Todos os capítulos de นางฟ้าในกรงพยัคฆ์: Capítulo 21 - Capítulo 30

“ว่าไงนะ”“นาเดียอยากลองนั่งซูเปอร์คาร์กับเจมมี่น่ะ”ไมลี่ตอบหลังคลินตันถามย้ำพวกเธอมายังโรงรถแล้วก็เห็นคลินตันกับช่างสามคนกำลังตรวจเช็กรถแข่งคันหรูอยู่ ทั้งหมดเดินเข้าไปแล้วเจมมี่ก็ถามเกี่ยวกับรถของตนว่าเรียบร้อยหรือไม่จะได้ลองขับเลย พอคลินตันตอบว่าตามสบาย เจมมี่บอกต่อทันที‘งั้นฉันขอพาสาวน้อยคนนี้ไปลองรถด้วยก็แล้วกันนะ’คลินตันถึงกับหันมองหนุ่มหล่ออีกคนในทันที คิ้วเข้มขมวดพร้อมถามซ้ำไมลี่จึงเป็นฝ่ายตอบ ทำให้ชายหนุ่มเปลี่ยนเป้าหมายมายังเธอแทน นาเดียอึกอักขยับปากจะพูดแต่ไมลี่ก็แทรกขึ้นอีกครั้ง“แหม อย่ามองน้องเขาด้วยสายตาแบบนั้นสิคลิน ดุแบบนี้ใครจะไปกล้าตอบล่ะ เอางี้ ฉันเองก็อยากรู้ว่ารถปรับแต่งเครื่องใหม่ของเจมมี่จะแรงดีสักแค่ไหนเหมือนกัน งั้นเรามาแข่งกับเขาดีไหม นาเดียไปกับเจมมี่ ฉันจะไปกับคุณเอง”หญิงสาวจัดการเองเสร็จสรรพ ซึ่งนาเดียรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายน่าจะอยากหาโอกาสอยู่ใกล้กับคลินตัน และอยากให้เธอสนับสนุน เพราะไมลี่เหลือบมาทางด้วยสายตาขอร้อง เธอจึงได้แต่กระอักกระอ่วนใจแล้วพึมพำเสียงเบา“เอ่อ...ก็...น่าสนใจเหมือนกันนะคะ”คำพูดของเธอทำให้คลินตันตาวาววับ แววตาคมดุฉายออกมาอย่างชัดเ

เสียงเล็กสั่นตะกุกตะกัก ตัวเธอเกร็งจนต้องหยุดหายใจไปด้วย สัมผัสจากปากกระด้างไม่เพียงนาบลงมา เข้ายังเม้มผิวเนื้ออ่อน ทั้งยังส่งลิ้นเย็นชื้นออกมาแตะสลับอีกด้วย รอยจูบปะพรมไปทั่วคอข้างหนึ่งของเธอ ทำเอานาเดียสะดุ้งน้อยๆ เป็นระยะ งอตัวหดคอหนีแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะเขายังสามารถเปลี่ยนมาซุกไซ้อีกด้านได้อีก นั่นยิ่งทำให้หญิงสาวขนลุกไปทั้งท้ายทอย“หยะ...อย่า”เธอพยายามห้าม ทว่าก็ไม่เป็นผล แขนกำยำข้างหนึ่งโอบรอบเอวของเธอ ร่างหนาเบียดกดให้เธอชิดผนังยิ่งขึ้นจนแทบขยับไม่ได้ ริมฝีปากร้อนเล็มสลับไล้เลียแล้วไล่ระเรื่อยลงต่ำผ่านเสื้อยืด ฝังปากกับจมูกสูดดมซุกเบียดทรวงงาม มืออีกข้างวางเกาะหมับบนก้อนเนื้ออวบอิ่มเต็มกำมือ ก่อนจะเคล้นเบาๆ ทำเอาร่างเล็กถึงกับผวาขึ้น ทว่าก็ราวกับนำเสนอตัวเองให้ชายหนุ่มมากยิ่งขึ้นไปด้วยแม้มีเสื้อผ้าขวางกั้นแต่การแตะต้องของอีกฝ่ายก็ทำให้นาเดียร้อนไปทั้งตัว ขาอ่อนแรงอย่างไม่เคยเป็น ทว่าก่อนจะทรุดลงเข่าแข็งแกร่งก็แทรกเข้ามาระหว่างหน้าขาขวางไม่ให้ตัวเธอต่ำลง“อื้อ”หญิงสาวอดที่จะปล่อยเสียงสั่นแปลกๆ ออกมาได้ ความรู้สึกบางอย่างพลุ่งขึ้นจากสัมผัสแปลกใหม่กลางร่าง ทั้งยังรับรู้ได้ถึงมือ

