All Chapters of ห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ: Chapter 421 - Chapter 430

ทหารออกไปสักพักก็กลับเข้ามารายงาน “คุณชาย คนผู้นั้นไม่อยู่ในห้องเก็บฟืนแล้วขอรับ และเรายังพบว่า มีคนงานชายเสียชีวิตแล้วหนึ่งคน อยู่ตรงทางออกประตูหลังขอรับ”“อะไรนะ ท่านพี่ นั่นมันอากุ้ย วันนี้เป็นเวรของเจ้าหนูนั่นไปขนฟืนเข้าบ้าน คนที่ตายเป็นเขาหรือนี่” ฮูหยินเฒ่ายกมือขึ้นทาบอก น้ำในตาสั่นระริกก่อนหยดลงไหลออกมา “อากุ้ยเป็นเด็กดี ขยันอดทน อยู่กับข้ามาตั้งหลายปี ทำไมเขามีชะตากรรมเช่นนี้”“พบร่องรอยคนร้ายหรือไม่” ฉือเกาเทาถามลูกน้องตนเอง แต่ไม่ได้คำตอบ เขาจึงออกไปดูที่เกิดเหตุด้วยตนเอง “ท่านพี่ ท่านเดินทางมาเหน็ดเหนื่อย ท่านทานอาหารก่อน รอฟังผลอยู่ที่นี่อย่าไปไหน ข้าจะตามท่านพี่ฉือไปดูสักหน่อย”“ไม่ได้” เกาจางจิ้งรีบห้ามน้องสาวต่างบิดามารดา “เอ่อ…พระชายาเอง ก็เดินทางมาเหน็ดเหนื่อยไม่แพ้กัน อยู่ที่นี่กับองค์ชาย ดูจะเหมาะสมกว่า ถ้าอยากรู้ความคืบหน้า พี่จะไปดูให้เอง” เกาจางจิ้งก้าวเท้าเข้าใกล้น้องสาว แล้วพูดขึ้นแผ่วเบา ให้ได้ยินกันแค่สองคน “อย่าลืม ตอนนี้เธอคือพระชายาเฟิ่งหวาง ทำตัวให้คู่ควรเหมาะสมด้วย ดูแลโจวซานป๋อ แล้วอย่าลืมเอาสิ่งนี้ให้เขากินด้วย" ขวดแก้วเนื้อใสทึบของซื่อเว่ยต้าตี้ ถูกเ

เกาจางจิ้งยิ้มแล้วหัวเราะออกมา “กลับไปบ้านสกุลเกา พี่จะวาดรูปเมิ่งหวายคู่กับเทพผู้พพิทักษ์แห่งปัญจธาตุให้ดูน่ากลัว อย่าให้ใครรู้เชียว ว่าเมิ่งหวายเป็นแค่เม่นขนอ่อน” เจ้าเม่นตัวน้อยเมื่อได้ยินแบบนั้น ก็ทำตัวเกรง จากขนสีแดงอ่อนนุ่มเหมือนเส้นไหมพรม ก็กลายเป็นหนามแหลมคมดังเม่นทั่วไป “ดูสิฟางเฟย เจ้าเด็กน้อยนี้ทำขนให้แข็งได้ด้วย ดีมากแบบนี้ค่อยคู่ควรกับข้าหน่อย ไปเมิ่งหวาย ไปช่วยฉือเกาเทากัน”เกาฟางเฟยได้แต่ยืนมองดูพี่ชาย ที่ยังไม่ฟื้นตัวดี วิ่งฝ่าความมืดออกไป ทางนี้แต่ละเสี้ยวนาที กลับเต็มไปด้วยความหวาดระแวง กับภัยที่มองไม่เห็น แล้วทางสวรรค์เล่า ตอนนี้ท่านซื่อเว่ยต้าตี้ กับเหล่าสี่สัตว์เทพ รวมทั้งเทพแห่งปัญจธาตุ จะเป็นอย่างไรกันบ้าง หญิงสาวเหมือนคิดบางอย่างออก นางรีบกลับเข้าไปด้านในตัวบ้าน แต่ไม่ได้ไปร่วมมื้อเย็นกับโจวซานป๋อแม่เฒ่าสวีที่เดินตามหลังสามีออกมาจากห้องจัดเลี้ยง เห็นแบบนั้นให้รู้สึกเป็นห่วง นางแยกออกจากสามีเดินตามฟางเฟยไป เกาฟางเฟยหายเข้าไปในห้อง ปิดประตูมิดชิด แล้วเรียกเอาคันฉ่องออกมา แสงสีทองสว่างขึ้นทั่วทั้งห้อง ฮูหยินเฒ่าที่กำลังเดินมาถึง นางได้แต่อ้าปากค้าง ดวงโตเบิกโพลง

