บททั้งหมดของ เมื่อผมแอ็บเป็นอัลฟ่าแต่ดันถูกสามีผีบ้าจับได้ซะงั้นOmegavers: บทที่ 1 - บทที่ 10

บทนำฉันเป็นอัลฟ่านะท่ามกลางกลิ่นควันพิษจากท่อไอเสียของรถมากมายหลากยี่ห้อที่ขับเคลื่อนผ่านถนนเลนใหญ่ เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มไปทั่วทุกทิศทาง บวกกับเสียงตะโกนดังลั่นโหวกเหวกของผู้คนที่สัญจรย่างผ่านไปมา ชวนให้มหานครแห่งนี้ดูไม่เงียบเหงาจนเกินไปชายหนุ่มรูปร่างผอมบางสูงราวหนึ่งร้อยเจ็ดสิบแปดเซนติเมต

บทที่2คู่หมั้นท่ามกลางความมืดมิดในยามราตรี ก็มีแสงสีของหลอดไฟนีออนมากมายหลากสีสัน แต่ประดับอย่างสว่างไสวจนคนที่เพ่งมองตาพร่าเบลอยานพาหนะมากมายหลากยี่ห้อ เคลื่อนผ่านตามท้องถนน แต่งแต้มให้มหานครใหญ่ในยามค่ำคืนนี้คาคั่งไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตาดีแลนขับรถสปอร์ตคันหรูพาคนตัวเล็กกว่า เดินทางมาถึงสถานเ

บทที่4คู่แห่งชะตาท่ามกลางเสียงพูดคุยของผู้คนมากมายในช่วงเช้าของวันใหม่ ภายในห้องห้องหนึ่งของอาคารสูงตระหง่าน ซึ่งตั้งอยู่ย่านใจกลางเมืองใหญ่เสียงครางกระเส่าของชายหนุ่มผู้หนึ่งดังครางเครือออกมาจากริมฝีปากบางสีเรื่ออย่างแผ่วเบา ร่างขาวเนียนที่มีเสื้อผ้าน้อยชิ้นปิดบังกาย ที่กำลังนั่งหอบหายใจอยู่ข้า

“เปล่าๆ” เตมินทร์ละล่ำละลักออกไป ก่อนเจ้าตัวจะสาวเท้าไปยันยอดอกอัลฟ่าคนหนึ่งที่เดินเข้ามาใกล้เจ้าเด็กน้อยตรงหน้า พร้อมกับพูดออกมาว่า “ฉันเป็นหมอ นายก็น่าจะรู้นี่ว่าคนเป็นหมอ มีความอดทนอดกลั้นต่อฮีทของโอเมก้าได้ระดับหนึ่ง”ได้ยินเช่นนั้นศศินตัวน้อยที่มีอายุด้วยวัยเพียงสิบปี ก็เงยหน้ามองอัลฟ่าเลือดผสม

พอได้เห็นท่าทางดังกล่าวของเด็กน้อยตรงหน้า เตมินทร์ก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนลมหายใจออกมาอย่างอ่อนใจ เพราะหลังจากที่จ้องมองท่าทางของเด็กน้อยอยู่พักใหญ่เตมินทร์ก็พอจะรู้แล้วว่าโอเมก้าตัวน้อยตรงหน้ามีนิสัยแข็งนอกอ่อนใน พอรู้สึกผ่อนคลายไร้ซึ่งความกังวล เด็กคนนี้จึงร้องไห้ออกมาในทันทีมาถึงตรงนี้เตมินทร์ที่ไ