วันนี้นาเดียตื่นสาย เธอกลับไปฝันร้ายถึงเงาที่เคยตามครอบงำเมื่อก่อน ในวัยเด็กหลังจากถูกลวนลามจนเกือบจะล่วงละเมิดเธอก็แทบจะนอนหลับไม่สนิทอีกเลย คืนที่ผ่านมาเธอหลับไปเพียงนิดก็ต้องสะดุ้งตื่นเพราะฝันเห็นเงาร่างสูงใหญ่กระโจนเข้าใส่ดวงหน้าใสแม้จะยังสวยใสเช่นเดิม ทว่าแววตาหม่นลงอย่างเห็นได้ชัด เธอไม่อยากกลับไปตกอยู่ในห้วงแห่งเงาทะมึนนั้นเลย ไม่ต้องการให้มันตามมาหลอกหลอนเธอในทุกค่ำคืนได้อีกหลังจากอาบน้ำแต่งตัวแล้วหญิงสาวก็นั่งอ่านข้อความที่ส่งมาจากซูจิน เพราะเวลาที่เหลื่อมล้ำสองสาวจึงใช้วิธีส่งข้อความคุยกันแทน สิ่งที่ซูจินเขียนทำให้คิ้วบางขมวดเข้าหากัน‘มีรายการหนึ่งเสนอให้ฉันไปเป็นผู้ช่วยของครูสอนเต้นให้เด็กๆ ที่เข้าร่วมรายการ พวกเขาคงเห็นว่าวงเรากำลังมีกระแส ถึงจะเป็นเรื่องไม่ดีก็เถอะ แต่มันก็ทำให้คนที่ไม่ใช่แฟนคลับรู้จักและเห็นใจเราเหมือนกัน’ซูจินมีความสามารถโดนเด่นในด้านการเต้นและครีเอทท่าเต้นได้ ในเพลงของพวกเธอซูจินก็เป็นคนคุยกับครูสอนเต้นและมีส่วนในการช่วยออกแบบ ในเมื่อมีคนเสนองานเข้ามาในช่วงที่ไม่ได้ทำกิจกรรมวง นาเดียก็อดดีใจกับเพื่อนด้วยไม่ได้ แต่สิ่งที่อีกฝ่ายบอกต่อจากนั้นก็ทำให้ห

