All Chapters of Mahal kita, Kuya: Chapter 91 - Chapter 94

Mga Palatandaan Amara Pov Hindi ko agad napansin ang mga maliliit na bagay na palatandaan na halos magkapareho kami ng galaw ng ginang. Kung paano pareho kaming humawak ng tasa sa kaliwang kamay, at ang hinlalaki ay nasa gilid. Kung paano pareho kaming tahimik kapag nasasaktan, imbes na magreklamo, ay hinayaan na lang dahil lilipas rin naman. Kung paano si Ma'am Amelia ay laging napapatingin sa akin na parang may hinahanap sa mukha ko. Siguro mga palatandaan na gusto niyang makita sa mukha ko. At ganoon din ako sa kanya. Naisip ko ang kwento ni Aling Leti na bata pa lang ang anak niya nang mawala sa kanya. Kaya paano niya malalaman na anak niya ang isang dalaga kung hindi pa pala niya ito nakitang lumaki kasama siya? Isang hapon, habang nagpapadede ako sa isa kong anak, ay nakataas ang laylayan ng suot kong blouse. Napatitig ang ginang sa tagiliran ko dahil mayroon akong balat doon. Hindi ko na lang iyon pinansin pa. At nang maramdaman kong nagpoop ang anak ko, hinayaa

Pag-amin ni Amelia Amara Pov Nahihiwagaan ako sa kinikilos ng ginang. Curious rin ako sa gusto niyang sabihin sa akin. Gusto ko siyang tanungin kapag dumadalaw siya dito, kaso nauuna ang hiya ko. Mas madalas na rin siyang mamasyal at mas marami pang pasalubong ang binibigay niya sa amin ng kambal. Pati ako, kasama na rin sa mga binibilhan niya ng gamit. Nagsimula noong na-ospital ang isa kong anak, ay mas madalas na siyang namamasyal dito, halos dito na matulog kung malawak lang dito, baka nakitulog na rin siya. Minsan, may mga dala siyang first aid kit kapag may nangyaring something ulit sa anak ko. Kaya laking pasasalamat ko sa kanya. Nahihiya man ako ay tinatanggap ko pa rin dahil blessings iyon. Naalala ko pa ang sabi ni Lola, kapag may nagbigay ng kahit ano, kukunin ko raw wag tanggihan dahil blessings rin iyon. Ayaw mo man o hindi, mas mabuting tanggapin na lang daw. Tahimik ang hapon na iyon at nakahiga kaming tatlo sa manipis na kutson sa sala. Nakabukas ang pinto para