มือสังหารเมื่อเห็นทุกคนต่างหันไปให้ความสนใจกับเจ้าสัตว์ประหลาดนั่น มันก็พยายามรวบรวมเรี่ยวแรงที่มี แม้ว่าร่างกายทุกส่วนตอนนี้จะปวดชาหมดความรู้สึก จนแทบจะขยับร่างกายไม่ได้ แต่เพื่อชีวิตรอดมันจำเป็นต้องย้ายร่างตัวเองออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด เท่าที่จะทำได้“พี่จางจิ้ง เขาหายไปแล้ว” เกาฟางเฟยหันกลับมามองร่างที่นอนบนพื้น แต่กลับพบเพียงคราบเลือดที่ลากเป็นทางยาว“เจ็บขนาดนี้ ยังพยามยามหนี” เกาจางจิ่งส่งสัญญาณให้ฉือเกาเทา เดินอ้อมไปอีกด้านของห้อง โดยที่ตัวเขาเอง อ้อมมาอีกทางตามรอยเลือดที่ลากยาวออกไป เพื่อดักทางไม่ให้คนร้ายหนีรอดไปได้ชายชุดดำ ใช้มือทั้งสองข้างตะเกียดตะกายลากตัวที่ชุ่มเลือดไปตามพื้น เกาจางจิ้งเดินไปนั่งข้างกายของเขา ที่ยังพยายามคลานต่อ ทั้งที่รู้ว่าตนเองถูกตามมาทันแล้ว “ทำไมต้องลำบากตนเองด้วย องค์ชายโจวซานป๋อ คงไม่ลงโทษเจ้าถึงตายหรอก เขาเป็นคนใจดี”ชายในชุดดำหยุดคลาน แต่ก็ไม่ตอบอะไร ฉือเกาเทาที่วิ่งมาจากอีกทาง เห็นเหตุการณ์เช่นนั้น ก็ให้รู้สึกรำคาญ เขาเตะชายชุดดำให้หงายตัวขึ้น แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดกับเป็นเข็มพิษในปากคนร้ายที่เป่าออกมาเกาจางจิ้งผู้มีสายตาเทพเจ้าพลิกตัวหลบเข็มท