“แต่ไม่รู้ทำไมเห็นคุณเป็นแบบนี้แล้วฉันรู้สึกสนุกจัง”หญิงสาวกวนกลับด้วยความหมั่นไส้ ว่ากันตามจริงแล้วควรเป็นเธอด้วยซ้ำที่ต้องโกรธ เพราะเขาใจร้ายกับเธอมากกว่าที่เธอทำกับเขาเสียอีก“นี่คุณตั้งใจยั่วโมโห หรือคิดจะทำให้ผมตบะแตกกันแน่”“คิดว่าไงล่ะคะ”“จะอะไรก็ช่าง ไม่สำเร็จหรอก”หน้าคมเข้มเต็มไปด้วยความเย็นชา ตาคู่คมมีแววแข็งกระด้างไม่วอกแวก แต่เพราะมั่นใจว่าจะอย่างไรชายหนุ่มก็ไม่ทำร้ายเธอให้เจ็บตัวอย่างแน่นอน นาเดียจึงแกล้งอีกฝ่ายต่อช่วยไม่ได้ เมื่อวานเขาเล่นงานเธอจนสภาพปวกเปียกไม่เป็นท่า ยังไงก็ขอเอาคืนสักหน่อย ไม่งั้นไม่หายกัน“จริงอ่ะ”สาวร่างเล็กก้าวไปหาร่างสูงใหญ่ใกล้ขึ้นอีกนิด ตอนนี้แค่เธอหายใจแรงสักหน่อย หน้าอกหน้าใจก็คงเสียดสีแผงอกแกร่ง ทว่านาเดียพยายามระวังตัวอยู่เหมือนกัน และก็สังเกตเห็นว่าชายหนุ่มถึงกับกลั้นหายใจเลยทีเดียว“ถ้าคุณไม่หยุด ผมจะไม่ทำอะไรให้คุณกิน”นาเดียหลุดหัวเราะพรืดออกมา ก่อนจะปล่อยเสียงขำหนักยิ่งกว่าเดิม ไม่คิดว่าเขาจะใช้เรื่องนี้มาขู่เธอ มือบางอดที่จะตีอกหนาของอีกฝ่ายเบาๆ ไม่ได้“คิดได้ยังไงเนี่ยคุณ”หญิงสาวหัวเราะจนตัวงอ สีหน้าคลินตันเห็นชัดว่าหงุดหงิด สัน

ชายหนุ่มพยักหน้ารับเล็กน้อย ก่อนจะหยิบท่อเหล็กเข้าไปไว้ในส่วนที่เก็บของแล้วก็เห็นตะกร้าใส่เสื้อผ้าออกมาให้หญิงสาว เผื่อให้อีกฝ่ายใส่ถือขึ้นไปข้างบนหลังอบเสร็จ“คุณเอานี่ไปใช้สิ มันอยู่ในห้องเก็บของ...”เสียงทุ้มเข้มเงียบลง ตาคู่คมมองเสื้อชั้นในที่มือบางข้างหนึ่งกำลังหยิบจะใส่เครื่องอบอย่างอึ้งๆอะไรมันจะแจ๊กพ็อตทุกรอบขนาดนี้!“นี่คุณ!”นาเดียคว้าเสื้อชั้นในตัวเองมาซุกในกองผ้าที่กอดอยู่อีกครั้ง เมื่อหันมาเห็นว่าอีกฝ่ายมองมันไม่วางตานอกจากหน้าเธอจะร้อนแทบระเบิดแล้ว ตอนนี้หูก็แทบจะควันออกได้อยู่แล้ว“จะมาทำไมอีก”หญิงสาวอดบ่นไม่ได้“ผมเอานี่มาให้”คลินตันรีบวางตะกร้าลง แล้วผลุนผลันกลับเข้าไปในบ้าน ไม่หันกลับมามองซ้ำอย่างพยายามแสดงเจตนาว่าไม่ได้ตั้งใจจะมองของของเธอ“เห็นหมดทุกอย่างเลย บ้าจริง”นาเดียพึมพำกับตัวเอง ทั้งอายทั้งโมโหระคนกันทว่าหญิงสาวไม่รู้ว่าพอหันหลังแล้ว เจ้าของร่างสูงใหญ่กลับหลุดยิ้มขำออกมาจนไหล่กว้างขยับ ไม่คิดว่าหลังจากเอารถเข้ามาจอดด้านในเพราะฝนตกแล้ว เข้าบ้านมาทางด้านนี้จะทันได้ช่วยหญิงสาว ทั้งยังได้เห็นของดีๆ อีกด้วยเอาจริงๆ ก็ไม่อยากเห็นหรอก เขาไม่ใช่โรคจิตนี่นา แ