Mahal kita, Kuya のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

Empty Desk, Cold Realization Tristan POV Mga 7:30 am pa lang ay nandito na ako sa kompanya gusto ko kasi na mas maaga pumasok kesa kay Amara. Para gumawa ng mga trabahong hindi naman niya talaga trabaho. Hindi ko alam kung bakit masaya ang pakiramdam ko kapag nakikita kong nasasaktan si Amara. Sa isip ko kulang pa yan sa sakit na dinulot niya sa dibdib ko. Hindi ko talaga matanggap na niloloko ako ng kasintahan ko. God! Mahal na mahal ko siya tapos ganito ang igaganti niya? Ang lihim na makipagkita sa matandang iyon! Hindi ba niya alam na may kasintahan na ang matandang iyon at ikakasal na sila? Nagpupuyos ng galit ang dibdib ko nang makatanggap ako ng mga pictures galing sa anonymous email. Gusto ko siyang sigawan ng malandi ka! Hindi pa ba ako sapat at sa matanda ka pa talaga lumandi at sa sarili ko pang ama?! Kaso nagpigil ako. Nakita kong masaya sila ng gagong matandang iyon! Nagkatawanan, may pahug at kiss pa sa pisngi. Bigla akong nandiri sa sarili ko. Pero alam kon

TRISTAN VISITS AGAIN Tristan POV Ikatlong araw na ni Amara sa hospital. Kahit ayaw kong makita siya, kailangan kong bumalik sa hospital, hindi dahil nag-aalala ako, kundi dahil lalong nagkakagulo ang opisina. Walang may alam sa trabaho ni Amara sa opisina, kahit pa ang isang assistant secretary ko at ang personal assistant ko. Si Amara lang ang may alam sa trabahong ito. Sa kanya ako nakadepende. "Now what? Pinahirapan mo siya tapos ngayon nai-stress ka dahil nagkagulo na ang opisina?" asar na sabi ko sa sarili ko. Na-stress kasi ako sa mali-maling reports ng isang secretary ko. Dahil alam ko naman na hindi niya porte ang trabaho ni Amara. Kaya wala akong karapatan na pagalitan siya. Pero napagalitan ko pa rin. May mga client na nagrereklamo dahil sa maling mga reports. Kahit ako, hindi ko alam kung ano ang ifi-fix sa reports na iyon. "Ganito na ba ako ka-bobo na nakadepende na lang ako kay Amara? Damn! Fvck!" mura ko! Hindi ko pa rin nakalimutan kung paano tumingin sa

The Breaking Era Amara Hindi na ako maaga pumapasok sa trabaho. Minsan late na rin akong pumapasok dahil na rin sa tamad ako bumangon at nagrerebelde pa ang dibdib ko. "Apo ang vitamins mo inumin mo muna bago ka umalis at pumasok sa trabaho," paalala ni Lola habang nag-aayos ako sa gamit ko. "Opo, Lola," tipid kong sagot. "Kung may problema ka wag sana pati ako idamay mo pa na hindi kinikibo, hindi pinapansin dito. Hindi tayo magkaaway, Mara, apo. Magkakampi tayo dito," malumanay na sabi ni Lola. Natigilan ako sa ginagawa ko. Hindi no namamalayan na gano'n na rin pala ang treatment ko kay Lola. Napalingon ako sa gawi niya. Kita ko ang nakakaunawang tingin nito sa akin pero may sakit at kirot na nakita ko sa kanyang mga mata. "Lola..." iyon na lang ang nasabi ko. "Ikaw na nga lang ang pamilya ko tapos ganito pa ang trato mo sa akin dahil lang na-ospital ka? Parang gusto ko na lang rin ang ma-ospital ng magdeadmahan na lang rin tayo dito sa loob ng bahay," simangot pa ni Lola

Furious Tristan Pov Galit na galit ang dibdib ko dahil sa nakita. Galit na hindi ko maipaliwanag. Gusto kong magwala sa selos, sa galit, sa sakit at sama ng loob. Pagpasok ko sa kotse ay halos mag-crack ang steering wheel sa higpit ng hawak ko. "Fvck!" galit kong sigaw. "Kaya ba malakas ang loob mong sagot-sagutin ako dahil alam mong may kakampi sa'yo? Dahil alam mong kahit tanggalin kita sa trabaho ay may makakapitan ka? I hate you!" sigaw ko sa galit. Nahampas ko pa ng malakas ang manibela ng sasakyan ko. Nagngingitngit ang kalooban ko sa galit. "She looks so comfortable with him? Seriously, Amara?!" sabi ko pa. Masakit na masakit sa puso ang nasaksihan. Kaya ba pinatawag ako ni Daddy para ipakita na mas may dating pa rin siya kaysa sa akin, na kahit ang mga magiging girlfriend ko ay mapapabaling sa kanya? "Fvck you!" gigil na inis ko. Naikuyom ko sa galit ang mga kamao ko. Gusto kong manuntok sa sobrang galit ko. Sobrang inis ko kay Amara. Sobrang selos at dismayado ko sa

New department Amara Hindi ko alam kung bakit dito ako sa encoder department magtatrabaho. Anong trip na naman ng lalaking iyon, at dito niya ako nilagay. "Siräulo," bulong ko. Napasimangot ako ng sa dulo ang desk ko sa malapit pa talaga sa basurahan dito. Nakakainis kang lalaki ka. Assistant secretary to encoder real quick, ganito na ba kababa ang tingin niya sa akin? "Ma'am Amara, simula daw po ngayon hanggang alas otso ang labas mo sa trabaho. Like 8 ng umaga to 8 ng gabi po. Kailangan daw na lahat ng need i-encode sa iba't ibang department ay matapos mo daw po hanggang sa oras ng uwi mo," sabi ng manager ng encoder department. Hindi ako naka-imik, pero pinigilan ko ang sarili na magtanong. "Huwag mo akong tawagin na ma'am dahil isa na ako sa empleyado ng team encoder at ikaw ang manager namin. Awkward lang pakinggan kapag nag-ma'am ka sa akin," tipid kong ngiti sa kanya. "Nakakahiya po, ma'am..." "Shhh... Manager ka namin, kaya iwasan mo nang tawagin akong ma'am.