จักรพรรดิสวรรค์ฮั่นยุหวี่ ได้แต่นั่งกุมขมับ ปวดหัวต่อการกระทำของบุตรชายตนเอง“จะเอาเช่นไรข้ารอคำตอบนานแล้ว ตำหนักสวรรค์ หรือซ่องโจรกันแน่น การกระทำเช่นนี้อย่าเรียกตนเองว่าเทพเจ้าเลย แม้แต่แดนมารของข้า ก็ไม่มีใครทำเรื่องชั่วร้ายได้ถึงเพียงนี้ รีบตัดสิน ข้าจะได้พาลูกข้ากลับไปรักษาตัว” ราชามารส่งเสียงพูดอย่างทรงพลัง“จะเอาเช่นไรท่านฮั่นยุหวี่ ทุกคนรอคำตอบจากท่าน หรือจะให้ข้าเป็นผู้ตัดสิน” พระแม่หวังฉือจินหมู่เอ่ยขึ้น“ท่านพี่ ไฉ่เหลียงหวง แม้จะพลาดพลั้งกระทำผิด แต่เขาก็เป็นถึงไท่จื่อสวรรค์ เป็นรัชทายาทที่จะขึ้นเป็นประมุกสวรรค์ต่อจากท่าน ท่านคงไม่ใจร้ายกับลูกของเรานะ”ซื่อเว่ยตาตี้แอบชำเลืองตามองผู้เป็นบิดา ที่มีทีท่าลังเล“เสด็จพ่อ ลูกพลาดพลั้งคิดชั่ว เพราะ...เพราะนาง นางยุยงข้าให้ทำเรื่องเช่นนี้” ไฉ่เหลียงฮวงชี้มือไปที่ซูหนี่ เทพธิดาตกใจตัวสั่น รีบคุกเข่าลงต่อหน้าเทพเจ้าอาวุธโสแห่งสภาสวรรค์ “องค์ไท่จื่อเหตุใดท่านจึงกล่าวหาข้าเช่นนี้ ไม่เป็นความจริงนะเจ้าคะ ข้าเป็นเพียงเทพธิดาชั้นล่าง ไหนเลยจะมีแผนสูงคิดยึดครองดินแดนแห่งธาตุทั้งห้า พระแม่ องค์ฮั่นยุหวี่ ไม่ใช่ข้า ข้าไม่คิดเช่นนั้นนะเจ้า

สายตาโกรธแค้นและเจ็บปวดของไฉ่เหลียงหวง มองมาทางซื่อเว่ยต้าตี้ พี่ชายที่น่าชิงชัง จริงที่เขาไม่เคยได้อะไรเทียบเท่าสองพี่น้องที่ถือกำเนิดจากนางพญาหงส์ทอง แต่ซื่อเว่ยต้าตี้มังกรขาวเกร็ดมุก ก็มีในสิ่งที่คนเช่นเขาไม่มีโอกาสจะมีได้เช่นกัน ต่อให้ต้องบำเพ็ญเพียรก็ไม่สามารถมีได้เท่าเขา ตอนนี้พลังปราณเซียนของไฉ่เหลียงหวงถูกพระแม่หวังฉือจินหมู่ดึงกลับคืนไปครึ่งส่วน โอรสสวรรค์มีพลังบำเพ็ญและปราณเซียนที่อ่อนแอเทียบได้กับเซียนธรรมดาทั่วไป อำนาจยศศักดิ์ที่เคยมีก็สูญสิ้น เสียงพระแม่แห่งสวรรค์ประกาศก้องถึงโทษทัณฑ์ที่เขาจะได้รับ น้ำตาไท่จื่อสวรรค์ไหลออกมาด้วยความเจ็บปวดหัวใจ“ไท่จื่อไฉ่เหลียงหวง มีความผิดโทษฐานสมคบเผ่าปีศาจ ยกกองกำลังบุกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปัญจธาตุ หมายชิงคันฉ่องทองแดงแห่งปัญจธาตุ ยึดครองดินแดนเอกเทศ ทำร้ายผู้อื่นเป็นผลให้ได้รับบาดเจ็บทั้งกายใจและชีวิต ใส่ร้ายเทพเจ้าดวงดาวซื่อเว่ยต้าตี้ในครั้งอดีต จนต้องโทษอย่างไม่ยุติธรรม ข้าขอตัดสินให้เจ้าได้รับอสนีบาตสิบสาย เช่นที่ซื่อเว่ยต้าตี้เคยถูกกระทำ หากรอดชีวิตให้นำไปขังสำนึกตนยังหุบเขาหานหลิ่ง รอจนกว่าเกาฟางเฟยจะตามเทพเจ้าทั้งห้ากลับมาจนครบ ข