LOGINมาถึงตรงนี้ศศินจึงพูดขึ้นมาว่า “แกต้องกินอะไรหน่อยนะแดน ไม่งั้นแกได้ช็อกเพราะร่างกายขาดน้ำแน่ๆ ” พูดจบชายหนุ่มก็ถือถ้วยกระเบื้องเคลือบเข้าไปใกล้ดีแลนที่ได้รับกลิ่นไม่พึงประสงค์ก็ส่ายศีรษะไปมาอย่างหมดกำลัง เขาจึงช้อนสายตาเลยมองเพื่อขอความช่วยเหลือจากผู้เป็นมารดาอีกครั้งจึงทำให้คุณหญิงอารียาอดไม่ได้
จึงทำให้คุณหญิงอารียาที่เห็นท่าทางเช่นนี้อดไม่ได้ที่จะร้องออกมาว่า “ตายแล้วตาแดนไหวไหมลูก” พูดได้เพียงแค่นั้นหล่อนก็รีบลุกขึ้นมาแล้ววิ่งเข้าไปหาบุตรชายของตัวเองที่โก่งคออาเจียนอยู่ตรงชักโครกทันใดฝ่ามือเรียวบางของผู้เป็นมารดาลูบไล้แผ่นหลังของดีแลนอย่างแผ่วเบาพร้อมกับพูดออกมาว่า “เป็นยังไงบ้างดีขึ้นบ
หลังจากที่หมอเข้ามาตรวจร่างกายของดีแลนจนแล้วเสร็จ ก็พบว่าร่างกายของเขานั้นไม่มีส่วนใดที่ผิดปกติ ศศินจึงโค้งศีรษะลงเล็กน้อยพอเป็นพิธี พร้อมกับพูดออกไปว่า “ขอบคุณมากนะครับที่สละเวลามาตรวจสามีของผม” ว่าจบก็หันหน้าไปทางพ่อบ้านที่ยืนอยู่ไม่ห่าง แล้วพยักหน้าลงเล็กน้อยเพื่อบอกอีกฝ่ายให้ไปส่งอาคันตุกะคนนี้ใ
ตอนพิเศษ2แพ้ท้องหลายวันผ่านไปไวเหมือนโกหกจากหนึ่งวันแปรเปลี่ยนเป็นหนึ่งอาทิตย์ สุดท้ายก็กลายเป็นหลายเดือนที่ตัวเองได้เหยียบย่างเข้ามาอยู่เป็นครอบครัวใหญ่แม้ความกดดันที่เกิดจากคนในครอบครัวของดีแลนจะหายไปแปรเปลี่ยนมาเป็นการเอาอกเอาใจเขาเป็นอย่างดี แต่ก็ไม่เท่ากับความผิดปกติที่ตัวเองนั้นเผลอฮีททุกๆ
ทว่าในขณะที่ตัวเองกำลังจะใช้เชือกเส้นเขื่องมัดแขนของดีแลนข้างหนึ่งอยู่นั้น จู่ๆ เปลือกตาที่ควรจะปิดสนิทสนิทคู่นั้น ก็พลันลืมตาตื่นขึ้นมาทันที และยังไม่ทันที่จะทันได้ทำสิ่งใดต่อ ฝ่ามือแข็งแรงของดีแลนก็คว้าจับข้อมือของศศินที่กำลังถือเชือกเอาไว้ส่งผลให้คนที่กำลังลักลอบทำเรื่องผิดศีลธรรมถึงกับสะดุ้งโหย
ศศินนั่งอ่านข้อความของคนที่มาตอบกระทู้เพิ่มเติมอีกพักใหญ่ แต่ก็ไม่เห็นข้อมูลไหนเหมาะสมเท่าครั้งนี้ ชายหนุ่มจึงเอนแผ่นหลังพิงกับพนักเก้าอี้อยู่ครู่ใหญ่ แล้วตัดสินใจทำตามคำแนะนำของคนที่ตอบกระทู้มาชายหนุ่มใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมง เพื่อเตรียมข้าวของที่จะต้องใช้นำมาใช้มัดผู้เป็นสามีให้อยู่นิ่งๆ ด้วยใบหน้า
ได้ยินเช่นนั้นศศินจึงค่อยๆ ดึงผ้าห่มที่คลุมลงมาเล็กน้อย แล้วจ้องมองอีกฝ่าย ก่อนเจ้าตัวจะพูดออกไปว่า “แกไม่โกรธที่ฉันโกหกแกอย่างนั้นเหรอ”สิ้นเสียงดังกล่าวดีแลนจึงคลี่ยิ้มบาง แล้วส่ายศีรษะไปมา ก่อนจะเอ่ยออกไปว่า “ไม่เลยสักนิด แกไม่ต้องกังวล...”ทว่าดีแลนพูดยังไม่ทันจบประโยคดี ศศินที่ไม่ได้ฟังอีกฝ่ายพ
บทที่13เขินดวงตะวันคล้อยต่ำลงมา แสงแดดอ่อนปกคลุมผืนแผ่นดินอย่างช้าๆ สายลมเย็นโบกพัดไปมาอย่างเอื่อยเฉื่อย กระทบบานประตูกระจกที่ปิดกั้นตรงขอบระเบียงบ้านหลังใหญ่ให้ขยับไปมาจนบังเกิดเสียงดังขึ้นอย่างแผ่วเบาเรียกให้คนที่อยู่ในห้วงนิทราอย่างศศินค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างอ่อนล้า พอเปิดเปลือกตาขึ้นมาได้ ไม่
จนดีแลนที่ถูกจู่โจมกะทันหันถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ แต่ก็ต้องหรี่ตาลงจ้องมองปลายลิ้นเล็กๆ ของเพื่อนชายคนสนิทที่ตวัดโลมเลียสิ่งที่แข็งขืนของตัวเองไปมา ริมฝีปากสีเรื่อที่ค่อยๆ ครอบครองส่วนนั้นเข้าไปในโพรงปากอย่างช้าๆส่งผลให้ดีแลนที่ได้เห็นภาพดังกล่าวถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก ยิ่งยามที่ริมฝีปาก
ศศินจึงพึมพำออกมาเบาๆ อย่างไม่ชอบใจ “ไอ้ห่านั่น ทั้งๆ ที่กินยาไปแล้วมันยังรัทได้อีกเหรอวะ” แล้วรีบเดินไปที่ประตูห้อง เพื่อจะได้เดินออกไปให้พ้นกลิ่นเหล่านี้แต่ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างศศินสักเท่าไร ในตอนที่ก้าวขาได้เพียงแค่ก้าวเดียว จู่ๆ ความร้อนรุ่มในอกก็พลันปะทุขึ้นมาอย่างไม่อาจห้ามได้เรี่ยวแรงที่



![ผมไม่ได้ยั่ว เสี่ยต่างหากที่ห้ามใจไม่ได้[Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



