต่เล็กจนโต ข้าไม่เคยคิดแย่งชิง หรือใฝ่ฝันต้องการมีสิ่งใดเช่นเจ้าเลย ระหว่างเรา คำว่าพี่น้องไม่เคยมีตั้งแต่แรก วันนี้หากข้าไม่ลงมือ เจ้าก็จะเป็นผู้ลงมือ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เราก็มาประลองกันเถอะ ไม่ว่าใครแพ้ ห้ามผู้ชนะลงมือจนถึงแก่ชีวิต เจ้าเข้าใจหรือไม่"ไฉ่เหลียงหวงยิ้มมุมปาก ”อะไรกันซื่อเว่ยต้าตี้ มาถึงเวลานี้เจ้าเพิ่งรู้ตัวหรือว่า เจ้าไม่มีทางสู้ข้าได้" ไท่จื่อไฉ่เหลียงหวงหัวเราะออกมา เพราะคิดว่าคำพูดของเทพเจ้าดวงดาว เป็นเพราะเขาขลาดกลัวขึ้นมาจริง ๆ ซื่อเว่ยต้าตี้ได้แต่ส่ายหน้า มองดูความผยองของเทพเจ้าสงครามที่ไร้สมอง เป็นความโชคดีของแดนสวรรค์ที่มีความสงบร่มเย็น หากเป็นตอนมหาสงครามเมื่อครั้งอดีต นึกไม่ออกเลย หากแดนสวรรค์จะมีผู้นำทัพ ที่คิดแค่เรื่องใช้กำลัง แต่ไม่เคยใช้สมองซื่อเว่ยต้าตี้ไม่พูดโต้ตอบอะไรอีก ซัดมวลพลังเข้าใส่ไฉ่เหลียงหวง เทพเจ้าหนุ่มในเงาปีศาจ เร่งซัดพลังของตนเองเข้าต้านทันที ไท่จื่อไฉ่เหลียงหวงรับรู้ได้ทันที ว่าพลังขอซื่อเว่ยต้าตี้มีอานุภาพขนาดไหน หัวใจของเขาเหมือนถูกบีบอัด จนรู้สึกเจ็บ แต่ก่อนที่มันจะหยุดเต้น อยู่ ๆ ก็เหมือนพลังของซื่อเว่ยต

“ไท่จื่อไฉ่เหลียงหวง ถ้าวันนี้ข้าไม่ได้มาเห็นท่านด้วยตาตนเอง ก็คงยังเชื่อสนิทใจ ว่าบุรุษรูปงามโอรสสวรรค์ล้วนแต่มีผู้ที่รักใคร่และเชิดชู นับแต่นี้ข้าคงต้องคิดใหม่ เสียงซุบซิบของเหล่าเซียนน้อย บางทีอาจน่าเชื่อถือมากกว่าบรรดาเทพเจ้าระดับสูง ที่มักปั้นหน้าสร้างภาพ" ฮั้งเจียงลี้หันไปมองทหารของตำหนักเบื้องบน "ไป…พวกท่านพาตัวเขาไปได้แล้ว เชิญผู้เกี่ยวข้องไปพร้อมข้าด้วย”เหล่านักรบสวรรค์เบื้องบนและเทพธิดาฮั้งเจียงลี้ พร้อมผู้ติดตาม พากันคุมตัวไฉ่เหลียงหวงหายตัวไปกับมิติที่ถูกเปิด“ฟางเฟย ข้าจะส่งเจ้าไปหาโจวซานป๋อ ทำหน้าที่ของเจ้า ทำหน้าที่ของราชินิแห่งแดนปัญจธาตุ เช่นที่เจ้าทำอยู่ในขณะนี้ ไหวพริบของเจ้าดีมาก คิดได้เช่นไร ไปขอความช่วยเหลือจากนาง ไฉ่เหลียงหวงครั้งนี้คงหนีไม่พ้นโทษทัณฑ์เช่นที่ข้าเคยโดน”“พูดแบบนี้ แสดงว่าท่านจะไม่ไปกับข้า” เกาฟางเฟยล้วงหยิบผ้าเช็ดหน้าของตนเอง ขึ้นมาซับคราบเลือดออกให้เทพเจ้าดวงดาวซื่อเว่ยต้าตี้รีบจับมือนางไว้ สบตามองดูหญิงคนรัก “เรื่องของไฉ่เหลียงหวงเป็นเรื่องใหญ่ เขาปลอมตัวเป็นกุ้ยอ้ายป๋อเฉิง ลวงมู่ตัน ลวงข้า และยังหมายช่วงชิงคันฉ่องของเจ้า หมายยึดแดนปัญจธาตุ ถ